Taberî, 'muakkıbat' (المعقبات) kelimesinin tefsirinde iki görüş nakleder: bunların insanı önünden ve ardından Allah'ın emriyle koruyan melekler olduğu görüşü (İbn Abbas, Mücahid, İbrahim, Katade gibi çoğunluğun görüşü) ve bunların bir hükümdarın etrafındaki nöbetçi muhafızlar/cariyeler olduğu görüşü (İbn Abbas'tan bir başka rivayet, Dahhak). Taberî bu iki görüşten meleklerin kastedildiği görüşünü tercih eder; çünkü ayette geçen zamir bağlamında Allah'a isyan eden ve gizlice günah işleyen kimselerin, onları koruduklarını zannettikleri muhafızlara güvenmelerine rağmen Allah'ın iradesi geldiğinde bu korumanın fayda vermeyeceği anlatılmaktadır.

وأولى التأويلين في ذلك بالصواب قول من قال: الهاء في قوله: من ذكر «من» التي في قوله: على أنهم المعنيون بذلك، وذلك أنه جل ثناؤه ذكر قوما أهل معصية له وأهل ريبة، يستخفون بالليل ويظهرون بالنهار، ويمتنعون عند أنفسهم بحرس يحرسهم

Zemahşerî'ye göre bu ifade, Hz. Hûd'un kavmini uyarırken, kendisinden önce gelen ve kendisinden sonra gelecek olan tüm peygamberlerin de aynı şekilde uyarıcı olduklarını bildirdiğini belirtir. İbn Abbas'tan nakledilen bir görüşe göre ise bu, ondan önce gönderilen peygamberler ile onun zamanında gönderilmiş olan peygamberleri kastetmektedir.

والمعنى : أن هودا عليه السلام قد أنذرهم فقال لهم : لا تعبدوا إلا الله إني أخاف عليكم العذاب ؛ وأعلمهم أن الرسل الذين بعثوا قبله والذين سيبعثون بعده كلهم منذرون نحو إنذاره وعن ابن عباس رضي الله عنه : يعني الرسل الذين بعثوا قبله والذين بعثوا في زمانه

Bu müfessire göre 'muakkibât'ın kim olduğu hususunda görüşler vardır: birincisi bunların insanın amellerini büyük-küçük yazan koruyucu meleklerden ibaret olması; ikincisi (İbn Abbas'tan nakledilen ve Ebû Müslim el-İsfahânî'nin tercih ettiği görüş) bunların Allah nezdinde gece-gündüz, gizli-açık eşitliğini, kralların ve emirlerin muhafızlarına/yardımcılarına güvenmelerinin onları Allah'ın kaza ve kaderinden kurtaramayacağını ifade etmesidir. Âyetin sonundaki 'lâ yugayyiru mâ hum fîh' ifadesi ise, çoğunluk müfessirlere göre Allah'ın kullara verdiği nimetleri, ancak onlardan günah ve fesat sadır olursa değiştireceği anlamına gelir; bu husus Ehl-i Sünnet alimlerince kulun fiilde müstakil olmadığına dair delil olarak kullanılmıştır.

القول الثاني : وهو أيضا منقول عن ابن عباس رضي الله عنهما ، واختاره أبو مسلم الأصفهاني المراد : أنه يستوي في علم الله تعالى السر والجهر ، والمستخفي بظلمة الليل ، والسارب بالنهار المستظهر بالمعاونين والأنصار وهم الملوك والأمراء ، فمن لجأ إلى الليل فلن يفوت الله أمره

Kurtubî'ye göre 'muakkıbât' ile kastedilen, insanı gece ve gündüz nöbetleşe koruyan meleklerdir; bunlar kişiyi vahşi hayvanlardan, zararlı şeylerden ve bazı görüşlere göre cin ve azap meleklerinden Allah'ın izniyle korurlar, ancak kader (ecel) geldiğinde onunla insan arasından çekilirler. Metinde ayrıca 'muakkıbât'ın kime ait olduğu (Allah'a, gizlenen kişiye, Peygamber'e veya sultanlara) ve 'min emrillâh' ifadesinin anlamı hakkında birden fazla görüş nakledilmiştir.

قال أبو مجلز : جاء رجل من مراد إلى علي فقال : احترس فإن ناسا من مراد يريدون قتلك فقال : إن مع كل رجل ملكين يحفظانه ما لم يقدر فإذا جاء القدر خليا بينه وبين قدر الله وإن الأجل حصن حصينة

İbn Kesîr'e göre bu ayetteki 'muakkibât' (nöbetleşen melekler) kulun amellerini kaydeden ve onu koruyan meleklerdir; gece ve gündüz nöbetleşerek gelirler, sağdan ve soldan iki melek amelleri (iyilik ve kötülük) yazar, önden ve arkadan iki melek de koruma görevi yapar. Böylece kul gündüz dört, gece dört olmak üzere sekiz (bazı rivayetlerde daha fazla) melek tarafından çevrilidir; Allah'ın kaderi geldiğinde ise bu koruma sona erer.

فاثنان عن اليمين والشمال يكتبان الأعمال صاحب اليمين يكتب الحسنات وصاحب الشمال يكتب السيئات وملكان آخران يحفظانه ويحرسانه واحد من ورائه وآخر من قدامه فهو بين أربعة أملاك بالنهار وأربعة آخرين بالليل بدلا حافظان وكاتبان

Beydâvî'ye göre 'muakkibât' ifadesi, insanı önünden ve ardından takip eden, onu Allah'ın emriyle koruyan veya söz ve fiillerini yazan meleklerdir. Ayrıca 'min emrillah' ifadesi için birkaç yorum sunar: meleklerin Allah'ın emriyle koruması, zararlardan koruması ya da Allah'ın kaza ve kaderine karşı korumanın mümkün olmadığını vehmetmesi. Devamında ayetin, bir toplumdaki nimet ve afiyetin ancak onların kendi güzel hallerini çirkin hallere çevirmesiyle değişeceğini; Allah bir kavme kötülük murad ettiğinde bunu geri çevirecek hiçbir velinin bulunmadığını bildirdiğini belirtir.

يحفظونه من أمر الله من بأسه متى أذنب بالاستمهال أو الاستغفار له، أو يحفظونه من المضار أو يراقبون أحواله من أجل أمر الله تعالى.