Taberî bu ayette bazı kelimelerin metinden düşürüldüğünü (hazf), asıl anlatımda 'sihirbazlar iplerini ve asalarını attılar' ve ardından 'Musa şöyle dedi' gibi ifadelerin geçtiğini ancak sözün akışından anlaşıldığı için bu ibarelerin zikredilmeden bırakıldığını belirtir. Ona göre lafızda açıkça yer almayan bu unsurlar, kelamın delaletiyle (bağlamıyla) anlaşılmaktadır.

وكذلك بعد قوله: محذوف أيضا قد ترك ذكره، وهو: " فألقوا حبالهم وعصيهم، فلما ألقوا قال موسى، ولكن اكتفى بدلالة ما ظهر من الكلام عليه، فترك ذكره

Bu müfessire göre Musa, Firavun ve sihirbazlara 'veyl' diyerek onlara helak ve azap dilemiştir; bu kelime bir dua (beddua) niteliğindedir. Ayrıca 'veyl' kelimesinin i'rab yönüyle iki ihtimali bulunduğu belirtilmiştir: mastar anlamıyla mansub olması veya nida (seslenme) anlamında kullanılmış olması.

دعاء عليهم بالويل وهو بمعنى المصدر وقال أبو إسحاق الزجاج : هو منصوب بمعنى ألزمهم الله ويلا قال : ويجوز أن يكون نداء كقوله تعالى : يا ويلنا من بعثنا

İbn Kesîr'e göre bu metin, Firavun'un sihirbazları toplayıp kendilerine yakınlık ve büyük bir bağış vaad ettiği; sihirbazların Firavun'un huzurunda, meclisinde toplanıp onunla yarışmaları için hazırlık yapıldığı, hizmetçilerin, vezirlerin, devlet reislerinin ve ordusunun toplandığı bir sahneyi anlatmaktadır. Sihirbazlar, eğer galip gelirlerse kendilerine iyilik ve yakınlık gösterilmesini istemişlerdir.

وإنما قال لهم ذلك لأنهم لما اصطفوا وقد وعدوا من فرعون بالتقريب والعطاء الجزيل

Beydâvî'ye göre Firavun'un adamları Musa'ya, kendilerini babalarından öğrendikleri (putlara tapma) yoldan çevirmek istediğini ve bu sayede kendisi ile Harun'un yeryüzünde hükümranlık/büyüklük elde etmek istediklerini söyleyerek onu itham etmişlerdir. 'Kibriya' kelimesi burada mülk/hükümdarlık anlamındadır, çünkü krallar kibirle veya insanları kendilerine tabi kılarak büyüklenmekle nitelenir. Firavun ise bu iddia üzerine bütün mahir sihirbazların toplanmasını emretmiştir.

لتلفتنا لتصرفنا واللفت والفتل أخوان. عما وجدنا عليه آباءنا من عبادة الأصنام. وتكون لكما الكبرياء في الأرض الملك فيها سمي بها لاتصاف الملوك بالكبر، أو التكبر على الناس باستتباعهم

Bu müfessire göre Musa'nın sihirbazlara ip ve değneklerini atmalarını emretmesi gerçek anlamda bir emir değildir; çünkü Musa'nın onlardan asıl istediği kendisine iman etmeleri ve galibiyet yarışına girmemeleriydi. Bu nedenle emir sıygasının te'vil edilmesi gerekir ve bunun yollarından biri, emrin şarta bağlı olduğu, yani 'eğer doğru sözlüler iseniz atın' anlamına geldiğidir.

لا شبهة في أن ذلك ليس بأمر لأن مراد موسى عليه السلام منهم كان أن يؤمنوا به ولا يقدموا على ما يجري