Taberî'ye göre 'Rabbü'l-arşi'l-azîm' ifadesi, Allah'ın kendisinden başka hiçbir arşın benzemediği, en büyük tahtın sahibi olduğunu; bunun altında bulunan tüm mahlukatın ve mülklerin O'nun mülkü ve saltanatı içinde olduğunu anlatır. Ayrıca ayetin, kavminden yüz çevirenlere karşı Hz. Peygamber'e 'hasbiyallah' deyip Allah'a güvenmesini, O'na tevekkül etmesini emrettiğini belirtir; rivayetlere göre bu ayetin kâfirlerin Rasûlullah'tan yüz çevirmesiyle ilgili olduğu ve Kur'an'ın son inen ayetlerinden biri olduğu nakledilir.

يعني بذلك: مالك العرش العظيم الذي كل عرش وإن عظم فدونه، لا يشبهه عرش ملكة سبأ ولا غيره

Zemahşerî, Hüdhüd'ün Belkıs'ın tahtını 'azîm' diye tanımlamasıyla Allah'ın Arş'ının 'azîm' diye tanımlanması arasındaki farkı açıklıyor. Belkıs'ın tahtının büyüklüğü, kendi cinsinden diğer kralların tahtlarına kıyasla bir büyüklüktür; Allah'ın Arş'ının büyüklüğü ise yarattığı gökler ve yer gibi diğer tüm varlıklara nispetle bir büyüklüktür. Ayrıca müellif, müenneslik (kaşifâtün, mümsikâtün) kullanımının sebebini, kastedilen putların (Lât, Uzzâ, Menât) dişil isimler olmasına bağlıyor.

بين الوصفين بون عظيم ، لأن وصف عرشها بالعظم : تعظيم له بالإضافة إلى عروش أبناء جنسها من الملوك . ووصف عرش الله بالعظم : تعظيم له بالنسبة إلى سائر ما خلق من السماوات والأرض

Bu müfessire göre ayetteki tevekkül ifadesi hasr (sınırlama) bildirir, yani yalnız Allah'a tevekkül edilir; Allah'ın 'Rabbü'l-arşi'l-azîm' olarak tavsif edilmesi ise eserlerin büyüklüğü ölçüsünde müessirin celâlinin akılda daha açık belirmesi ilkesine dayanır, arş en büyük cisim olduğundan zikri Allah'ın celâlini tazim içindir. Ayrıca 'el-azîm' kelimesinin merfû okunuşunun Allah'a sıfat kılınmasının, arşa sıfat kılınmasından daha uygun olduğu, çünkü bu durumda azametin vücûb-i vücûd, cisimlikten ve eczadan münezzeh olmakla ilgili olacağı belirtilir.

وهو يفيد الحصر أي لا أتوكل إلا عليه وهو رب العرش العظيم ، والسبب في تخصيصه بالذكر أنه كلما كانت الآثار أعظم وأكرم ، كان ظهور جلالة المؤثر في العقل والخاطر أعظم

Kurtubî'ye göre bu ayette Peygamber'e, kâfirlerin kendisine bahşedilen nimetlere karşı yüz çevirmeleri halinde 'Allah bana yeter' demesi öğretilmektedir. Buna göre 'hasbiya'llah' ifadesi Allah'a güvenip tüm işleri O'na havale etmeyi ifade eder; ayette özellikle 'arş'ın zikredilmesi, arşın en büyük mahluk olması sebebiyledir ve ondan aşağı olan her şeyi kapsamına alır. Ayrıca âyetin okunuşuna dair kıraat farklılıkları (العظيم kelimesinin cerr veya ref ile okunması) ve bu âyetin faziletine dair birçok hadis rivayeti nakledilmiştir.

خص العرش لأنه أعظم المخلوقات فيدخل فيه ما دونه إذا ما ذكره وقراءة العامة بخفض العظيم نعتا للعرش وقرئ بالرفع صفة للرب

Beydâvî'ye göre âyet, Peygamber'in kendi cinslerinden, Arap ve içlerinden en şerefli biri olarak geldiğini, insanların sıkıntı ve kötülüğe uğramasının ona ağır geldiğini, müminlerin imanı ve durumlarının ıslahı için hırs gösterdiğini belirtir. 'Raûf' ve 'Rahîm' sıfatlarından raûfun önce zikredilmesi, re'fetin rahmetin en şiddetli derecesi olması ve âyet sonlarındaki fasılalara riayet edilmesiyle açıklanır. Son âyette ise Peygamber'in yüz çevirenler karşısında Allah'a tevekkül edip yalnız O'ndan korkup O'na ümit bağlaması, Arş'ın azametiyle de Allah'ın mülkünün veya hükümlerin indiği büyük cismin azameti kastedilir.

رؤف رحيم قدم الأبلغ منهما وهو الرؤوف لأن الرأفة شدة الرحمة محافظة على الفواصل. فإن تولوا عن الإيمان بك. فقل حسبي الله فإنه يكفيك معرتهم ويعينك عليهم.

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'ın kendisine tevekkül edenlere yeterli olduğunu, O'ndan başka ilah bulunmadığını ve O'nun her şeyin sahibi ve yaratıcısı olduğunu bildirir. Allah, mahlukatın çatısı olan büyük Arş'ın Rabbidir; gökler, yerler ve ikisi arasındaki her şey Arş'ın altında Allah'ın kudretine boyun eğmiş durumdadır. Allah'ın ilmi her şeyi kuşatmış, kaderi her şeyde geçerlidir ve O her şeye vekildir.

لأنه رب العرش العظيم الذي هو سقف المخلوقات