Taberî, ayetteki 'birbirlerini iki misli görme' ifadesiyle ilgili farklı kıraat ve rivayetleri aktarır. Kimi rivayetlere göre müşrikler Müslümanları, kimilerine göre Müslümanlar müşrikleri gözlerinde az gösterildi; bazı âlimler ise sayının azaltılmasının müşriklere değil bizzat Müslümanlara ait olduğunu, Allah'ın onları düşman gözünde küçük göstermek yerine gerçek sayılarıyla gördürüp yardımıyla desteklediğini söylemiştir. Taberî sonunda 'يرونهم' kıraatini tercih ederek, kâfir topluluğun Müslümanları kendi sayılarının iki misli gördüğünü, bunun da farklı zamanlarda değişen bir tahmin olduğunu belirtir.

وأولى هذه القراءات بالصواب قراءة من قرأ: {يرونهم} بالياء، بمعنى: وأخرى كافرة يراهم المسلمون مثليهم

Zemahşerî'ye göre kâfirlerin müminleri az görmesi, karşılaşmadan önce onlara karşı cesaretlenmeleri ve müminlere önem vermemeleri içindir; fakat çarpışma anında beklemedikleri bir çoklukla karşılaşınca şaşkına dönüp korkuya kapılacaklar ve güçleri kırılacaktır.

قد قللهم في أعينهم قبل اللقاء ، ثم كثرهم فيها بعده ليجترؤا عليهم ، قلة مبالاة بهم ، ثم تفجؤهم الكثرة فيبهتوا ويهابوا ، وتفل شوكتهم حين يرون ما لم يكن في حسابهم وتقديرهم

Bu müfessire göre âyet, Allah'ın müminlerin gözünde müşriklerin sayısını, müşriklerin gözünde de müminlerin sayısını azalttığını bildirir. Birincisinin hikmeti Resûlün rüyasını doğrulamak ve müminlerin kalbini güçlendirip cesaretlerini artırmak, ikincisinin hikmeti ise müşriklerin hazırlığı ihmal etmelerine sebep olarak müminlerin galip gelmesini sağlamaktır. Râzî ayrıca çokluğu az göstermenin caiz olduğunu, çünkü Allah'ın idrakı kimi kişilere yaratıp kimilerine yaratmadığını belirtir; Mu'tezile'nin gözün tüm cismi idrak etmekten men edilmesi görüşünü de nakleder.

واعلم أنه تعالى قلل عدد المشركين في أعين المؤمنين ، وقلل أيضا عدد المؤمنين في أعين المشركين . والحكمة في التقليل الأول ، تصديق رؤيا الرسول صلى الله عليه وسلم ، وأيضا لتقوى قلوبهم وتزداد جراءتهم عليهم

Kurtubî bu ayeti savaşın başlangıç anıyla ilişkilendirir; Ebu Cehil o gün müşriklere 'onlar sadece bir deve yiyecek kadar az kişidir, onları alın ve iplerle bağlayın' diyerek Müslümanları küçümsemiştir. Fakat savaş başlayınca Müslümanlar müşriklerin gözünde büyüdü ve sayıca çok göründü; bu durum Al-i İmran suresinde geçen 'onları gözle göründüğünden iki kat fazla görürler' ayetiyle aynı hakikate işaret eder.

فلما أخذوا في القتال عظم المسلمون في أعينهم فكثروا كما قال : يرونهم مثليهم رأي العين

İbn Kesîr, savaş öncesi ve savaş sırasındaki iki farklı görme hâlini birbirinden ayırır: Karşılaşma anında her iki taraf da diğerini iki katı sayıda görmüş, bu tevekkül ve rablerinden yardım istemeyi sağlamış; ordular saf tutup çatışmaya girdiğinde ise Allah, her iki tarafı diğerinin gözünde azaltmış, böylece cesaretle birbirlerine hücum etmişlerdir. Bu, Allah'ın kullarına olan lütfundandır çünkü düşmanı gerçek sayısından az göstermek onlara cüret ve tama' vermiştir.

ثم لما حصل التصاف والتقى الفريقان قلل الله هؤلاء في أعين هؤلاء وهؤلاء في أعين هؤلاء ليقدم كل منهما على الآخر وهذا أيضا من لطفه تعالى بهم إذ أراهم إياهم قليلا في رأي العين فيجرؤهم عليهم ويطمعهم فيهم

Beydâvî'ye göre Allah, Peygamber'in rüyasında düşman sayısını az göstermiş, bu da ashabına anlatılınca onlar için bir güven ve cesaret kaynağı olmuştur. Savaş sırasında ise Müslümanların gözünde düşman az, düşmanın gözünde Müslümanlar az gösterilmiş; bu durum önce düşmanı gafil bırakıp cüretlendirmek, sonra savaş kızışınca sayının kat kat fazla görünmesiyle onları şaşkına çevirip kalplerini kırmak içindir. Bu, gözün normalde de bazı şeyleri az veya çok gösterebilmesinin ötesinde, Allah'ın bakışları belirli nesnelerden çevirmesiyle gerçekleşen olağanüstü bir ayettir.

وإنما قللهم في أعين المسلمين حتى قال ابن مسعود رضي الله تعالى عنه لمن إلى جنبه أتراهم سبعين فقال أراهم مائة، تثبيتا لهم وتصديقا لرؤيا الرسول صلى الله عليه وسلم.