Bu metin, Allah'ın göğüslerin gizlediği her şeyi bildiğini, insanların açığa vurdukları kadar sakladıklarının da O'na gizli kalmadığını belirtir. Bu genel ilke, farklı ayetlerde farklı bağlamlarda tekrarlanır: bir yerde kulların gizli-açık amellerinin karşılığını verme, bir yerde Peygamber'in vahiy konusunda uydurma yapması durumunda başına geleceklerin uyarısı, bir yerde ise Bedir'de Hz. Peygamber'in rüyasında düşman sayısının azaltılıp ashabına moral verilmesi bağlamında ele alınır. Taberî, Enfâl 43'teki 'sizi savaştan vazgeçirmek' ifadesini İbn Abbas'ın görüşüne dayanarak, Allah'ın onları rüyada gösterdiği azlık sayesinde bozgunculuk ve anlaşmazlıktan koruduğu şeklinde yorumlamayı tercih eder.

وأولى القولين في ذلك بالصواب عندي ما قاله ابن عباس، وهو أن الله سلم القوم بما أرى نبيه صلى الله عليه وسلم في منامه من الفشل والتنازع، حتى قويت قلوبهم واجترءوا على حرب عدوهم

Zemahşerî'ye göre 'yürîkehum' ifadesi rüya bahsiyle ilgilidir; Allah Peygamber'e düşman sayısını rüyasında az gösterdi, o da bunu ashabına anlatarak onları güçlendirdi ve düşmana karşı cesaretlendirdi. Hasan'dan nakledilen 'menâmike gözündedir' şeklindeki yorumu ise dil açısından zorlama bulur ve bu rivayetin sahih olduğunu düşünmez. Ayrıca 'lefeşiltüm' ifadesini korkup gözü kararmak ve karar konusunda tereddüt etmek olarak açıklar; 'zâtu's-sudûr' ifadesinin de göğüslerin içindeki gizli şeyler (sırlar) anlamına geldiğini, Arapça'da 'zû' kelimesinin 'sahip olma/beraberlik' anlamı taşıdığını örneklerle gösterir.

وهذا تفسير فيه تعسف ، وما أحسب الرواية صحيحة فيه عن الحسن ، وما يلائم عليه بكلام العرب وفصاحته

Bu müfessire göre ayet, Allah'ın insanların dış görünüşü ve sözlerinden ziyade kalplerindeki gizli saikleri, cesaret, korku, sabır ve telaş gibi hallerini bilmesinin, önceki hükmün (haber verme kudretinin) gerekçesi olduğunu bildirir. Buna göre eğer Allah rüyayı gerçek sayıda göstermiş olsaydı ve müminler bunu birbirlerine anlatsalardı, korkuya kapılıp aralarında ihtilafa düşeceklerdi; bu yüzden Allah durumu bu şekilde tanzim etmiştir.

فيعلم ما في قلوبكم من الدواعي والصوارف ، وقال صلى الله عليه وسلم : ( إن الله لا ينظر إلى صوركم ولا إلى أقوالكم ، ولكن ينظر إلى قلوبكم وأعمالكم )

Kurtubî'ye göre bu ayet, kalplerde bulunan hayır ve şerri Allah'ın bilmesini ifade eder. İbn Abbas'tan nakledilen rivayete göre ayet, müşriklerin Hz. Peygamber hakkında kötü sözler söylediklerinde bunu Cebrail'in ona bildirmesi üzerine, müşriklerin 'sözlerinizi gizleyin ki Muhammed'in Rabbi işitmesin' demeleri olayı üzerine inmiştir.

نزلت في المشركين كانوا ينالون من النبي صلى الله عليه وسلم فيخبره جبريل عليه السلام فقال بعضهم لبعض : أسروا قولكم كي لا يسمع رب محمد فنزلت

İbn Kesîr'e göre bu pasajda geçen rüya/görme durumu gerçek uykuda görülen bir rüyadır, metinde bu husus açıkça belirtilmiştir; dolayısıyla dayanaksız bir te'vile başvurmaya gerek yoktur. Ayrıca Allah'ın düşmanları az göstermesinin, insanların içlerinde gizledikleri ve göğüslerinde barındırdıkları şeylerle (niyet, kalp halleri) ilgili olduğu, Allah'ın bu hususlarda dilediğine kadir olduğu belirtilmiştir.

وقد صرح بالمنام ها هنا فلا حاجة إلى التأويل الذي لادليل عليه

Beydâvî'ye göre Allah, Bedir'de düşman sayısını Müslümanların gözünde az, Müslümanların sayısını da düşmanların gözünde az göstermiştir. Bu, Rasûlullah'ın rüyasını doğrulamak, Müslümanları cesaretlendirmek; düşmanı ise önce cüretlendirip savaşa hazırlıksız yakalamak, sonra savaş anında gerçek çoklukla şaşırtıp kalplerini kırmak amacına yöneliktir. Bu durum, gözün bazen çoğu az, azı çok görmesinden farklı olağanüstü bir ayettir; Allah'ın bazı görüntüleri diğerlerinden perdelemesiyle gerçekleşmiştir.

وإنما قللهم في أعين المسلمين حتى قال ابن مسعود رضي الله تعالى عنه لمن إلى جنبه أتراهم سبعين فقال أراهم مائة، تثبيتا لهم وتصديقا لرؤيا الرسول صلى الله عليه وسلم.