Taberî'ye göre Peygamber, kendisine emrettiği ve yasakladığı her şeyde sadece Allah'ın vahyine tabi olduğunu söylemekle görevlendirilmiştir; kendisinin gaybı bilen, göklerin ve yerin hazinelerine sahip bir rab olduğunu iddia etmediğini, sadece kendisine gelen vahye uyduğunu belirtmesi istenmiştir. Ardından ayet, hakkı görmeyen kâfir (a'mâ) ile Allah'ın ayetlerini görüp onlara uyan mümin (basîr) arasındaki farkı vurgulayarak, müşriklerin bu delilleri düşünüp tefekkür etmeleri gerektiğini bildirmektedir.

يقول تعالى ذكره: قل يا محمد لهم: هل يستوي الأعمى عن الحق والبصير به؟ والأعمى هو الكافر الذي قد عمي عن حجج الله فلا يتبينها فيتبعها. والبصير: المؤمن الذي قد أبصر آيات الله وحججه فاقتدى بها واستضاء بضيائها.

Zemahşerî'ye göre bu ayet, hidayette olan ile sapıtan arasındaki farkı gösteren bir temsildir; ayrıca vahye tabi olanla olmayan, ya da nübüvvet gibi doğru bir iddiada bulunanla ilahlık/meleklik gibi imkânsız bir şeye kalkışan arasında bir mesel olarak da anlaşılabilir. Peygamber'in sözü, kendisinin beşere yakışmayan bir iddiada bulunmadığını, sadece kendisine vahyedilene tabi olmak zorunda olduğunu bildirmek anlamına gelir. Ayrıca 'ma edrî' ifadesiyle ilgili olarak, dünyada kendisinin ve ashabının başına ne geleceğini, kimin galip kimin mağlup olacağını bilmediğine dair rivayetler de aktarılmıştır.

مثل للضال والمهتدي ويجوز أن يكون مثلا لمن اتبع ما يوحي إليه . ومن لم يتبع . أو لمن ادعى المستقيم وهو النبوة . والمحال وهو الإلاهية أو الملكية فلا تكونوا ضالين أشباه العميان

Bu metinde Râzî, Hz. Peygamber'in 'melek olduğumu söylemiyorum' sözünün, ilahlık iddiasını değil, meleklere has olan üstün ilim ve kudreti iddia etmediğini ifade ettiğini aktarır. Ayrıca 'yanımda Allah'ın hazineleri yok' ve 'gaybı bilmem' ifadelerinin, müşriklerin ondan dünya nimetleri talep etmelerine ve gaybdan haber vermesini istemelerine bir cevap olduğunu belirtir. Son olarak, ayetin Hz. Peygamber'in hiçbir hükmü kendi ictihadıyla değil, sadece vahiyle verdiğine delalet ettiğini, bunun da kıyası inkar edenlerin delili olduğunu nakleder.

فقال تعالى قل لهم إني لا أقول لكم عندي خزائن الله ، فهو تعالى يؤتي الملك من يشاء ويعز من يشاء ويذل من يشاء بيده الخير لا بيدي

Kurtubî, ayeti müşriklerin 'ona Rabbinden bir mucize/âyet indirilmeliydi' sözlerine bir cevap olarak okur; Peygamber'in kendisinde Allah'ın kudret hazinelerinin bulunmadığını, istedikleri mucizeleri indiremeyeceğini ve gaybı bilmediğini ifade ettiğini belirtir. Ayrıca kendisinin melek olmadığını, dolayısıyla beşerin göremediği bazı şeyleri göremeyeceğini söylediğini, bazı kimselerin bu ayetten meleklerin peygamberlerden üstün olduğu sonucunu çıkardığını nakleder. Son olarak ayetteki kör-gören karşılaştırmasının Mücahid'e göre kâfir-mü'min, bazılarına göre ise cahil-âlim anlamına geldiğini aktarır.

فالمعنى ليس عندي خزائن قدرته فأنزل ما اقترحتموه من الآيات ولا أعلم الغيب فأخبركم به والخزانة ما يخزن فيه الشيء

İbn Kesîr'e göre bu ayette Peygamber, hazinelerin sahibi olmadığını, gaybı bilmediğini ve melek olmadığını, sadece kendisine vahyedilen bir beşer olduğunu ilan etmektedir. Kendisine yalnızca Allah'ın bildirdiği kadarını bilebildiğini, vahyin dışına asla çıkmadığını belirtmektedir. Ayetin sonunda ise hakka tabi olanla ondan sapanın bir olmayacağı vurgulanmaktadır.

إنما أنا بشر من البشر يوحى إلي من الله عز وجل شرفني بذلك وأنعم علي به ولهذا قال أي لست أخرج عنه قيد شبر ولا أدنى منه

Beydâvî'ye göre Peygamber'e emredilen bu sözler, ona yöneltilen ilahlık, meleklik veya gaybı bilme gibi imkânsız iddiaları reddedip, sadece vahye tabi olan bir peygamber olduğunu ortaya koyar. Kör ile gören arasındaki temsil, batıl iddia (ulûhiyet, meleklik gibi mümkün olmayan şeyler) ile doğru iddia (nübüvvet) arasındaki farkı; ya da dalâlet ile hidayet, cahillik ile ilim arasındaki farkı gösterir. İnzar ise, haşri caiz gören ve bu konuda korku taşıyan -mü'min olsun kâfir olsun- kimselere fayda verir; bu ihtimali kesin olarak reddedenlere değil.

قل هل يستوي الأعمى والبصير مثل للضال والمهتدي، أو الجاهل والعالم، أو مدعي المستحيل كالألوهية والملكية ومدعي المستقيم كالنبوة.