Taberî'ye göre bu ifade, ayette açıkça zikredilmeyen bir talep ve duayı içermektedir; müminler 'Rabbimiz, Sen insanları toplayıcısındır' derken asıl kastettikleri, o gün kendilerini bağışlaması ve imanları üzere sabit kılmasıdır. Ayet haber kipinde gelmiş olsa da, aslında bu topluluktan bir dilek, dua ve rububiyete yönelik bir talep ifadesidir. Ayrıca 'ليوم' ifadesindeki lam harfinin, zikredilmeyen bir fiil ve haberin varlığına delalet ettiği belirtilir.

وإنما هذا من القوم مسألة ربهم أن يثبتهم على ما هم عليه من حسن بصيرتهم بالإيمان بالله ورسوله، وما جاءهم به من تنزيله، حتى يقبضهم على أحسن أعمالهم وإيمانهم، فإذا فعل ذلك بهم وجبت لهم الجنة

Zemahşerî'ye göre ayette 'وعده' ifadesinden sonra 'رسله'nin zikredilmesi, Allah'ın kimseye olan vaadinden dönmediğini, bu O'nun şanına yakışmayacağını, hele seçkin ve has kulları olan resullerine verdiği vaadden hiç dönmeyeceğini bildirmek içindir. Ayrıca ayetin 'مخلف وعده رسله' şeklinde, 'رسل' cer, 'وعد' nasb ile de okunduğunu belirtmiş, ancak bu kıraati zayıf bulmuştur.

ليؤذن أنه إذا لم يخلف وعده أحدا وليس من شأنه إخلاف المواعيد كيف يخلفه رسله الذين هم خيرته وصفوته ؟ وقرىء : ( مخلف وعده رسله ) ، بحر الرسل ونصب الوعد . وهذه في الضعف كمن قرأ

Bu müfessire göre âyetteki dua, 'ilimde derinleşenler'in (râsihûn) sözünün devamıdır; onlar Allah'tan sapmaktan korunmalarını ve hidayet-rahmet ile özel kılınmalarını istedikten sonra, asıl amaçlarının dünya menfaatleri değil âhirete dair olduğunu belirtmek üzere Allah'ın insanları kıyamet günü toplayacağını ve vaadinde asla yalan/hulf olmayacağını ifade etmişlerdir. Ayrıca 'zâlike' ifadesinin gaib için kullanılmasına rağmen burada hazır olan bir olaya işaret etmesi meselesi tartışılmış, Cübbâî'nin müminlerin sözünün belirli bir noktada bitip devamının Allah'ın kelamı olduğu görüşü de nakledilmiştir. Kâdî'nin naklettiği görüşe göre bu âyet, Allah'ın vaadinde hulf olabileceğini iddia edenlerin sözünün batıl olduğuna delildir; ancak Râzî buna, vaîd âyetlerinin genelliğinin af/mağfiret âyetleriyle tahsis edildiğini söyleyerek cevap vermiştir.

واعلم أن هذا الدعاء من بقية كلام الراسخين في العلم ، وذلك لأنهم لما طلبوا من الله تعالى أن يصونهم عن الزيغ ، وأن يخصهم بالهداية والرحمة ، فكأنهم قالوا : ليس الغرض من هذا السؤال ما يتعلق بمصالح الدنيا فإنها منقضية منقرضة ، وإنما الغرض الأعظم منه ما يتعلق بالآخرة

İbn Kesîr'e göre bu ayet, dua edenlerin Allah'a hitaben, kıyamet gününde bütün yaratılmışları toplayacağını, aralarında hükmedeceğini ve dünyada ihtilaf ettikleri hususlarda hakkı ortaya çıkararak herkesi dünyada yaptığı hayır ve şerre göre karşılık vereceğini ifade ettiklerini bildirmektedir. Ayrıca Allah'ın peygamberlerine ve onlara tabi olanlara dünyada ve ahirette yardım vaadinden dönmeyeceği vurgulanmaktadır.

إنك يا ربنا ستجمع بين خلقك يوم معادهم وتفصل بينهم وتحكم فيهم فيما اختلفوا فيه وتجزي كلا بعمله

Beydâvî'ye göre bu, râsihûn'un duasından bir ifadedir; anlamı, kalplerin hakkın yolundan sapıp müteşâbihi kabul edilmeyecek bir te'vil ile takip etmesinden Allah'a sığınmaktır. Ayrıca bunun 'bizi kalplerimizi saptıracak belalara düşürme' anlamında olduğu görüşü de nakledilir. 'Hidayet ettikten sonra' ifadesi hem muhkem hem müteşâbih kısımlarına iman ile hakka hidayet edilmesine işaret eder; 'rahmet' talebi ise Allah'a yakınlaştıracak, hakta sebat tevfiki veya günahların bağışlanması anlamlarına gelebilir.

والمعنى لا تزغ قلوبنا عن نهج الحق إلى اتباع المتشابه بتأويل لا ترتضيه، قال عليه الصلاة والسلام «قلب ابن آدم بين أصبعين من أصابع الرحمن، إن شاء أقامه على الحق وإن شاء أزاغه عنه»