Taberî bu ayette iki ayrı zamir/ifade meselesini tartışır: '{منه}' zamirinin neye râci olduğu ve '{يوم عقيم}' ifadesinin hangi güne işaret ettiği. Zamir konusunda Kur'an'a râci olduğu görüşünü tercih eder; 'yevm-i akîm' konusunda ise bunun kıyamet günü değil Bedir günü olduğu görüşünü tercih eder, çünkü kıyamet günü zaten 'es-sâa' ile ifade edilmiştir ve aynı şeyin farklı lafızlarla iki kez tekrarının bir anlamı olmayacağını belirtir.

وهذا القول الثاني أولى بتأويل الآية؛ لأنه لا وجه لأن يقال: لا يزالون في مرية منه حتى تأتيهم الساعة بغتة، أو تأتيهم الساعة؛ وذلك أن الساعة هي يوم القيامة، فإن كان اليوم العقيم أيضا هو يوم القيامة فإنما معناه ما قلنا من تكرير ذكر الساعة مرتين باختلاف الألفاظ، وذلك ما لا معنى له.

Bu parça, Hac suresi 55. ayetle ilgili Zemahşerî'nin görüşünü tespit edebilecek anlamlı bir dilbilimsel açıklama içermiyor; metin bozuk/eksik aktarılmış görünmektedir. Sadece bir zamir (ضمير) meselesine ve bir لام harfinin başka bir ayetteki benzer kullanımına işaret eden kısa ve kopuk ifadeler yer almaktadır.

الضمير في موضع الضمير

Kurtubî bu ayette 'منفكين' kelimesinin anlamı üzerinde durur ve birden çok yorum aktarır: kimine göre bu, ehl-i kitabın Hz. Peygamber'in vasfını kitaplarında bulunduğu sürece inkar etmedikleri, ancak o gönderilince kıskanıp inkâr ettikleri anlamına gelir; müşrikler de aynı şekilde peygamberlik gelmeden önce Hz. Peygamber hakkında kötü söz söylemezken, gelince ona düşman olmuşlardır. Ayrıca 'كتاب أهل' ve 'müşrikler' ifadelerinin kimlere işaret ettiği konusunda da (Yahudi, Hristiyan, putperest guruplar veya hepsinin şirk ehli olarak tek grup sayılması gibi) farklı görüşler nakledilir.

وقال إبن كيسان : أي لم يكن أهل الكتاب تاركين صفة محمد صلى الله عليه وسلم في كتابهم حتى بعث فلما بعث حسدوه وجحدوه وهو كقوله : فلما جاءهم ما عرفوا كفروا به

İbn Kesîr, ayette geçen 'gün'ün ne olduğu konusunda iki görüş nakleder: Übey b. Ka'b, Mücahid, İkrime, Said b. Cübeyr ve Katade'ye göre bu Bedir günüdür; İkrime ve Mücahid'den gelen diğer bir rivayete göre ise Dahhak ve Hasan el-Basrî'nin de desteklediği üzere bu, kendisine gece bulunmayan Kıyamet günüdür. İbn Kesîr, Bedir gününün onlara vaad edilenlerden biri olmakla birlikte, kastedilenin Kıyamet günü olduğunu belirterek bu ikinci görüşü tercih eder.

قال عكرمة ومجاهد في رواية عنهما هو يوم القيامة لا ليلة له وكذا قال الضحاك والحسن البصري وهذا القول هو الصحيح

Beydâvî'ye göre kâfirlerin içinde bulunduğu 'mirye' (şüphe), Kur'an, Resul veya şeytanın temennilerine kattığı şeyler hakkındaki şüphedir; bu şüphe ancak kıyamet, kıyamet alametleri ya da ölüm ansızın geldiğinde ortadan kalkar. 'Akîm gün' ifadesi için Bedir günü gibi bir savaş günü, kendisinde hayır bulunmayan bir gün veya kıyamet günü olmak üzere birden çok ihtimal sunulmuştur; 'akîm' isimlendirmesi o günde çocukların/savaşçıların öldürülüp kısırlaşma haline benzetilmesiyle veya yağmur getirmeyen kısır rüzgara benzetmeyle açıklanmıştır. Ayetteki tenvin, şüphelerinin zail olacağı günü ima eden bir cümlenin yerini tutar ve hüküm hem müminleri hem kâfirleri kapsar.

أو يأتيهم عذاب يوم عقيم يوم حرب يقتلون فيه كيوم بدر، سمي به لأن أولاد النساء يقتلون فيه فيصرن كالعقم

Bu metin, ayette geçen 'yevm-i akîm' (kısır gün) ifadesinin ne anlama geldiği konusunda iki görüş nakleder: birincisi Bedir günü olduğu, ikincisi kıyamet günü olduğu yönündedir. Râzî, kıyamet günü olduğu görüşünü tercih eder çünkü bu görüş çeşitli gerekçelerle desteklenmektedir.

وهذا القول أولى لأنه لا يجوز أن يقول الله تعالى