Taberî'ye göre bu ayet, Allah'ın Resûlü'ne indirdiği ve muhkem kıldığı ayetlerle şeytanın attığı şeyi neshettiğinin ilim ehli tarafından bilinmesini ifade eder; böylece bunun Rabden gelen hak olduğu bilinip ona iman edilir ve kalpler Kur'an'a boyun eğerek onu tasdik eder. Allah, iman edenleri şeytanın attığı batılı neshetmek suretiyle apaçık hakka iletendir, bu sayede şeytanın hilesi ve Peygamber'in dilinde batılı söylemesi müminlere zarar vermez.

يقول تعالى ذكره: وكي يعلم أهل العلم بالله أن الذي أنزله الله من آياته التي أحكمها لرسوله ونسخ ما ألقى الشيطان فيه، أنه الحق من عند ربك يا محمد يقول: فيصدقوا به. يقول: فتخضع للقرآن قلوبهم، وتذعن بالتصديق به، والإقرار بما فيه

Zemahşerî'ye göre bu ifade, iman edenlerin dinde müteşabih olan hususları sahih te'villerle ele almaları ve müşkil görünen konular için usûl, muhkem naslar ve yerleşik kurallar çerçevesinde uygun bir anlam bulmaları gerektiğine işaret eder; böylece ne bir şaşkınlığa düşerler ne de şüpheye kapılıp ayakları kayar. Ayrıca ayetteki bir ifadenin 'لهاد الذين آمنوا' şeklinde tenvinli okunuşu da nakledilmiştir.

أن يتأجلوا ما يتشابه في الدين بالتأويلات الصحيحة ، ويطلبوا لما أشكل منه المحمل الذي تقتضيه الأصول والمحكمة والقوانين الممهدة ، حتى لا تلحقهم حيرة ولا تعتريهم شبهة ولا تزل أقدامهم

Râzî, ayetteki 'kinaye/zamir'in neye râci olduğu konusunda üç görüş nakleder: Kelbî'ye göre şeytanın attığını neshetmesine, Mukātil'e göre Kur'an'a (yani hakka) râcidir; üçüncü görüşe göre ise şeytanın o ilkayı yapabilmesinin kendisi 'hak'tır, çünkü Allah mülkünde nasıl tasarruf ederse etsin bu hak olur, Mu'tezile'ye göre ise Allah hakîm olduğundan tüm fiilleri isabetlidir ve müminler buna iman ederek kalpleri mutmain olur.

وفي الكناية ثلاثة أوجه : أحدها : أنها عائدة إلى نسخ ما ألقاه الشيطان ، عن الكلبي . وثانيها : أنه الحق أي القرآن عن مقاتل وثالثها : أن تمكن الشيطان من ذلك الإلقاء هو الحق

Bu metin parçası, ayetteki bir zamir veya ifadenin kime/neye râci olduğunu açıklamaktadır: 'te'nzîru bihî' veya benzeri bir ifadedeki zamirin müminlere, bir görüşe göre de ehl-i kitaba râci olduğu belirtilmiştir. Ayrıca metinde geçen bir fiilin anlamı üzerinde durulmuş; bu fiilin 'huşû duyma ve sükûnet bulma' anlamına geldiği, bir başka görüşe göre ise 'ihlâslı olma' anlamına geldiği aktarılmıştır.

أي من المؤمنين وقيل : أهل الكتاب ( أنه ) أي أن الذي أحكم من آيات القرآن هو أي تخشع وتسكن وقيل : تخلص

İbn Kesîr'e göre bu ayet, kendilerine hak ile bâtılı ayırt edebilecekleri faydalı ilim verilmiş olan âlimlerin ve Allah'a, Rasûlü'ne iman edenlerin, Peygamber'e vahyedilenin Rabb'inden gelen hak olduğunu bilmelerini ve tasdik edip ona boyun eğmelerini konu edinmektedir. Kur'an'ın Allah tarafından bilgisiyle indirilip başkasının karışmasından korunmuş bir kitap olduğu, bu bilenlerin ve iman edenlerin kalplerinin onun karşısında huşû ile boyun eğdiği belirtilmektedir.

بل هو كتاب عزيز أي يصدقوه وينقادوا له أي تخضع وتذل له قلوبهم

Beydâvî'ye göre şeytanın attığı şüphe, kalplerinde hastalık (şek ve nifak) bulunanlar ile kalpleri katı olan müşrikler için bir imtihan vesilesi kılınmıştır; her iki grup da 'zalimler' ifadesiyle zımnen zulümle vasıflandırılmıştır. Buna karşılık ilim verilenler ise Kur'an'ın Allah'tan gelen hak olduğunu bilip ona iman ederler ve kalpleri huşû ile ona boyun eğer; Allah iman edenleri müşkil meselelerde doğru görüşe (sırât-ı müstakîm) hidayet eder.

وإن الظالمين يعني الفريقين فوضع الظاهر موضع ضميرهم قضاء عليهم بالظلم. لفي شقاق بعيد عن الحق أو عن الرسول والمؤمنين.