Taberî'ye göre ayette geçen sabır, İsrailoğulları hahamlarının Allah'a verdikleri ahdi yerine getirmek üzere nefislerinin hoşlanmadığı şeylere (Hz. Muhammed'e tabi olmak, riyaset ve dünya sevgisini terk etmek) katlanmalarını ifade eder. Namaz ise, içerdiği Kur'an tilaveti sayesinde dünyadan yüz çevirmeye, ahireti hatırlamaya çağıran ve nefisleri süsten/aldanıştan alıkoyan bir yardımcı olarak zikredilmiştir. Sabrın 'oruç' anlamına geldiği söylense de, Taberî bunu sabrın kapsamına giren bir alt anlam olarak görüp asıl tevilin nefsi sevdiklerinden alıkoyma ve hoşlanmadığı şeye (Allah'a itaate) katlanma olduğunu belirtir.

بل تأويل ذلك عندنا: أن الله تعالى ذكره أمرهم بالصبر على ما كرهته نفوسهم من طاعة الله، وترك معاصيه. وأصل الصبر: منع النفس محابها وكفها عن هواها

Bu metinde Zemahşerî, Hz. Peygamber'in müminin 'kesildim/tembelleştim' anlamında 'كسلت' demesini hoş görmediğine dair bir rivayeti aktarır; çünkü tembellik münafıkların sıfatlarındandır ve müminin bunu kendine nispet etmesi uygun değildir. Ayrıca münafıkların infakı 'طوعا' (gönüllü) diye nitelenmesine rağmen bunun gerçek bir isteklilik olmadığını, sadece Resûlullah veya reislerinden bir zorlama olmaksızın verdikleri anlamına geldiğini, esasında bu verişin isteksizlik ve mecburiyetten kaynaklandığını açıklar.

فإن الكسل من صفات المنافقين ، فما ينبغي أن يسنده المؤمن إلى نفسه

Razi'ye göre "استعينوا بالصبر والصلاة" hitabı öncelikle Beni İsrail'e yöneliktir; zira nazmın (sözün akışının) bütünlüğü bunu gerektirir, muhatabı değiştirmek nazmı parçalar. Ayrıca sabır ve namazın anlamı üzerinde durularak, sabrın nefsi dünya lezzetlerinden alıkoyma, namazın ise Allah'ı zikirle meşgul olma anlamına geldiği; bazı müfessirlerin sabrı oruç olarak yorumladığı da aktarılır.

ولا يمتنع أن يكون الخطاب أولا في بني إسرائيل ثم يقع بعد ذلك خطابا للمؤمنين بمحمد صلى الله عليه وسلم ، والأقرب أن المخاطبين هم بنو إسرائيل لأن صرف الخطاب إلى غيرهم يوجب تفكيك النظم

Kurtubî'ye göre bu ayette sabır, taatte devam etmek ve isyandan kaçınmak anlamındadır; sabır ile namaz zikredildiğinde 've إنها' ifadesindeki zamirin sadece namaza mı, yoksa hem sabır hem namaza mı döndüğü tartışılmıştır. Namazın özellikle zikredilmesinin sebebi, namazın nefse en ağır gelen ibadet olması ve organları bütün şehvetlerden alıkoymasıdır; oysa oruç sadece belirli şehvetleri (yeme, içme, cinsellik) engeller. Ayrıca 'huşû' kavramı; kalpteki korku, gözü haramdan sakınma ve dış görünüşte tevazu olarak farklı selef alimlerinden nakillerle açıklanmıştır.

فالصلاة فيها سجن النفوس والصوم إنما فيه منع الشهوة فليس من منع شهوة واحدة أو شهوتين كمن منع جميع الشهوات فالصائم إنما منع شهوة النساء والطعام والشراب ثم ينبسط في سائر الشهوات

İbn Kesîr'e göre sabır ve namaz Allah'ın rahmetine ulaşmada birer yardımcıdır. 'Onu ağır bulur' ifadesindeki zamir Mücahid'in görüşüne göre namaza, ya da bağlamın işaret ettiği vasiyete (Karun kıssasındaki gibi) dönebilir. Sabrın türlerine değinilir: haramları terk etme sabrı, ibadetleri yerine getirme sabrı (ki bu daha çok sevaplıdır) ve musibetlere sabır; namaz ise işlerde sebat için en büyük yardımcılardan biridir.

والضمير في قوله وإنها لكبيرة عائد إلى الصلاة نص عليه مجاهد واختاره ابن جرير ويحتمل ان يكون عائدا على ما يدل عليه الكلام وهو الوصية بذلك

Beydâvî'ye göre 'sabır ve namazla yardım isteyin' ifadesi, önceki ayette emredilen ağır yükümlülüklere (riyaseti terk, mala düşkünlükten vazgeçme gibi) bir çözüm olarak gelmiştir. Sabırdan kasıt, işlerinde Allah'a tevekkül ederek beklemek ya da nefsi kırıp arındıran oruç olabilir; namaz ise bedensel ve ruhsal tüm ibadet türlerini kendinde toplayan, sıkıntı anında sığınılacak bir vesiledir. 'Onu' zamirinin namaza dönmesi, namazın öneminin büyüklüğü ve içerdiği sabır çeşitlerinin çokluğundandır.

فإنها جامعة لأنواع العبادات النفسانية والبدنية، من الطهارة وستر العورة وصرف المال فيهما، والتوجه إلى الكعبة والعكوف للعبادة، وإظهار الخشوع بالجوارح، وإخلاص النية بالقلب، ومجاهدة الشيطان، ومناجاة الحق، وقراءة القرآن، والتكلم بالشهادتين