Taberî'ye göre zekat, Allah'ın mallardan kendilerine hak tanıdığı kimselere (hak sahiplerine) verilmesi gereken, bedenleri ve malları temizleyen farz bir ibadettir. Namaz ve zekat 'iki farz' olarak zikredilir, bunlarda kimseye ruhsat yoktur ve bunlar Allah'a eda edilmelidir. Ayrıca zekat kelimesinin kök anlamı incelenerek, malın çoğalması/artması ve arınması manalarına dayandığı açıklanır.

فهما فريضتان واجبتان، لا رخصة لأحد فيهما، فأدوهما إلى الله تعالى ذكره

Metin, incelenen kısmın önceki bir unsura atıf (ma'tûf) yoluyla bağlandığını belirtmektedir; ancak sağlanan metin son derece kısa ve eksik olduğundan Zemahşerî'nin bu atfı hangi ayet unsuruna yaptığı veya bundan çıkardığı anlam netlik kazanmamaktadır.

معطوف على

Bu müfessire göre ayet, ركوع kelimesinin özellikle zikredilmesi konusunda birkaç yorum içerir: Yahudilerin namazında rükû bulunmadığından bu kelime onları Müslümanların namazına teşvik için özellikle zikredilmiştir; ya da 'namaz kılanlarla birlikte namaz kılın' anlamındadır; ya da rükû kelimesi dilde huşû ile eş anlamlı olup kibirden nehiy ve tevazuya emirdir. Ayrıca ayetin belirli bir şahıs hakkında indiği görüşü de nakledilir; bu bağlamda Hz. Ebu Bekir'e veya Hz. Ali'ye nüzul ettiğine dair rivayetler aktarılır, özellikle Hz. Ali'nin rükû halindeyken yüzüğünü sadaka olarak vermesi olayı zikredilir.

أحدها : أن اليهود لا ركوع في صلاتهم فخص الله الركوع بالذكر تحريضا لهم على الإتيان بصلاة المسلمين ، وثانيها : أن المراد صلوا مع المصلين ، وعلى هذا يزول التكرار لأن في الأول أمر تعالى بإقانتها وأمر في الثاني بفعلها في الجماعة

Kurtubî, İbn Atıyye'den naklen İsrailoğulları'nın zekâtının, verdikleri malın kabul edilip edilmediğini gösteren ateşle ilişkili özel bir uygulama olduğunu ve bunun Muhammed ümmetinin zekâtından farklı olduğunu aktarır; ancak bu görüşün nakle dayanması gerektiğini belirtir. Ayrıca İbn Abbas'tan zekâtın burada Allah'a itaat ve ihlas anlamına geldiği rivayetini nakleder. Metin ayrıca zekâtın dilbilimsel kökenini (nemâ/artma, temizlenme, güzel sena) ayrıntılı biçimde işler ve zekâtla kastedilenin farz zekât mı yoksa fıtır sadakası mı olduğu konusundaki ihtilafı aktarır.

وزكاتهم هي التي كانوا يضعونها فتنزل النار على ما يتقبل ولا تنزل على ما لم يتقبل ولم تكن كزكاة أمة محمد صلى الله عليه وسلم قلت وهذا يحتاج إلى نقل كما ثبت ذلك في الغنائم وقد روي عن بن عباس إنه قال : الزكاة التي امروا بها طاعة الله والإخلاص

İbn Kesîr'e göre bu ayette geçen namaz ve zekat emri, ehl-i kitaba Hz. Peygamber ile birlikte namaz kılmalarını, zekatı ona vermelerini ve Muhammed ümmetinden rükû edenlerle beraber rükû etmelerini emretmektedir. Ayrıca müfessir, zekatın Allah'a itaat ve ihlas olarak yorumlandığını, nisabının iki yüz ve üzeri olduğunu, bazı alimlerce fıtır sadakası olarak da anlaşıldığını nakletmekte ve çoğu alimin bu ayeti cemaatle namazın vücûbuna delil saydığını belirtmektedir.

وقد استدل كثير من العلماء بهذه الآية على وجوب الجماعة

Beydâvî bu ayette namaz ve zekâtın Müslümanların namaz ve zekâtı olarak anlaşılması gerektiğini, başka dinlerin ibadetlerinin gerçek namaz ve zekât sayılmadığını belirtir. Ayrıca 'rükû edenlerle beraber rükû edin' ifadesinin cemaatle namaz kılmayı işaret ettiğini, cemaat namazının münferit namazdan yirmi yedi derece üstün olduğunu ve namazın 'rükû' lafzıyla ifade edilmesinin Yahudilerin namazından ayrışmak için olduğunu açıklar.

واركعوا مع الراكعين أي في جماعتهم، فإن صلاة الجماعة تفضل صلاة الفذ بسبع وعشرين درجة لما فيها من تظاهر النفوس، وعبر عن الصلاة بالركوع احترازا عن صلاة اليهود.