Taberî'ye göre bu ayette Allah, Peygamber'e sabredenlerin müjdelenmesini emretmektedir. Sabredenler; kendilerine verilen nimetlerin Allah'tan olduğunu bilen, O'na kulluğu ikrar eden, rububiyetinde O'nu birleyen, öldükten sonra dirilmeye ve Allah'a dönüşe inanan, kazasına teslim olan, sevabını uman ve azabından korkanlardır. Bu kişiler korku, açlık, mal-can-ürün eksikliği gibi imtihanlarla karşılaştıklarında 'İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn' derler.

وأصل التبشير: إخبار الرجل الرجل الخبر يسره أو يسوءه لم يسبقه به إليه غيره

Bu metin, 'المقيمين' kelimesinin mansub okunuşunu, 'النون' takdiri (yani izafetten dolayı düşen nun harfinin var sayılması) ile açıklar. Ayrıca İbn Mesud'un bu kelimeyi aslî (izafet nunu düşürülmeden) haliyle 'والمقيمين الصلاة' şeklinde okuduğuna dair bir kıraat farklılığına işaret edilir.

بالنصب على تقدير النون . وقرأ ابن مسعود : ( والمقيمين الصلاة ) على الأصل

Fahreddin er-Râzî'ye göre 'innâ lillâh' ifadesi, kulun Allah'a kulluğunu ve mülkiyetini itiraf etmesi, dolayısıyla işlerini O'na havale etmesi ve başına gelen musibete rıza göstermesi anlamına gelir. 'İnnâ ileyhi râci'ûn' ifadesi ise âhirete dönüşün ve öldükten sonra dirilişin kaçınılmaz olduğunun bir itirafıdır; buna göre âhirette Allah'tan başka kimsenin hüküm sahibi olmayacağı bilinci, dünyada başa gelen musibetlerde tam bir teselli kaynağıdır. Râzî ayrıca sabredip 'istircâ' edenlere dair çeşitli hadis ve rivayetleri aktararak bu konudaki teslimiyet ve rızanın faziletini vurgular.

واعلم أن الرجوع إليه ليس عبارة عن الإنتقال إلى مكان أو جهة ، فإن ذلك على الله محال ، بل المراد أنه يصير إلى حيث لا يملك الحكم فيه سواه ، وذلك هو الدار الآخرة

Kurtubî'ye göre Allah 'İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râci'ûn' sözünü musibete uğrayanlar için bir sığınak ve imtihan edilenler için bir koruma kılmıştır; çünkü bu kelimeler tevhid, kulluğun ve mülkün Allah'a ait olduğunun ikrarı ile kendi helakimizin, kabirlerden dirilişin ve tüm işlerin O'na döneceğinin bir itirafını bir arada barındırır. Bu görüşe destek olarak Said b. Cübeyr'den, bu kelimelerin bizim peygamberimizden önce hiçbir peygambere verilmediği, eğer Yakub bunları bilseydi 'Ya esafâ alâ Yûsuf' demeyeceği rivayet edilir. Ayrıca Hz. Peygamber'den ve Ümmü Seleme'den gelen hadislerle, sabredip bu kelimeleri söyleyenlere Allah'ın cennette bir ev inşa edeceği ve musibetlerine bir hayırla karşılık vereceği bildirilir.

جعل الله تعالى هذه الكلمات ملجأ لذوي المصائب وعصمة للممتحنين لما جمعت من المعاني المباركة فإن قوله : إنا لله توحيد وإقرار بالعبودية والملك وقوله : وإنا إليه راجعون إقرار بالهلك على أنفسنا والبعث من قبورنا واليقين أن رجوع الأمر كله إليه كما هو له

İbn Kesîr'e göre musibet anında söylenen 'innâ lillâhi ve innâ ileyhi râciʿûn' sözü, kişinin Allah'a kul olduğunu ve O'na döneceğini itiraf etmesinden doğar; bu itiraf sebebiyle Allah musibet karşılığında hem musibete sabrı hem de daha hayırlısını lütfeder. Bu görüş, Ümmü Seleme'nin Ebû Seleme'nin vefatı üzerine anlattığı hadisle ve Resûlullah'a nasıl salât getirileceğine dair Ka'b b. Ucre rivayetiyle örneklendirilmiştir.

لا يصيب أحدا من المسلمين مصيبة فيسترجع عند مصيبته ثم يقول اللهم أجرني في مصيبتي وأخلف لي خيرا منها إلا فعل ذلك به

Beydâvî'ye göre ayetteki hitap Hz. Peygamber'e ya da müjdeyi verebilecek kişiyedir. Musibet, insana isabet eden her türlü sıkıntıyı kapsar; sabır sadece dille 'istirca' etmek değil, kalben de kişinin niçin yaratıldığını ve Rabbine döneceğini tasavvur etmesi, Allah'ın nimetlerini hatırlayarak elinde kalanın elinden gidenden kat kat fazla olduğunu görüp bunu kendine kolaylaştırmasıdır. 'Salavât' kelimesi aslen dua anlamındadır, Allah'tan geldiğinde ise temizleme ve mağfiret anlamına gelir; çoğul gelmesi bunun çokluğuna ve çeşitliliğine işaret eder, rahmet ise lütuf ve ihsan demektir.

وليس الصبر بالاسترجاع باللسان، بل به وبالقلب بأن يتصور ما خلق لأجله، وأنه راجع إلى ربه، ويتذكر نعم الله عليه ليرى أن ما أبقى عليه أضعاف ما استرده منه فيهون على نفسه، ويستسلم له.