Bu müfessire göre 'sevî' (سويا) kelimesinin kime ait olduğu konusunda ihtilaf vardır: bazıları bunu üç geceye sıfat yaparken, çoğu müfessir Zekeriyya'ya sıfat olduğunu söylemiştir; yani ayetin anlamı, Zekeriyya'nın herhangi bir hastalık geçirmeksizin, tam sağlıklı olduğu halde bu süre boyunca insanlarla konuşamayacağıdır. Ayrıca 'insanlarla konuşma' ifadesinin tahsis edilmesi, Zekeriyya'nın insan olmayanlarla (örneğin tesbih ve zikirle) konuşabildiğine mefhum yoluyla delalet etmektedir. Râzî burada ayrıca Yahya kıssasının Îsâ kıssasından önce zikredilmesinin hikmetini de açıklamakta, öğretimde kolaydan zora gidiş metodunun gözetildiğini belirtmektedir.

اختلفوا في معنى { سويا } فقال بعضهم : هو صفة لليالي الثلاث وقال أكثر المفسرين هو صفة لزكريا والمعنى : آيتك أن لا تكلم الناس في هذه المدة مع كونك سويا لم يحدث بك مرض

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Zekeriyya (a.s.)'ın halka işaretle konuşmasını, yani üç gün üç gece boyunca ancak remz (işaret) yoluyla iletişim kurabildiğini bildirmektedir; onun bu süre zarfında dili tutulmamış, sadece halkla konuşmaktan alıkonulmuştur ve bu sürede Allah'ı çokça zikretmesi, tekbir ve tesbih etmesi emredilmiştir.

وهذا دليل على أنه لم يكن يكلم الناس في هذه الليالي الثلاث وأيامها إلا رمزا أي إشارة

Beydâvî'ye göre Zekeriyya'nın istediği alamet, kendisinde herhangi bir dilsizlik veya sağırlık olmaksızın, yaratılışça normal olduğu halde üç gün üç gece insanlarla konuşamaması olarak gerçekleşmiştir. Bu müfessire göre burada gecelerin, Âl-i İmrân suresindeki gündüzlerin zikredilmesi, konuşma yasağının ve zikir-şükre yönelmenin üç gün ile üç geceyi kapsayacak şekilde sürekli devam ettiğine işaret etmek içindir. Kavmine seslenmesi de konuşma yoluyla değil işaret (rumuz) yoluyla veya yere yazarak olmuştur.

وإنما ذكر الليالي هنا والأيام في «آل عمران» للدلالة على أنه استمر عليه المنع من كلام الناس والتجرد للذكر والشكر ثلاثة أيام ولياليهن

Taberî'ye göre âyetteki 'sevî' kelimesi Zekeriyya'nın kendisiyle ilgili bir sıfattır; yani o hastalık, dilsizlik veya başka bir illet olmaksızın sağlıklı ve sapasağlam olduğu halde üç gece insanlarla konuşamayacaktır ve bu durum ona verilen mucizevi bir işarettir. Bazı müfessirler ise 'sevî' kelimesinin 'geceler'in sıfatı olduğunu, yani bu gecelerin birbirini takip eden art arda geceler olduğunu söylemiştir. Taberî her iki görüşü de nakletmekte, çoğunluğun ilk görüşe meylettiğini göstermektedir.

قال: صحيحا لا يمنعك من الكلام مرض