Bu parça metin, Mücahid'in görüşünü Hasan-Hüseyin-Haccac-İbn Cüreyc senediyle nakletmekte ve 'حدثوهم' (onlara söyleyin/anlatın) şeklinde bir kelimenin açıklamasını vermektedir. Metin oldukça kısa ve kesik olduğundan ayetin tam bağlamı ve Taberî'nin kendi değerlendirmesi bu bölümde yer almamaktadır.

قال: «حدثوهم» . حدثنا القاسم قال: ثنا الحسين قال: ثني حجاج، عن ابن جريج، عن مجاهد مثله

Zemahşerî'ye göre müşrikler putlarına ve meleklere ibadet ettikleri halde, melekler bu ibadete razı olmadıkları için o ibadet gerçek bir ibadet sayılmamıştır; sanki hiç yapılmamış gibi geçersiz kılınmıştır. Ayrıca 'zulmedenler'in kıyamette Allah'ın emrine ve hükmüne, dünyada gösterdikleri direnç ve büyüklenmeden sonra teslim olacaklarını (ilkā-i seleme) belirtir.

لما كانوا غير راضين بعبادتهم فكأن عبادتهم لم تكن عبادة . والدليل عليه قول الملائكة كما يقول الشيطان : إني كفرت بما أشركتموني من قبل

Bu müfessire göre Allah, putlara hayat, akıl ve konuşma yeteneği yaratacak ve onlar 'siz gerçekten yalancısınız' diyeceklerdir. Müşrikler putları Allah'a ortak koştuklarını söylerken doğru söylüyorlardı, ancak putların yalanladığı şey, bu ortaklığın (şirkin) gerçek olduğu iddiasıdır; ikinci bir görüşe göre ise putlar, müşriklerin ibadete layık olduklarına dair iddialarını yalanlamaktadır.

والأصح أن يقال المراد من قولهم هؤلاء شركاؤنا هو أن هؤلاء الذين كنا نقول إنهم شركاء الله في المعبودية ، فالأصنام كذبوهم في إثبات هذه الشركة

Kurtubî'ye göre ayette geçen 'ortaklar' ifadesi, kâfirlerin dünyada tapındıkları putlar ve tağutlardır; Allah kıyamette bu taptıkları şeyleri onların önüne çıkarır ve tapanlar bunları takip ederek cehenneme sürüklenirler. Ayrıca 'söz fırlatma' ifadesi, putların dile gelip kendilerine tapanları yalanlamasını, ilah olmadıklarını ve kendilerine tapılmasını emretmediklerini söylemelerini ifade eder; böylece kâfirlerin rezilliği açığa çıkar. Bir görüşe göre ise buradaki ortaklardan maksat, kâfirlerin taptığı melekler olabilir.

وذلك أن الله يبعث معبوديهم فيتبعونهم حتى يوردوهم النار وفي صحيح مسلم : ( من كان يعبد شيئا فليتبعه فيتبع من كان يعبد الشمس الشمس ويتبع من كان يعبد القمر القمر ويتبع من كان يعبد الطواغيت الطواغيت

İbn Kesîr'e göre bu ifade, kendilerine kulluk edilen varlıkların dünya hayatında müşrikler tarafından tapınılan sahte ilahlar olduğunu açıklamaktadır. Metin, ayetteki zamir veya kapalı ifadeye bir açıklama/tefsir getirerek konunun dünyadaki putperestlik pratiğine dayandığını belirtmektedir.

أي الذين كانوا يعبدونهم في الدنيا

Beydâvî'ye göre zalimler cehennem azabını gördüklerinde bu azap hafifletilmeyecek ve kendilerine mühlet verilmeyecektir. Müşrikler ortaklarını (putlarını veya kendilerini küfre sürükleyen şeytanları) gördüklerinde, onları Allah'a ortak koştuklarını itiraf ederler ya da azabın yarı yarıya bölünmesini talep ederler; fakat ortakları kendilerine dönüp onları yalancı olarak nitelendirir. Bu yalanlama, ortakların gerçekte ilah olmadığına, ya da müşriklerin onlara gerçekte tapmayıp kendi heveslerine taptıklarına, ya da o ortakların müşrikleri küfre zorlamadıklarına işaret eder.

فألقوا إليهم القول إنكم لكاذبون أي أجابوهم بالتكذيب في أنهم شركاء الله