Taberî, sütün içildiğinde boğazda tıkanma yapmayacağı, kolayca yutulacağı şeklinde açıklar ve hatta hiç kimsenin sütle boğulmadığı görüşünü nakleder. Ayrıca 'nesqîkum' kelimesinin okunuşları (nûn'un fetha ve ötre ile okunması) arasındaki farkı tartışır; ötre ile okunuşun, sürekli/devamlı sulama anlamına daha uygun düştüğünü, çünkü Allah'ın hayvanların karınlarından verdiği sütün insanlara sürekli ve kesintisiz bir nimet olduğunu belirtir. Metinde ayrıca 'batn' kelimesinin tekil, 'en'âm' kelimesinin çoğul olmasına dair Arap dilcilerinin farklı gramer izahları aktarılır.

وقيل: إنه لم يغص أحد باللبن قط

Zemahşerî'ye göre Allah, işkembedeki fers ile kandan sütü aracı bir varlık olarak yaratmıştır; süt bunların arasında Allah'ın kudretiyle var olan bir berzahtır ve renk, tat, koku bakımından bunlardan hiçbirine karışmadan tamamen halis çıkar. Hayvan yemi yediğinde işkembede pişer, aşağısı fers, ortası süt, üstü kan olur; ciğer bu üç unsuru ayırıp kanı damarlara, sütü memeye gönderir, fers ise işkembede kalır. Ayrıca 'süt gibi karıştan çıkan' örneğinden hareketle bazı fıkıhçıların meninin necis değil temiz olduğuna dair kıyas yaptığı da nakledilmiştir.

أي يخلق الله اللبن وسيطا بين الفرث والدم يكتنفانه ، وبينه وبينهما برزخ من قدرة الله لا يبغي أحدهما عليه بلون ولا طعم ولا رائحة ، بل هو خالص من ذلك كله

Bu müfessire göre süt, kursakta değil, hazım süreci içinde kanın süzülmesiyle meydana gelir; süt önce fers (yenen şeylerin kalıntısı) arasında bulunan latif parçalardan kan olur, sonra bu kandan da kalın ve yoğun kısımlar ayrıştırılarak süt oluşur. Râzî, kanın ve sütün doğrudan kursakta oluştuğu görüşünü duyu ve deneyim (tecrübe) ile çelişkili bularak reddeder; zira hayvanlar sürekli kesilmesine rağmen kursaklarında ne kan ne de süt görülmüştür. Ayrıca sütün memede oluşumunun hikmet ve tedbir gerektiren ilahi bir düzenin eseri olduğunu, erkek hayvanlarda süt oluşmamasının ise dişinin bünyesindeki rutubet fazlalığıyla ilgili hikmete bağlı olduğunu açıklar.

ولقائل أن يقول : الدم واللبن لا يتولدان ألبتة في الكرش ، والدليل عليه الحس فإن هذه الحيوانات تذبح ذبحا متواليا ، وما رأى أحد في كرشها لا دما ولا لبنا

Kurtubî, sütün işkembedeki fışkı (fers) ile kan arasından, ikisiyle karışmadan tertemiz ve içimi kolay biçimde çıkmasının Allah'ın büyük kudretine işaret ettiğini belirtir; ayrıca ayetteki zamirin hangi kelimeye râci olduğu konusunda dilciler arasındaki (Sîbeveyh, Zeccâc, Kisâî, Ferrâ) farklı görüşleri nakleder. Ayrıca ayetten tatlı ve lezzetli yiyeceklerin yenilmesinin cevazına, sütün necis olmadığına ve meninin necaset kıyasının geçersizliğine dair fıkhi çıkarımlar da aktarır.

والمعنى : أن الطعام يكون منه ما في الكرش ويكون منه الدم ثم يخلص اللبن من الدم فأعلم الله سبحانه أن هذا اللبن يخرج من بين ذلك وبين الدم في العروق

İbn Kesîr, ayette geçen 'lâ ibrete' (âyet/ibret) ifadesinin, hayvanların yaratıcısının hikmetine, kudretine, rahmetine ve lütfuna işaret ettiğini belirtir. Sütün, hayvanın karnında fers (gübre) ile kan arasından, beyazlığı, tadı ve tatlılığıyla saf bir şekilde çıkışını mucizevi bir süreç olarak açıklar; sindirilen gıdanın kan, süt, idrar ve dışkı olarak farklı organlara ayrıldığını ve bunların birbirine karışmadan ayrıştığını ifade eder. Ardından sütten bahsedildikten sonra, insanların hurma ve üzüm meyvelerinden yaptıkları şerbetlere ve haram kılınmadan önce sarhoş edici nebîze (şıra) değinildiğini söyler.

أي يتخلص الدم بياضه وطعمه وحلاوته من بين فرث ودم في باطن الحيوان فيسري كل إلى موطنه إذا نضج الغذاء في معدته فيصرف منه دم إلى العروق ولبن إلى الضرع وبول إلى المثانة وروث إلى المخرج وكل منها لا يشوب الآخر ولا يمازجه بعد انفصاله عنه ولا يتغير به

Beydâvî, ayetteki 'sizi süt ile suluyoruz' ifadesini ibretin açıklanması için gelen bir istinaf olarak değerlendirir. Sütün fers (işkembe içeriği) ile kan arasındaki maddeden yaratıldığını, hayvanın yediklerinin işkembede kısmen hazmedilip karaciğerin bundan öz kısmı çektiğini, oluşan dört karışımdan fazlalığın dişilerde önce rahme, doğumdan sonra ise memelere yönelerek süte dönüştüğünü anlatır. Bu süreci Allah'ın hikmet ve rahmetinin kanıtı olarak sunar.

ثم يمسكها ريثما يهضمها هضما ثانيا فيحدث أخلاطا أربعة معها مائية