Taberî'ye göre bu ayette Allah, eşyanın gölgelerinin secde ettiğini haber vermektedir; gölgelerin secdesi ise bir taraftan diğerine meyletmesi ve dönmesidir. Bu görüşü İbn Abbas'tan naklederek tercih eder ve 'secede' fiilinin Arapçada meyletmek anlamında kullanıldığını belirtir. Ayrıca 'sağirûn' kelimesinin zelil ve boyun eğmiş olmak anlamına geldiğini, 'yemin' kelimesinin tekil gelmesinin ise 'mâ' lafzının tekil lafız fakat cemi manasında olmasından kaynaklandığını açıklar.

وأولى الأقوال في ذلك بالصواب أن يقال: إن الله أخبر في هذه الآية أن ظلال الأشياء هي التي تسجد، وسجودها: ميلانها ودورانها من جانب إلى جانب، وناحية إلى ناحية، كما قال ابن عباس، يقال من ذلك: سجدت النخلة إذا مالت

Zemahşerî'ye göre 'dâhirîn' (secde ederek) ifadesi 'zilâl' (gölgeler) kelimesinin zamirinden hal olup, gölgelerin sağdan sola, soldan sağa dönmesi Allah'a itaatle boyun eğişlerini ve O'nun tasarrufuna karşı direnememelerini anlatır. Gölgelerin sahibi olan cisimler de kendi başlarına Allah'ın fiillerine boyun eğmiş, hiçbir direniş göstermeyen varlıklardır. 'Yemîn' ve 'şimâl' kelimeleri insanın sağ ve sol tarafından ödünç alınmış bir istiare olup bir şeyin iki tarafını ifade eder.

والمعنى : أو لم يروا إلى ما خلق الله من الأجرام التي لها ظلال متفيئة عن إيمانها وشمائلها ، أي عن جانبي كل واحد منها . وشقيه استعارة من يمين الإنسان وشماله لجانبي الشيء

Kurtubî bu ayette gölgelerin sağdan sola meyletmesini, gündüzün başında bir halde olup sonra çekilip günün sonunda başka bir halde geri gelmesi şeklinde açıklar; bu dönüş ve meyil onların 'secdesi' olarak yorumlanır. Ayrıca 'yemin' kelimesinin tekil, 'şemail' kelimesinin çoğul gelmesini Arap dilinde iki alametin bir şeyde birleşmesi halinde birinin cemi birinin tekil kılınması kuralına bağlar; bir başka görüşe göre ise bu, güneşin doğuşunda gölgenin sağdan yayılıp sonra sola meyletmesi ve çeşitli hallere girmesiyle ilgilidir.

أي يميل من جانب إلى جانب ويكون أول النهار على حال ويتقلص ثم يعود في آخر النهار على حالة أخرى فدورانها وميلانها من موضع إلى موضع سجودها

İbn Kesîr, secde eden şeylerin secdesinin farklı şekillerde tefsir edildiğini nakleder; Mücahid'e göre her şeyin secdesi kendi gölgesidir ve dağların secdesi de bu şekildedir, Ebû Ğâlib eş-Şeybânî'ye göre ise denizin dalgaları onun namazıdır. Bu görüşlere göre cansız varlıklar akıllı varlıklar gibi değerlendirilerek onlara secde nisbet edilmiştir.

سجود كل شيء فيؤه وذكر الجبال قال سجودها فيها وقال أبو غالب الشيباني أمواج البحر صلاته ونزلهم منزلة من يعقل إذ أسند السجود إليهم

Beydâvî'ye göre bu ayet, Allah'ın yarattığı her şeyin (gölgeleri olan varlıkların) gölgelerinin sağdan sola, akşama sabaha göre yön değiştirerek Allah'a secde eder gibi boyun eğdiğini anlatır. Secde burada mecazi anlamda kullanılmıştır; tabiat veya ihtiyar yoluyla mutlak teslimiyeti ifade eder, gölgelerin yer üzerine yapışıp secde eden kimse gibi durması veya cisimlerin kendilerinin de Allah'ın fiillerine boyun eğmesi kastedilir. Ayrıca yemin ve şemail kelimelerinin tekil/çoğul kullanımı ile insan sağı-solu arasında istiare ilişkisi kurulur, bazılarına göre bu ifadeler gök kürenin doğu-batı yönlerini de işaret edebilir.

والمراد من السجود الاستسلام سواء كان بالطبع أو الاختيار، يقال سجدت النخلة إذا مالت لكثرة الحمل وسجد البعير إذا طأطأ رأسه ليركب

Râzî, ayetteki gölgelerin sağdan sola ve soldan sağa dönmesini gökyüzünün hareketiyle açıklar; güneşin doğudan batıya hareketi sebebiyle gölgelerin gün boyunca değişmesinin ve bunun yıl boyunca da tekrarlanmasının, bu düzenin Allah'ın takdiri ve tedbirine boyun eğdiğini gösterdiğini belirtir. Ayrıca secde kelimesinin burada itaat ve boyun eğme anlamında kullanıldığını, gölgelerin akıllı varlık olmadığı halde cemi müzekker olarak zikredilmesinin de bu itaat vasfından kaynaklandığını ifade eder.

لأنه تعالى لما وصفهم بالطاعة والدخور أشبهوا العقلاء