Taberî'ye göre bu metin, dünya nimetlerinin insanlara bir 'temettu' (geçici yararlanma) ve ölümlerine takdir edilen ecele kadar ulaştıkları bir 'belağ' (azık/vasıta) olduğunu belirtir. Ecelleri sona erdiğinde dönüşlerinin Allah'a olacağını, bunun da onları cehenneme sokmak anlamına geldiğini açıklar.

يمتعون به، وبلاغ يتبلغون به إلى الأجل الذي كتب فناؤهم فيه. يقول: ثم إذا انقضى أجلهم الذي كتب لهم، إلينا مصيرهم ومنقلبهم. وذلك إصلاؤهم جهنم

Zemahşerî'ye göre bu ayet, müşriklerin Allah'a karşı düzdükleri iftiralarının kendilerine dünyada sağladığı faydanın küçüklüğüne işaret eder. Bu fayda, küfür üzerine kurdukları riyasetlerini sürdürmek ve Peygamber'e (s.a.v.) açıkça karşı çıkmaktan ibarettir. Ancak bu geçici menfaatin ardından onları ebedî bir bedbahtlık beklemektedir.

أي افتراؤهم هذا منفعة قليلة في الدنيا ، وذلك حيث يقيمون رياستهم في الكفر ومناصبة النبي صلى الله عليه وسلم بالتظاهر به ، ثم يلقون الشقاء المؤبد بعده

Bu metinde Kurtubî, ayetteki ifadenin 'onlar için dünyada bir geçimlik/menfaat vardır' anlamına geldiğini, bunun Kisâî ve Ahfeş'ten nakledilen görüşler olduğunu belirtir. Ayrıca Ebû İshak'ın, Kur'an dışı kullanımda 'metâ'an' kelimesinin nasb ile 'temettü ederler bir metâ ile' anlamında da gelebileceğini söylediğini aktarır.

أي ذلك متاع أوهو متاع في الدنيا قاله الكسائي وقال الأخفش : لهم متاع في الدنيا قال أبو إسحاق : ويجوز النصب في غير القرآن على معنى يتمتعون متاعا

İbn Kesîr, İbn Abbas'tan nakledilen bir rivayete dayanarak, Arapların cahiliye dönemindeki cehaletini öğrenmek isteyenin Enâm suresinin yüzotuzdan sonraki ayetlerini okumasını tavsiye ettiğini aktarır. Ayrıca metinde geçen bazı ifadelerin kısa açıklamaları yapılmış; bir kelimenin 'yakın bir süre', diğerinin 'kıyamet günü', başka birinin de 'acı verici, elem verici' anlamına geldiği belirtilmiştir.

إذا سرك أن تعلم جهل العرب فاقرأ ما فوق الثلاثين والمائة من سورة الأنعام

Beydâvî'ye göre bu ayette Allah'a yalan iftira edenler, O'na çocuk isnat edenler ve O'na ortak koşanlar kastedilmektedir; bunların felahı, yani ne ateşten kurtuluşları ne de cennete kavuşmaları vardır. 'Metâ' kelimesi, ya haber olup takdiri mahzuf bir mübtedaya (iftiraları dünyada bir geçimliktir) ya da mübteda olup haberi mahzuftur (onlara dünyada bir yararlanma vardır); her iki durumda da bu geçimlik küfür içindeki riyasetlerini veya hayatlarını sürdürmelerine yaramaktadır. Sonunda ölümle Allah'a dönecekler ve ebedi bir şiddetli azaba, küfürleri sebebiyle, maruz kalacaklardır.

متاع في الدنيا خبر مبتدأ محذوف أي افتراؤهم متاع في الدنيا يقيمون به رئاستهم في الكفر أو حياتهم أو تقلبهم، متاع مبتدأ خبره محذوف أي لهم تمتع في الدنيا.