Taberî'ye göre Allah, Peygamber'i (s.a.v.) müşrik kavmini uyarmakla görevlendirmiş; onların, kendilerinden önceki Nûh, Âd ve Semûd kavimlerinin başına gelen azap günleri gibi bir gün beklemekten başka bir şey beklemediklerini bildirmektedir. Peygamber'e, müşriklere böyle bir azabı bekliyorlarsa kendisinin de onların helâkini ve Allah'ın azabının inişini beklediğini söylemesi emredilmiştir.

فهل ينتظر يا محمد هؤلاء المشركون من قومك المكذبون بما جئتهم به من عند الله، إلا يوما يعاينون فيه من عذاب الله مثل أيام أسلافهم

Zemahşerî'ye göre bu ifade, geçmişte Allah'ın kavimler üzerindeki azap ve helak vakalarını anlatır; tıpkı Arapların savaş günlerini 'Eyyâmü'l-Arab' diye anmaları gibi, burada da 'Allah'ın günleri' ifadesiyle O'nun ümmetlere yönelik vakaları kastedilmiştir. İfade, geçmiş halleri hikaye eder tarzda kurulmuştur; sanki 'ümmetleri helak ederiz, sonra elçilerimizi kurtarırız' denilmektedir.

وقائع الله تعالى فيهم . كما يقال : ( أيام العرب ) لوقائعها كأنه قيل : نهلك الأمم ثم ننجي رسلنا ، على حكاية الأحوال الماضية

Bu metinde Râzî, âyette geçen 'sayha' (çığlık/ses) ifadesinin ne olduğuna dair ikinci görüşü aktarıyor: buna göre bu sayha, Sûr'a ilk üflenişte çıkan sestir. Bu görüşünü desteklemek için Yâsîn sûresinde geçen benzer ifadeye atıfta bulunuyor.

والقول الثاني : أن هذه الصيحة هي صيحة النفخة الأولى في الصور ، كما قال تعالى في سورة يس

Kurtubî'ye göre bu ayette geçen 'eyyâm' kelimesi 'vakâyi' (olaylar, hadiseler) anlamındadır; Arapların bir kimse için 'falan Arapların eyyâmını bilir' derken onların savaşlarını/olaylarını kastetmeleri gibi. Katâde bunun Nûh, Âd, Semûd ve diğer kavimlere isabet eden Allah'ın vakâlarını ifade ettiğini söylemiştir. Araplar hem azabı hem nimeti 'eyyâm' diye adlandırır; geçmişte yaşanan her hayır ve şer 'eyyâm' kapsamındadır.

الأيام هنا بمعنى الوقائع يقال : فلان عالم بأيام العرب أي بوقائعهم قال قتادة : يعني وقائع الله في قوم نوح وعاد وثمود وغيرهم

İbn Kesîr'e göre bu ayette, Hz. Peygamber'i yalanlayan kimselerin beklediği şeyin, kendilerinden önce geçmiş ve peygamberlerini yalanlamış ümmetlerin başına gelen 'Allah'ın günleri' (ceza ve azap günleri) gibi bir akıbetten başka bir şey olmadığı belirtilmektedir. Bu geçmiş ümmetlerin helak edilmesi, peygamberlerini yalanlamalarının bir sonucu olarak zikredilmiştir.

فهل ينتظر هؤلاء المكذبون لك يا محمد من النقمة والعذاب إلا مثل أيام الله في الذين خلوا من قبلهم من الأمم الماضية المكذبة لرسلهم

Beydâvî'ye göre 'geçmiş milletlerin günleri gibi' ifadesi, o toplumların başına inen felaketleri ve Allah'ın azabının onlara inişini kasteder; çünkü onlar başka bir şeye layık değildi. Peygambere hitaben 'bekleyin' emri, ya bu felaketi beklemeyi ya da müşriklerin helakini beklemeyi ifade eder. 'Sonra elçilerimizi kurtarırız' ifadesi ise, mahzuf bir cümleye bağlanır; sanki 'ümmetleri helak ederiz, sonra elçilerimizi ve onlara iman edenleri kurtarırız' denilmiş gibidir; bu, geçmişteki durumun hikaye edilmesi şeklindedir.

مثل وقائعهم ونزول بأس الله بهم إذ لا يستحقون غيره من قولهم أيام العرب لوقائعها. قل فانتظروا إني معكم من المنتظرين لذلك أو فانتظروا هلاكي إني معكم من المنتظرين هلاككم.