Bu müfessire göre ayet, seferden geri kalanlara yönelik bir tehdit içermekte olup, Allah'ın onları bu dünyada acı bir azapla cezalandıracağı ve kendilerinin yerine Peygamber'e itaat edecek, seferber olduklarında icabet edecek başka bir topluluk getireceği anlatılmaktadır. Bu 'başka topluluk' konusunda farklı görüşler nakledilmiş; kimileri Fars acemlerini, kimileri Yemen halkını kastettiğini söylemiştir. Ayrıca bir rivayete göre bu azap, Peygamber'in seferber ettiği bir Arap kabilesinin ağırdan alması üzerine yağmurun kesilmesi şeklinde gerçekleşmiştir.

إن لم تنفروا أيها المؤمنون إلى من استنفركم رسول الله، يعذبكم الله عاجلا في الدنيا بترككم النفر إليهم عذابا موجعا. يقول: يستبدل الله بكم نبيه قوما غيركم، ينفرون إذا استنفروا، ويجيبونه إذا دعوا، ويطيعون الله ورسوله.

Zemahşerî'ye göre bu ayet, cihaddan geri kalanlara yönelik büyük bir gazabı ifade eder; Allah onlara hem dünya hem ahiret azabını içeren mutlak ve elem verici bir azap vaad etmiş, onları helak edip yerlerine kendilerinden daha hayırlı ve daha itaatkâr başka bir topluluk getireceğini bildirmiştir. Bu, Allah'ın dinine yardım hususunda onlara muhtaç olmadığını, geri kalmalarının dine hiçbir zarar veremeyeceğini gösterir. Zamirin Peygamber'e ait olabileceği, yani geri kalmalarının ona zarar vermeyeceği görüşü de nakledilmiştir, çünkü Allah onu insanlardan koruyacağını ve ona yardım edeceğini vaad etmiştir.

سخط عظيم على المتثاقلين حيث أوعدهم بعذاب أليم مطلق يتناول عذاب الدارين ، وأنه يهلكهم ويستبدل بهم قوما آخرين خيرا منهم وأطوع ، وأنه غني عنهم في نصرة دينه ، لا يقدح تثاقلهم فيها شيئا

Bu müfessire göre âyet, savaştan geri kalınmaması hususunda önceki âyetten farklı bir teşvik türü içerir; buradaki emrin genel mi yoksa 'min' harfiyle kısmî (bazı kişilere mahsus) mi olduğu tartışılır. Kısmîlik görüşünü savunanlar bunu ya kadınlar, hastalar ve güçsüzler gibi cihada güç yetiremeyenlerle, ya da ilim, hayra davet, iyiliği emir ve kötülükten men konusunda ehliyet gerektirdiği için özellikle âlimlerle ilişkilendirir. Ayrıca âyetteki azap tehdidinin dünya azabı mı, ahiret azabı mı yoksa her ikisi mi olduğu konusunda da farklı nakiller ve görüşler zikredilir.

والقول الثاني : أن { من } ههنا للتبعيض ، والقائلون بهذا القول اختلفوا أيضا على قولين أحدهما : أن فائدة كلمة { من } هي أن في القوم من لا يقدر على الدعوة ولا على الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر مثل النساء والمرضى والعاجزين

Kurtubî'ye göre bu ayet nefir (savaşa çıkma) emrine uymamanın şiddetli bir tehdit ve kesin bir vaîd taşıdığını ifade eder; azaptan kasıt İbn Abbas'a göre yağmurun kesilmesi, İbnü'l-Arabî'ye göre ise dünyada düşman istilası ve ahirette ateş azabıdır. Ayrıca cihad emri konusunda, emrin salt vücûbu ifade ettiği, terkindeki cezanın ise ancak haber verilmesiyle sabit olduğu; nefirin İmam tarafından tayin edilen kişilere farz-ı ayn, diğerlerine farz-ı kifaye olduğu belirtilir.

ومن محققات الأصول أن الأمر إذا ورد فليس في وروده أكثر من اقتضاء الفعل فأما العقاب عند الترك فلا يؤخذ من نفس الأمر ولا يقتضيه الإقتضاء وإنما يكون العقاب بالخبر عنه

İbn Kesîr, İbn Abbas'tan naklen Rasûlullah'ın Arap kabilelerinden birini savaşa çağırdığını, onların ise ağırdan aldıklarını, bunun üzerine Allah'ın onlardan yağmuru kestiğini ve bunun onlara bir ceza olduğunu belirtir. Ardından ayetin cihaddan geri kalmayı mazur kılan sebepleri zikrettiğini açıklar; körlük ve süregelen topallık gibi kalıcı mazeretler ile birkaç gün süren ve sonra geçen hastalık gibi geçici mazeretleri birbirinden ayırır. Geçici hastalık halinde kişinin, iyileşene kadar kalıcı mazeret sahipleriyle aynı hükme dahil olduğu belirtilir.

ثم ذكر تعالى الأعذار في ترك الجهاد فمنها لازم كالعمى والعرج المستمر وعارض كالمرض الذي يطرأ أياما ثم يزول فهو في حال مرضه ملحق بذوي الأعذار اللازمة حتى يبرأ

Beydâvî, ayetin Tebük Gazvesi öncesinde müminlerin sefere çıkmakta ağırlık göstermelerini kınadığını belirtir. Dünya hayatına razı olup ahireti terk etmenin kınandığını, dünya menfaatinin ahiret karşısında değersiz olduğunu açıklar. Sefere çıkmazlarsa şiddetli bir azapla cezalandırılacaklarını ve Allah'ın onların yerine itaatkâr başka kavimler getirebileceğini, bunun da Allah'ın kudretine zarar vermeyeceğini ifade eder.

وكان ذلك في غزوة تبوك أمروا بها بعد رجوعهم من الطائف في وقت عسرة وقيظ مع بعد الشقة وكثرة العدو فشق عليهم