Taberî'ye göre ayet, Kur'an'dan münafıkların kusurlarını açığa vuran bir sûre indirildiğinde, onların Hz. Peygamber'in yanında birbirlerine bakışıp aralarındaki gizli konuşmaları duyan biri olup olmadığını anlamaya çalıştıklarını, sonra kalkıp gittiklerini anlatır. Devamında Allah'ın bu münafıkların kalplerini hayırdan, tevfikten ve iman etmekten çevirdiğini bildirdiğini belirtir.

وإذا ما أنزلت سورة من القرآن فيها عيب هؤلاء المنافقين الذين وصف جل ثناؤه صفتهم في هذه السورة، وهم عند رسول الله صلى الله عليه وسلم نظر بعضهم إلى بعض، فتناظروا هل يراكم من أحد إن تكلمتم أو تناجيتم بمعايب القوم يخبرهم به

Zemahşerî'ye göre bu ayette münafıklar, vahyi inkâr ve onunla alay etmek amacıyla birbirlerine göz kırpıp işaret ederler; 'gelin dağılalım, çünkü onu dinlemeye tahammül edemeyiz, bize gülme galebe çalar ve aralarında rezil oluruz' diyerek gizlice sıvışmayı müzakere ederler. Bir başka görüşe göre ise ayetin anlamı, münafıkların ayıbını ortaya koyan bir sure indiğinde, onların yardımsız bırakılmaları ve kalplerinin, mü'minlerin kalplerindeki ferahlıktan mahrum bırakılması için dua/beyan mahiyetindedir.

تغامزوا بالعيون إنكارا للوحي وسخرية به قائلين من المسلمين لننصرف ، فإنا لا نصبر على استماعه ويغلبنا الضحك ، فنخاف الافتضاح بينهم

Râzî'ye göre bu ayet, münafıkların Kur'an sûreleri okunduğunda birbirlerine bakışlarıyla alay ve inkârlarını gösterdiklerini, sonra 'sizi gören var mı?' diyerek dışarı çıkmak istediklerini anlatır. Bu bakışma, kalplerindeki şiddetli inkâr ve nefreti ele verecek bir işaret olduğundan, Müslümanların bunu görüp nifaklarını fark etmesinden korkmuşlardır. Ayrıca 'صرفهم عن الإيمان' ifadesi etrafında Ehl-i Sünnet ile Mu'tezile arasındaki hidayetten çevirme (sarf) tartışmasına da yer verilir.

أن ذلك النظر دال على ما في الباطن من الإنكار الشديد والنفرة التامة ، فخافوا أن يرى أحد من المسلمين ذلك النظر وتلك الأحوال الدالة على النفاق والكفر

Kurtubî bu ayeti, Allah'ın münkirlerin kalplerini hidayet yolundan çevirmesi ve onları küfür üzerinde ısrarcı kılması olarak açıklar. Ayrıca 'صرف الله قلوبهم' ifadesinin, namazdan çıkarken 'انصرفنا' değil 'قضينا الصلاة' veya 'انقلبوا' denilmesi gerektiğine dair bir uyarıyla ilişkilendirildiğini nakleder. Son olarak bu ayeti, kalplerin insanın kendi elinde olduğunu iddia eden Kaderiyye'ye karşı bir delil olarak sunar; kalpleri çeviren ve döndürenin Allah olduğunu vurgular.

أخبر الله سبحانه وتعالى في هذه الآية أنه صارف القلوب ومصرفها وقالبها ومقلبها ردا على القدرية في اعتقادهم أن قلوب الخلق بأيديهم وجوارحهم بحكمهم يتصرفون بمشيئتهم ويحكمون بإراداتهم واختيارهم

İbn Kesîr'e göre bu ayet münafıkların halini haber vermektedir; Rasûlullah'a bir sûre indirildiğinde birbirlerine bakışıp etrafı gözetleyip kimsenin kendilerini görüp görmediğine bakarlar, sonra da haktan yüz çevirip uzaklaşırlar. Bu, onların dünyadaki genel halidir; hak karşısında sabit kalmaz, onu kabul etmez ve anlamazlar.

هذا أيضا إخبار عن المنافقين أنهم إذا أنزلت سورة على رسول الله صلى الله عليه وسلم نظر بعضهم إلى بعض أي تلفتوا هل يراكم من أحد ثم انصرفوا أي تولوا عن الحق وانصرفوا عنه

Beydâvî'ye göre münafıklar her yıl bir veya iki kez çeşitli belalarla ya da Hz. Peygamber'le birlikte cihada katılmakla imtihan edilmekte, Resulullah'ta ortaya çıkan mucizeleri görmektedirler; ama bundan tövbe etmemekte ve ibret almamaktadırlar. Yeni bir sure indiğinde birbirlerine göz kırparak onu alay veya inkar amacıyla küçümser, kimsenin kendilerini görüp görmediğine bakarak Resul'ün meclisinden fark edilmeden ayrılmaya çalışırlar. Allah onların kalplerini imandan çevirmiştir, çünkü onlar anlayışsız bir topluluktur.

ولا يتوبون من نفاقهم