Bu müfessire göre âyet, Kuba Mescidi'ni takva üzerine kuranlarla, mescid-i dırar'ı nifak ve şüphe üzerine kuranların kıyaslandığı bir temsildir. İkinci grubun yaptığı bina, temeli sağlam olmayan bir uçurum kenarına (şefâ cürf hâr) benzetilmiştir; nasıl ki böyle bir bina sellerle çökerse, münafıkların binası da cehennem ateşine yuvarlanarak çökmüştür. Taberî, mescid-i dırar'ın gerçekten yıkıldığına ve içinden duman çıktığına dair rivayetleri de nakleder.

أي هذين الفريقين خير، وأي هذين البناءين أثبت، أمن ابتدأ أساس بنائه على طاعة الله وعلم منه بأن بناءه لله طاعة والله به راض، أم من ابتدأه بنفاق وضلال وعلى غير بصيرة منه بصواب فعله من خطئه

Zemahşerî, ayetteki karşılaştırmayı binasını takva ve Allah'ın rızası üzerine (sağlam bir temel üzerine) kuran kimse ile binasını yıkılmaya hazır bir uçurum kenarı gibi zayıf bir temel (batıl ve nifak) üzerine kuran kimse arasındaki fark olarak açıklar. Uçurumun çökmesi ile bu kişinin cehenneme yuvarlanması arasında mecazi bir ilişki kurulduğunu, 'yıkılma' (انهيار) lafzının aslında uçurum için kullanılan bir ifade olup burada mecazın pekiştirilmesi (ترشيح المجاز) amacıyla kullanıldığını belirtir. Böylece batıl ehlinin sanki cehennem vadilerinden bir uçurum kenarına bina kurmuş gibi tasvir edildiğini, o uçurumun çökmesiyle kişinin cehennemin dibine yuvarlandığını ifade eder.

لما جعل الجرف الهائر مجازا عن الباطل قيل : فانهار به في نار جهنم ، على معنى : فطاح به الباطل في نار جهنم ، إلا أنه رشح المجاز فجيء بلفظ الانهيار الذي هو للجرف ، وليصور أن المبطل كأنه أسس بنيانا على شفا جرف من أودية جهنم فانهار به ذلك الجرف فهوى في قعرها

Bu müfessire göre 'tathir' (temizleme) emri farklı yorumlanabilir: beytin insanlar için bir temizlenme vesilesi kılınması, beytin fiilen temiz/pak olarak muhafaza edilmesi (mecazi bir kullanımla), veya şirk ve şüphe ehlinin oraya girip tavaf edenlere karışmasının önlenmesi. Ayrıca 'bünyan' kelimesinin mastar olup burada mebni (bina edilmiş şey) anlamında mecazi kullanıldığı, Nafi' ve İbn Amir'in farklı bir kıraatle fiili meçhul okuduğu belirtiliyor. Metin son olarak iki bina örneğini (Allah rızası için yapılan bina ile küfür ve isyan için yapılan bina) karşılaştırarak münafıkların durumuna en uygun temsilin bu olduğunu aktarıyor.

وثالثها : ابنياه ولا تدعا أحدا من أهل الريب والشرك يزاحم الطائفين فيه ، بل أقراه على طهارته من أهل الكفر والريب ، كما يقال : طهر الله الأرض من فلان

Kurtubî bu ayeti, temeli takva üzerine kurulan yapı ile şirk/nifak üzerine kurulan yapı arasındaki temsili karşılaştırma olarak açıklar. Ona göre ayet, Allah'a takva ve ihlasla başlanan her işin baki kalacağına, buna karşılık münafığın binasının cehennem çukurunun kenarındaki bir yapı gibi çökeceğine delildir. Ayrıca 'fanhâra bihî fî nâri cehennem' ifadesinin hakikat mi mecaz mı olduğu tartışmasında, rivayetlere dayanarak hakikat anlamının tercih edildiğini belirtir.

هذه الآية ضرب مثل لهم أي من أسس بنيانه على الإسلام خير أم من أسس بنيانه على الشرك والنفاق وبين أن بناء الكافر كبناء على جرف جهنم يتهور بأهله فيها والشفا : الشفير

İbn Kesîr, mescid-i dırâr (zarar mescidi) ile ilgili olarak Allah'ın 'fesat çıkaranların işini düzeltmeyeceği' hükmünü teyit eden rivayetleri nakleder. Bu mescidin yıkılıp yakılmasından sonra oradan duman çıktığına dair birden fazla rivayet aktarır; Cabir b. Abdullah, İbn Cüreyc, Katade ve Halef b. Yasin el-Kûfî'nin şahitliklerine dayanarak bu mekânın günümüzde bir çöplük haline geldiğini belirtir.

قال جابر بن عبد الله رأيت المسجد الذي بني ضرارا يخرج منه الدخان على عهد رسول الله صلى الله عليه وسلم وقال ابن جريج ذكر لنا أن رجالا حفروا فوجدوا الدخان يخرج منه

Beydâvî, binasını Allah'tan bir takva ve rıza üzerine kuran kişiyle, binasını uçurumun kenarına kuran kişiyi karşılaştırır. İlk temel sağlam ve sarsılmaz olup kişiyi cennete ve Allah rızasına ulaştırır; ikinci temel ise en zayıf ve en gevşek temel olup, çöküşle beraber kişiyi ateşe sürükler. 'Şefâ cürf' ifadesi, dinlerini üzerine kurdukları şeyin batıllığını ve çabucak yok oluşunu temsil etmek için takvanın karşıtı olarak konulmuştur; binanın ateşte çöküşü de rızvanın karşıtı olarak zikredilmiştir, çünkü bu temel onları her an ateşe düşme tehlikesiyle karşı karşıya bırakır ve nihayetinde kaçınılmaz olarak ateşe sürükler.

وإنما وضع شفا الجرف وهو ما جرفه الوادي الهائر في مقابلة التقوى تمثيلا لما بنوا عليه أمر دينهم في البطلان وسرعة الانطماس، ثم رشحه بانهياره به في النار ووضعه في مقابلة الرضوان تنبيها على أن تأسيس ذلك على أمر يحفظه من النار ويوصله إلى رضوان الله