Taberî'ye göre bu ayetteki hüküm, önceki ayette bir Müslümanın on kâfire karşı sebat etmesini zorunlu kılan hükmü nesheden bir hafifletmedir; başlangıçta bir kişinin on kişiye direnmesi farz iken, sonradan Allah bunu bir kişinin iki kişiye karşı direnmesine indirmiştir. Bu tahfif, önceden ağır bir teklifin bulunduğunu gösterir, zira tahfifin (hafifletmenin) bir anlam kazanması için önce bir teşdid (ağırlaştırma) bulunmuş olması gerekir.

فلم يكن التخفيف إلا بعد التثقيل، ولو كان ثبوت العشرة منهم للمائة من عدوهم كان غير فرض عليهم قبل التخفيف وكان ندبا لم يكن للتخفيف وجه؛ لأن التخفيف إنما هو ترخيص في ترك الواحد من المسلمين الثبوت للعشرة من العدو

Allah'ın on kişiye karşı bir kişinin sabretmesi hükmünü hafifletmesiyle, sabır miktarı da hafifletme oranında düşürülmüştür. İbnü'l-Arabî'nin naklettiği, bu hükmün Bedir günü uygulanıp neshedildiği görüşü reddedilmekte; çünkü müşriklerin böyle bir oranla safa dizildiği nakledilmemiştir. Bunun yerine Kurtubî, İbn Abbas hadisine dayanarak önce ağır bir farz konulduğunu, sonra bu farzın ikiye bir orana indirilerek hafifletildiğini, dolayısıyla bunun nesih değil tahfif olduğunu belirtir.

وحديث بن عباس يدل على أن ذلك فرض ثم لما شق ذلك عليهم حط الفرض إلى ثبوت الواحد للاثنين فخفف عنهم وكتب عليهم ألا يفر مائة من مائتين فهو على هذا القول تخفيف لا نسخ

Bu müfessire göre ayette önce yirmiye karşı ikiyüz, yüze karşı bin kişiyle savaşma yükümlülüğü getirilmiş, ancak bu hüküm müslümanlara ağır gelmiş ve Allah bunu hafifleterek bir sonraki ayetle neshetmiştir. Nesih sonrası hüküm, düşman sayısının kendilerinin yarısına eşit veya daha az olması halinde savaşmaları gerektiği, bundan fazla olduğunda ise geri çekilmelerinde bir sakınca olmadığı şeklinde belirlenmiştir.

لما نزلت هذه الآية ثقلت على المسلمين وأعظموا أن يقاتل عشرون مائتين ومئة ألفا فخفف الله عنهم فنسخها بالآية الأخرى

Beydâvî'ye göre önce müminlerden bire on düşmana karşı sabretmeleri istenmiş, ancak bu ağır geldiğinden Allah bu hükmü hafifletip bire iki oranına indirmiştir. Aynı manayı farklı sayılarla tekrarlaması, azlık ve çokluk durumunun hükmünün aynı olduğuna işaret etmek içindir. Ayetteki 'zayıflık' bedensel zayıflık olarak, bir görüşe göre de içlerinde farklılık gösteren basiret (iman/anlayış) zayıflığı olarak açıklanmıştır.

لما أوجب على الواحد مقاومة العشرة والثبات لهم وثقل ذلك عليهم خفف عنهم بمقاومة الواحد الاثنين، وقيل كان فيهم قلة فأمروا بذلك ثم لما كثروا خفف عنهم