Taberî bu ayette kıraat farklılıklarını ele alır: bazı kıraat imamları 'sebeku' fiilini müstakil bir cümle olarak, 'innehum'u ise 'lâ ya'cizûn' (Allah'ı aciz bırakamazlar, O'ndan kaçamazlar) anlamında yeni bir haber cümlesi olarak okumuşlardır. Diğer bir kıraatte ise 'innehum' öncekiyle bağlantılı okunarak kâfirlerin Allah'tan kaçıp kurtulamayacakları, O'nu aciz bırakamayacakları anlamı verilmiştir. Sonuçta her iki kıraatte de mana, kâfirlerin kendi nefisleriyle Allah'ın elinden kaçıp kurtulamayacakları yönündedir.

ولا تحسبن يا محمد الذين كفروا سبقونا ففاتونا بأنفسهم. ثم ابتدئ الخبر عن قدرة الله عليهم، فقيل: إن هؤلاء الكفرة لا يعجزون ربهم إذا طلبهم وأراد تعذيبهم وإهلاكهم بأنفسهم فيفوتوه بها

Zemahşerî'ye göre ayet, kâfirlerin Allah'ın kudretinden kaçıp kurtulacaklarını, kendilerine ulaşılamayacağını zannetmemeleri gerektiğini bildirir; onlar asla kaçıp kurtulamazlar ve kendilerini arayan hiçbir zaman onları yakalamaktan aciz kalmaz.

أفلتوا وفاتوا من أن يظفر بهم إنهم لا يفوتون ولا يجدون طالبهم عاجزا عن إدراكهم

Bu bölümde Râzî, ayetin öncesindeki 'sebku' (öne geçme) ifadesinin, kâfirlerin Allah'ın intikamından kaçamayacakları anlamına geldiğini belirtir; bunun amacının, öldürülmesine fırsat bulamadığı kâfirler konusunda Peygamber'i teselli etmek olduğunu söyler. Ardından 'lâ yahsibenne' kıraatindeki farklı okuyuşları (ya harfiyle, te harfiyle) ve bunların gramer açıklamalarını aktarır.

أي أنهم بهذا السبق لا يعجزون الله من الانتقام منهم والمقصود تسلية الرسول فيمن فاته ولم يتمكن من التشفي والانتقام منه

Kurtubî bu ayette 'sebekū' ifadesinin dünyada mı yoksa ahirette mi kurtuluşu kastettiği konusundaki görüş ayrılığını nakleder; Hasen'e göre bu ahirette gerçekleşecektir. Asıl ağırlık ise 'yahsibenne/tahsibenne' kıraat farklılıklarının nahiv (dilbilgisi) açısından tahlilinde ve bunun fiilin faili, mef'ûlleri ve zamir yapısına etkisinde toplanmıştır. Ayrıca İbn Âmir'in 'ennehum lâ yu'cizûn' kıraati ile ilgili nahivcilerin (Ebû Hatim, Ebû Ubeyd, Nahhâs, Mekkî) farklı gramer değerlendirmeleri aktarılır.

أي في الدنيا حتى يظفرك الله بهم وقيل : يعني في الآخرة وهو قول الحسن وقرأ بن عامر وحفص وحمزة يحسبن بالياء والباقون بالتاء على أن يكون في الفعل ضمير الفاعل والذين كفروا مفعول أول وسبقوا مفعول ثان

İbn Kesîr'e göre bu ayet, kâfirlerin Allah'tan kaçıp O'nu aciz bırakabileceklerini zannetmelerinin geçersizliğini ifade eder; onlar her ne yaparlarsa yapsınlar Allah'ın kudreti ve iradesi altındadırlar, O'nu acze düşüremezler.

فلا نقدر عليهم بل هم تحت قهر قدرتنا وفي قبضة مشيئتنا فلا يعجزوننا

Beydâvî bu ayette 'تحسبن' hitabının Peygamber'e (s.a.v.) yönelik olduğunu, kâfirlerin Allah'ın yakalayışından kurtulup kaçamayacaklarının vurgulandığını belirtir. Farklı kıraatlere göre fiilin öznesi ve nesnesi değişmekle birlikte, ayetin asıl anlamının 'onların kaçıp kurtulduklarını sanma, çünkü onlar Allah'tan kaçamazlar' şeklinde nehiy için bir gerekçe (ta'lil) olduğunu açıklar. Ayrıca ayetin, andı bozmaktan çekinme ve düşmanı uyandırmama gibi kaygıları bertaraf etmek için indiği ya da müşriklerin ordusundan kaçan biri hakkında nazil olduğu görüşünü nakleder.

والأظهر أنه تعليل للنهي أي: لا تحسبنهم سبقوا فأفلتوا لأنهم لا يفوتون الله، أو لا يجدون طالبهم عاجزا. عن إدراكهم