Taberî'ye göre bu ayette, Hz. Muhammed'e hitaben, Allah'ı ve Rasûlünü yalanlayıp âyetlerini inkâr edenlerin, dünyada bedensel sağlık ve rahat bir yaşam gibi kendilerine verilen nimetler yoluyla Allah'ın istidrâcına (kademeli olarak azaba yaklaştırılmalarına) uğradıklarını fark etmeden güvende hissetmelerinin şaşırtıcı olduğunu belirtir. Bu durum, kendilerinden önceki kavimlerin başına gelen kıssalarda anlatılanlarla aynıdır; onlar da nimet içindeyken aslında istidrâca uğratılmışlardır. Allah'ın bu tuzağından (mekr), küfür ve isyanlarında direnen kimseler güvende olamazlar; ancak hüsrana uğrayan ve helâk olan topluluklar bundan emin olabilir gibi görünür.

أفأمن يا محمد هؤلاء الذين يكذبون الله ورسوله ويجحدون آياته، استدراج الله إياهم بما أنعم به عليهم في دنياهم من صحة الأبدان ورخاء العيش، كما استدرج الذين قص عليهم قصصهم من الأمم قبلهم

Bu metin, 'Allah'ın mekrinden emin mi oldular?' ifadesinin daha önce geçen benzer bir ifadenin tekrarı mahiyetinde olduğunu belirtir; fâ harfiyle atfedilmesinin sebebi bu tekrar ilişkisidir.

فإن قلت : فلم رجع فعطف بالفاء قوله : ؟ قلت : هو تكرير لقوله :

Kurtubî bu ifadeyi Allah'ın hilesi/tuzağı olarak yorumlar; bunun O'nun müşriklerin/kâfirlerin hilelerine karşılık verdiği cezası ve mükafatı (azabı) olduğunu belirtir. Bir diğer görüşe göre ise Allah'ın 'mekri' (hilesi), kulunu nimet ve sağlık ile istidraç etmesi, yani kişiyi bu nimetlerle oyalayarak aldatmasıdır.

أي عذابه وجزاءه على مكرهم وقيل : مكره استدراجه بالنعمة والصحة

İbn Kesîr'e göre bu ifade Allah'ın kudretini, baskınını ve intikamını, insanları gaflet ve dalgınlık halindeyken yakalayışını anlatmaktadır. Yani azabın habersizken ve farkında olunmayan bir anda gelebileceği vurgulanmaktadır.

أي بأسه ونقمته وقدرته عليهم وأخذه إياهم في حال سهوهم وغفلتهم

Beydâvî'ye göre bu ayet, Allah'ın gafil ve oyalanan kavimlere azabının onlar hiç beklemedikleri bir anda (gündüz vaktinde, işlerine dalmışken) gelebileceğini vurgular. Allah'ın mekri kavramı, kulun aşamalı olarak hiç ummadığı yerden yakalanmasını ifade eden bir istiaredir. Bu güvenden ancak küfür ve ibret almayı terk ederek hüsrana uğrayan topluluklar emin olabilir, halbuki bu bir aldanıştır.

ومكر الله استعارة لاستدراج العبد وأخذه من حيث لا يحتسب. فلا يأمن مكر الله إلا القوم الخاسرون الذين خسروا بالكفر وترك النظر والاعتبار.

Râzî'ye göre bu ayet, isyankâr olanların halini anlatmaktadır ve burada geçen 'mekr' kelimesi Allah hakkında kullanıldığında, azabın kullar hiç ummadıkları, farkında olmadıkları bir anda gelmesi anlamındadır. Bu ifade bir tehdit/uyarı amacıyla söylenmiştir ve azaba 'mekr' denmesi, insanın birine mekr yaptığında onu habersizce belaya düşürmesine benzetilerek mecazi bir genişletmedir (tevessu'). Gafletleri ve cehaletleri sebebiyle Rablerini tanımayan, dolayısıyla O'ndan korkmayanlar bu şekilde ansızın gelecek azaptan emin olamazlar ve dünya-ahirette en çok zarar edenlerdir.

لأن الواحد منا إذا أراد المكر بصاحبه ، فإنه يوقعه في البلاء من حيث لا يشعر به