Taberî'ye göre Allah, Hz. Peygamber'e hitaben kâfirlere Kur'an'ı ayrıntılı ve açıklanmış bir kitap olarak indirdiğini bildirmektedir. Bu Kitap, hakkı batıldan ayırt eden ve Allah'ın ilmine dayanan bir şekilde fasledilmiştir. Ayrıca Kur'an, insanlara ihtilaf ettikleri konularda bir beyan, hidayet ve rahmet olarak indirilmiştir.

يقول تعالى ذكره: أقسم يا محمد لقد جئنا هؤلاء الكفرة بكتاب، يعني القرآن الذي أنزله إليهم. يقول: لقد أنزلنا إليهم هذا القرآن مفصلا مبينا فيه الحق من الباطل، {على علم} يقول: على علم منا بحق ما فصل فيه من الباطل الذي ميز فيه بينه وبين الحق

Zemahşerî'ye göre bu ifade, Kur'an'ın hüküm, öğüt, kıssa ve diğer anlamlarını en iyi bilen olarak Allah tarafından ayrıntılandırıldığını, böylece hakim ve dosdoğru, hiçbir eğrilik barındırmayan bir kitap olarak geldiğini anlatır. Ayrıca İbn Muhaysın'ın kıraatinde 'faddaltâhu' (dad harfiyle) okunuşuna işaret edilerek bu kelimenin 'onu diğer bütün kitaplara üstün kıldık' anlamına geldiği belirtilir, çünkü Allah onun bu üstünlüğe layık olduğunu bilendir.

قرأ ابن محيض فضلتاه بالضاد المعجمة بمعنى فضلناه على جميع الكتب ، عالمين أنه أهل للتفضيل عليها

Bu müfessire göre âyette geçen 'فصلناه' ifadesi, Kur'an'ın bölümlerinin/hükümlerinin birbirinden ayırt edilerek, doğruya götüren ve hataya düşmeyi engelleyen bir tarzda düzenlendiğini ifade eder. 'على علم' ifadesi ise bu ayırma ve tafsilatın, her bölümdeki çok sayıdaki fayda ve menfaatlere dair tam bir ilim üzere gerçekleştiğini gösterir. Ayrıca bu ifade, Allah'ın gerçekten ilim sıfatına sahip olduğuna delil sayılmış, Mu'tezile'nin Allah'a ayrı bir ilim sıfatı isnadını reddeden görüşüne karşı kullanılmıştır.

فأما قوله : { على علم } فالمراد أن ذلك التفصيل والتمييز إنما حصل مع العلم التام بما في كل فصل من تلك الفصول من الفوائد المتكاثرة ، والمنافع المتزايدة ، وقوله : على أنه تعالى عالم بالعلم ، خلافا لما يقوله المعتزلة من أنه ليس لله علم

İbn Kesîr, önceki müfessirlerden birinin bu âyeti önceki âyetten çok uzak bir bağlamla ilişkilendirmesini tenkit eder ve bu yorumun zayıf olduğunu belirtir. Ona göre âyetin asıl anlamı şudur: Allah, kâfirlerin âhirette uğrayacakları hüsranı bildirdikten sonra, dünyada onların mazeretlerini ortadan kaldırmak için peygamberler gönderdiğini ve kitaplar indirdiğini zikretmektedir. Bu, kalplerin sapıklıktan doğru yola, dalâletten hidâyete yönelmesini sağlayan ve Rab'den rahmet talep etmeye vesile olan bir hatırlatmadır.

وإنما الأمر أنه لما أخبر بما صاروا إليه من الخسارة في الآخرة ذكر أنه قد أزاح عللهم في الدنيا بإرسال الرسل إنزال الكتب

Beydâvî'ye göre bu ayet, Allah'ın kendilerine akide, hükümler ve öğütleri açık şekilde ayrıntılandırdığı bir kitap gönderdiğini, bu kitabın hidayet ve rahmet olduğunu belirtir. 'Te'vîl' kelimesi ayetin işaret ettiği vaad ve tehdidin gerçekleşmesiyle doğruluğunun ortaya çıkacağı an olarak açıklanır; o gün kitabı unutanlar, peygamberlerin hak ile geldiğini itiraf edip şefaatçi ya da dünyaya geri dönme talep edeceklerdir. Sonunda kendilerini zarara uğrattıkları ve uydurdukları şeylerin kendilerine fayda vermediği belirtilir.

هل ينظرون ينتظرون. إلا تأويله إلا ما يؤول إليه أمره من تبين صدقه بظهور ما نطق به من الوعد والوعيد. يوم يأتي تأويله يقول الذين نسوه من قبل تركوه ترك الناسي.

Kurtubî'ye göre 'fassalnâhu' ifadesi Kur'an'ı beyan ettik, açıkladık anlamına gelir; öyle ki üzerinde düşünen kişi onu anlayabilsin. Bir başka görüşe göre ise bu ifade Kur'an'ı parça parça, tedricî olarak indirdik anlamındadır. 'Alâ ilm' ifadesi ise Allah'ın bilgisi üzerine indirildiğini, bunda herhangi bir unutma veya hata bulunmadığını belirtir.

فصلناه أنزلناه متفرقا