Zemahşerî'ye göre ayetteki istifham (soru) üslubu, Allah'ın çıkardığı süs eşyalarını (elbise) ve leziz yiyecek-içecekleri haram kılmanın inkârını ifade eder. Ayrıca cahiliye Arapları ihrama girdiklerinde koyunu ve ondan elde edilen et, yağ ve sütü kendilerine tam olarak helal saymazlardı, çünkü müşrikleri bu konuda kendilerine ortak sayarlardı; oysa bunlar sadece kendilerine (halisaten) helal olmalıydı.

ومعنى الاستفهام في من : إنكار تحريم هذه الأشياء . قيل : كانوا إذا أحرموا حرموا الشاة وما يخرج منها من لحمها وشحمها ولبنها غير خالصة لهم ؛ لأن المشركين شركاؤهم فيها

Bu müfessire göre âyetteki soru üslubu, inkârı pekiştirmek ve kınamayı vurgulamak amacıyla kullanılmıştır. Zînetten kastın ne olduğu hususunda iki görüş nakledilir: İbn Abbas ve müfessirlerin çoğunluğuna göre bu, avret yerini örten elbisedir; ikinci görüşe göre ise zînet kelimesi bütün süslenme türlerini, bedeni temizlemeyi, binek araçlarını ve zînet eşyalarını kapsar. Râzî ayrıca bu âyetin, menfaatlerde aslın ibaha ve helal olduğuna dair genel bir şer'î kaide oluşturduğunu belirtir.

أن هذه الآية ظاهرها استفهام ، إلا أن المراد منه تقرير الإنكار ، والمبالغة في تقرير ذلك الإنكار ، وفي الآية قولان : القول الأول : أن المراد من الزينة في هذه الآية اللباس الذي تستر به العورة ، وهو قول ابن عباس رضي الله عنهما ، وكثير من المفسرين

Kurtubî'ye göre bu ayet Allah'ın kullarına verdiği dünya nimetlerinin, güzel elbiselerin ve helal rızıkların meşruiyetini gösterir; ayrıca 'hâlisatün' kelimesinin okunuşuna göre ayetin anlamı değişmekte, ref okunuşunda dünyadaki nimetlerin müşriklerle ortak olduğu, ahirette ise sadece müminlere has olacağı; nasb okunuşunda ise dünya nimetlerinin müminler için hem dünyada hem de ceza görmeksizin ahirette de hâlis kalacağı anlaşılmaktadır. Ayrıca metinde zinet ve güzel giyinmenin cuma, bayram ve insanlarla buluşma vesilelerinde müstehap olduğu, bunun züht ile çelişmediği, asıl takvanın kalpte olup zahiri kıyafetle ölçülemeyeceği tartışılmıştır.

ومجاز الآية : قل هي للذين آمنوا مشتركة في الدنيا مع غيرهم وهي للمؤمنين خالصة يوم القيامة فخالصة مستأنف على خبر مبتدأ مضمر وهذا قول بن عباس والضحاك والحسن وقتادة والسدي وبن جريج وبن زيد

İbn Kesîr'e göre bu ayette geçen dünya nimetleri, mü'minler için yaratılmıştır; kâfirler dünyada bu nimetlerde onlarla birlikte pay alsalar da, ahirette bu nimetler sadece mü'minlere has kılınır ve kâfirler cennetten men edilir. Ayrıca ayetin nüzul sebebine dair İbn Abbas'tan gelen bir rivayete göre Kureyş, Kâbe'yi çıplak halde ıslık çalıp el çırparak tavaf ederken bu ayetler ve devamındaki elbise emri nazil olmuştur.

أي هي مخلوقة لمن آمن بالله وعبده في الحياة الدنيا وإن شركهم فيها الكفار حبا في الدنيا فهي لهم خاصة يوم القيامة لا يشركهم فيها أحد من الكفار فإن الجنة محرمة على الكافرين

Beydâvî'ye göre Allah'ın kullar için çıkardığı ziynet ve rızıklar (pamuk, keten gibi bitkiler, ipek, yün gibi hayvansal ürünler, madenler ve lezzetli yiyecek-içecekler) temelde mubahtır; bunları haram sayanları kınayan istifham bunu gösterir. Dünya hayatında bu nimetlerden mü'minler asaleten yararlanır, kâfirler ise ona tabi olarak ortak olurlar, ancak ahirette bu nimetler yalnızca mü'minlere has kılınmıştır.

وفيه دليل على أن الأصل في المطاعم والملابس وأنواع التجملات الإباحة، لأن الاستفهام في من للإنكار. قل هي للذين آمنوا في الحياة الدنيا بالأصالة والكفرة وإن شاركوهم فيها فتبع. خالصة يوم القيامة لا يشاركهم فيها غيرهم

Taberî'ye göre ayet, Hz. Peygamber'e, Kabe'yi çıplak tavaf eden ve Allah'ın helal kıldığı temiz rızıklardan kendilerine bazılarını haram kılan cahil Araplara, bu haram kılmanın kendi hükümleri olmadığını söylemesini emretmektedir. Müfessir 'zinet'in giysiler, 'tayyibat'ın ise rızıktan helal olan yiyecek-içecekler olduğu konusunda müfessirlerin ittifak ettiğini, ancak tayyibattan neyin kastedildiği (et, bahîre-sâibe gibi cahiliye haramları) konusunda ihtilaf ettiklerini nakleder. Ayrıca ayetin sonunda geçen 'halis' ifadesinin, dünyada mümin ve kâfirin ortak yararlandığı bu nimetlerin ahirette sadece müminlere özgü kılınacağı anlamına geldiğini belirtir.

زعموا أن لا بأس عليهم فيما أكلوا وشربوا وزخرفوا هذه البيوت