Taberî, Âdem ve Havva'nın yasak ağaçtan yemesi, avret yerlerinin ortaya çıkması ve cennet yapraklarıyla örtünmeleri kıssasını, sahabe ve tabiundan (İbn Abbas, Katâde, İbn Zeyd, Vehb b. Münebbih, Süddî vb.) gelen çok sayıda farklı rivayeti aktararak nakletmektedir. Bu rivayetlerde yılanın ve iblisin rolü, Havva'nın Âdem'i nasıl teşvik ettiği, ağacın hangi ağaç olduğu (incir ağacı) ve örtünmek için kullanılan yaprağın niteliği gibi ayrıntılar farklı şekillerde anlatılır. Taberî, bu rivayetler arasından Allah'ın kitabına (Kur'an'a) en uygun olanın hak olduğunu belirterek, iblisin Âdem ve eşine vesvese vererek avret yerlerini açığa çıkarmayı amaçladığını, bunun üzerine ikisinin cennet yapraklarından örtünmeye başladığını ayetin asıl anlamı olarak vurgular.

وأولى ذلك بالحق عندنا، ما كان لكتاب الله موافقا، وقد أخبر الله تعالى ذكره عن إبليس أنه وسوس لآدم وزوجته ليبدي لهما ما روي عنهما من سوآته يقول: أقبلا وجعلا يشدان عليهما من ورق الجنة ليواريا سوآتهما

Zemahşerî ağacın ne olduğuna dair farklı görüşleri (başak, asma) aktarır; ayrıca yaprak örtünmesinin Allah'tan bir kınama ve uyarı olduğunu, Âdem'in İblis'in düşmanlığına karşı sakınmadığı için azarlandığını belirtir. Ardından rivayet edilen bir diyalogla Âdem'in yasak ağaçtan başka pek çok ağaç varken neden ona yöneldiğinin sorulduğunu, Âdem'in yalan yere kimsenin Allah adına yemin edeceğini düşünmediğini söylediğini nakleder. Bu rivayete göre Allah, Âdem'i yeryüzüne indirmiş, orada demircilik sanatını öğretmiş ve çiftçilikle geçineceği emredilmiştir.

وروي : أنه قال لآدم : ألم يكن لك فيما منحتك من شجر الجنة مندوحة عن هذه الشجرة ؟ فقال : بلى وعزتك ، ولكن ما ظننت أن أحدا من خلقك يحلف بك كاذبا

Kurtubî, İblis'in Âdem ve Havva'yı Allah'a yemin ederek kandırdığını, Âdem'in kimsenin Allah adına yalan yere yemin edeceğini düşünmediği için bu yemine güvendiğini aktarır. Yasak ağaçtan yeme fiilinde önce Havva'nın yediği, ona bir şey olmadığı, ancak Âdem yediğinde cezanın gerçekleştiğini belirtir; bunun sebebi yasağın ikisine birden yönelik olmasıdır. Ardından üzerlerindeki nurun kaybolup çıplaklıklarının ortaya çıkması üzerine incir yaprağıyla örtünmeye çalıştıklarını, bunun avret yerini örtmenin gerekliliğine delil olduğunu ve Şâfiî'den nakledilen bir görüşe göre örtecek başka şey bulunamazsa yaprakla örtünmenin vacip olduğunu ifade eder.

قال بن عباس : غرهما باليمين وكان يظن آدم أنه لا يحلف أحد بالله كاذبا فغرهما بوسوسته وقسمه لهما وقال قتادة : حلف بالله لهما حتى خدعهما وقد يخدع المؤمن بالله

İbn Kesîr, Âdem ve Havvâ'nın avret yerlerini örtmek için cennet yapraklarından (incir yaprağı) kullandıklarını, bunun elbise şeklinde birbirine tutturulduğunu aktarır. Ayrıca Vehb b. Münebbih'ten, Âdem ile Havvâ'nın çıplaklıklarını görmelerine engel olan nurdan bir elbiseye sahip olduklarını, yasak ağaçtan yediklerinde bu nurun kaybolup avret yerlerinin ortaya çıktığını nakleder. Bunlara ek olarak İbn Abbas'tan tevbe kıssası ve Havvâ'nın hamilelik ve doğumla ilgili cezalandırılmasına dair rivayetleri de zikreder.

وقال وهب بن منبه في قوله ينزع عنهما لباسهما قال كان لباس آدم وحواء نورا على فروجهما لا يرى هذا عورة هذه ولاهذه عورة هذا فلما أكلا من الشجرة بدت لهما سوآتهما رواه ابن جرير بإسناد صحيح إليه

Beydâvî'ye göre şeytan Âdem ve Hz. Havva'ya kendisinin nasihat edenlerden olduğuna dair yemin etmiş ve onları bu yeminle kandırmıştır; çünkü onlar Allah'a yalan yere yemin edecek kimse olmayacağını düşünmüşlerdir. Ağaçtan tattıklarında çıplaklıkları ortaya çıkmış, bunun üzerine cennet yapraklarından örtünmeye çalışmışlardır. Rablerinin onlara seslenmesi, yasağa muhalefetten dolayı bir kınama ve düşmanın sözüne kapılmaktan dolayı bir azarlamadır.

فدلاهما فنزلهما إلى الأكل من الشجرة، نبه به على أنه أهبطهما بذلك من درجة عالية إلى رتبة سافلة، فإن التدلية والإدلاء إرسال الشيء من أعلى إلى أسفل. بغرور بما غرهما به من القسم فإنهما ظنا أن أحدا لا يحلف بالله كاذبا

Râzî, Âdem ve Havva'nın İblis'i tanıyıp ondaki kin ve düşmanlığı bildikleri için, âdet gereği doğrudan onun sözünü kabul etmelerinin imkânsız olduğunu, bu nedenle vesveseyi bizzat gerçekleştirenin İblis'in bazı yardakçıları olması gerektiğini nakleder. Ayrıca 'fe ezellehümâ' ifadesinin, onların İblis'in vesvesesi üzerine o fiili işlemeleri anlamına geldiğini, bu yüzden fiilin İblis'e izafe edildiğini belirtir. Çıplaklığın açığa çıkmasının fıtraten ve akılca çirkin görülen bir durum olduğunu da ayetin delalet ettiği hususlardan sayar.

فيستحيل في العادة أن يقبلا قوله وأن يلتفتا إليه ، فلا بد وأن يكون المباشر للوسوسة من بعض أتباع إبليس