Taberî'ye göre bu ayette Peygamber'in kendi nefsine fayda getirme veya zarar defetme gücüne sahip olmadığı, ancak Allah'ın dilediği ölçüde buna güç yetirebileceği bildirilmektedir. Gaybı bilseydi çok hayır elde edeceğini söylemesi konusunda müfessirler ihtilaf etmiş; kimileri bunu salih amelin çokluğu, kimileri hayır ve şerri önceden bilip ondan sakınma, kimileri de bereketli ve kıtlık yıllarını önceden bilip hazırlık yapma olarak yorumlamıştır. Peygamber'in kendisine de zarar dokunmasının aynı ilkeye, yani Allah'ın izni dışında hiçbir şeye güç yetirememesine dayandığı vurgulanmıştır.

لا أقدر على اجتلاب نفع إلى نفسي، ولا دفع ضر يحل بها عنها إلا ما شاء الله أن أملكه من ذلك بأن يقويني عليه ويعينني

Zemahşerî'ye göre bu ayet, Peygamber'in kendisi hakkında kulluğunu izhar etmesi ve rububiyete has olan gayb bilgisinden tamamen uzak olduğunu ifade etmesidir. Ayet, eğer kendisi gaybı bilseydi hâlinin bambaşka olacağını, hep hayrı çoğaltıp zararı def edeceğini, savaşta hep galip, ticarette hep kazançlı, tedbirde hep doğru olacağını anlatır. Sonuçta o sadece uyarıcı ve müjdeleyici olarak gönderilmiş bir kul olup gaybı bilmek onun şanından değildir.

أي أنا عبد ضعيف لا أملك لنفسي اجتلاب نفع ولا دفع ضرركما المماليك والعبيد لكانت حالي على خلاف ما هي عليه ، من استكثار الخير ، واستغزار المنافع ، واجتناب السوء والمضار

Râzî'ye göre bu ayet, Hz. Peygamber'in kendisi için gayb bilgisi iddiasında bulunmadığını, ancak bir uyarıcı ve müjdeleyici olduğunu bildirmektedir. Ayetteki 'nefsim için bir zarar ve fayda sahibi değilim' ifadesi, iman ve küfrün ancak Allah'ın dilemesiyle gerçekleşebileceğine delalet eder; çünkü kulun küfür veya iman gücü ne şekilde değerlendirilse sonuçta bu gücü ve o gücü belirleyen kesin sebebi yaratan Allah'tır. Kadî'nin bu genel anlamı sebeb-i nüzul ile sınırlandıran itirazlarına karşı Râzî, lafzın zahirinin bu akli/kelamı sonucu desteklediğini, bu yorumlardan sapmanın aklî kesin delile aykırı olacağını savunur.

فثبت أن على جميع التقادير : لا يملك العبد لنفسه نفعا ولا ضرا إلا ما شاء الله

Kurtubî'ye göre bu ayette Peygamber'in kendi nefsi için ne bir hayır celbetmeye ne de bir şerri savmaya güç yetiremediği ifade edilir; öyleyse kıyamet bilgisine sahip olması hiç mümkün değildir. Ayrıca bir görüşe göre burada 'nefsim için hidayet ve dalâleti (belirlemeyi) de mâlik değilim' anlamı vardır ve bu, kendisine cinlik nispet edenlere karşı bağımsız bir cevap cümlesidir. Başka bir görüşe göre ise bu ifade öncesine bağlıdır; anlam 'eğer gaybı bilseydim bana hiçbir kötülük dokunmazdı ve tedbir alırdım' şeklindedir, bunu da 'إن أنا إلا نذير مبين' ayeti desteklemektedir.

أي لا أملك أن أجلب إلى نفسي خيرا ولا أدفع عنها شرا فكيف أملك علم الساعة وقيل : لا أملك لنفسي الهدى والضلال هذا استئناف كلام أي ليس بي جنون لأنهم نسبوه إلى الجنون

Beydâvî'ye göre bu ayette Peygamber, kendi başına ne bir fayda celbetmeye ne de bir zararı defetmeye gücü olmadığını, bu durumun kulluğun bir göstergesi olup gaybı bilme iddiasından uzak durmayı ifade ettiğini belirtir. Eğer gaybı bilseydi, hayrını çoğaltır ve kendisine kötülük dokunmazdı; oysa hâli bunun tersini göstermektedir. O sadece bir uyarıcı ve müjdeleyicidir, bu vasfından yararlanacak olanlar ise iman edenlerdir.

ولو كنت أعلم الغيب لاستكثرت من الخير وما مسني السوء ولو كنت أعلمه لخالفت حالي ما هي عليه من استكثار المنافع واجتناب المضار حتى لا يمسني سوء

İbn Kesîr, ayetteki gaybı bilme ifadesini açıklarken Mücahid'den nakledilen 'ne zaman öleceğimi bilseydim salih amel işlerdim' görüşünü nakleder, ancak bu görüşe itiraz eder çünkü Peygamber'in ameli zaten sürekli ve istikrarlıydı. Bunun yerine Dahhak'ın İbn Abbas'tan naklettiği görüşü daha güzel bulur: buna göre ayet mal/ticaretle ilgilidir, kişi geleceği bilseydi hep kârlı alışveriş yapardı ve fakirliğe düşmezdi. Ayrıca başka müfessirlerin kıtlık ve bolluk yıllarını önceden bilip ona göre hazırlık yapma şeklindeki yorumunu da aktarır.

وقال مثله ابن جريج وفيه نظر لأن عمل رسول الله صلى الله عليه وسلم كان ديمة