Taberî'ye göre İsrailoğulları, Firavun'un onları arkadan yakalamasından korktukları anda, kendilerinin daha önce oğullarının öldürülmesiyle eziyet gördüklerini, Musa'nın kendilerine risaleti getirmesinden sonra da Firavun'un yeniden bu zulmü uygulamak istemesiyle tekrar eziyet göreceklerini söylemişlerdir. Bazı görüşe göre bu söz, iki topluluk birbirini görünce (Firavun ordusu ile İsrailoğulları karşılaşınca) korku anında söylenmiştir. Ardından Musa onlara, Rablerinin düşmanlarını helak edip kendilerini o topraklarda onların yerine geçireceğini, böylece Allah'ın onların davranışlarını (itaate koşma veya ağır davranma hâllerini) göreceğini söylemiştir.

قال قوم موسى لموسى حين قال لهم استعينوا بالله واصبروا: {أوذينا} بقتل أبنائنا يقول: من قبل أن تأتينا برسالة الله إلينا

Zemahşerî'ye göre ayet, İsrailoğulları'nın Firavun'un zulmünden -oğullarının öldürülmesinden, angarya işlerde çalıştırılmalarından ve çeşitli işkencelerden- kurtarılmasını, daha önce vaad edilen müjdenin (Firavun'un helakı ve Mısır'a varis kılınmaları) gerçekleşmesi olarak açıklar. Böylece Allah onların amellerini, iyisini kötüsünü, şükür ya da nankörlüklerini görüp buna göre karşılık verecektir. 'Fe-yenzure keyfe ta'melûn' ifadesi Allah'tan kullarına yönelik bir 'imtâ' (ümitlendirme) ifadesidir; bu ya zorba/hükümdarların âdeti üzere 'umulur ki' ifadesiyle kesinliği bildirmek şeklinde ya da kullara korku ile ümit arasında denge kurmayı öğretmek amacıyla gelmiştir.

إطماع من الله لعباده ، وفيه وجهان ، أحدهما : أن يكون على ما جرت به عادة الجبابرة من الإجابة بعسى ولعل . ووقوع ذلك منهم موقع القطيع والبت . والثاني : أن يجيء به تعليما للعباد وجوب الترجح بين الخوف والرجاء

Kurtubî'ye göre bu ayet, İsrailoğullarına verilen vaadin/tehdidin yenilenmesini ve gerçekleşmesini ifade eder; bu vaad Mısır'da Davud ve Süleyman zamanında istihlaf (yönetime geçme) ve Yuşa b. Nun ile Beytülmakdis'in fethiyle gerçekleşmiştir. Ayrıca 'eziyetin öncesi ve sonrası' hakkında farklı görüşler nakledilir: Cüveybir'e göre öncesi İsrailoğullarının gün yarısına kadar çalıştırılıp kalan vaktin kendilerine bırakılması, sonrası ise tüm günün yiyecek-içecek verilmeden çalıştırılmasıdır; Hasen'e göre ise öncesi ve sonrası aynıdır ve cizye alınmasını ifade eder.

وقد استحلفوا في مصر في زمان داود وسليمان عليهما السلام وفتحوا بيت المقدس مع يوشع بن نون كما تقدم وروي أنهم قالوا ذلك حين خرج بهم موسى وتبعهم فرعون فكان وراءهم والبحر أمامهم فحقق الله الوعيد بأن غرق فرعون وقومه وأنجاهم

İbn Kesîr'e göre bu ayet, nimetlerin gelişi ve sıkıntıların kalkması anında şükre azmetmeye teşvik etmektedir. Ayette geçen 'zürriyet' ifadesinin Musa kavminden yani İsrailoğullarından başkası kastedilemeyeceği belirtilir. Katade'nin görüşüne dayanılarak bunun ardı ardına gelen bir emir olduğu ifade edilir.

وهذا تخضيض لهم على العزم على الشكر عند حلول النعم وزوال النقم

Beydâvî'ye göre Musa, kavmi Firavun'un tehdidini işitip sıkıntıya kapıldıklarında onları sakinleştirmek için Allah'tan yardım istemeye ve sabretmeye çağırmıştır. Yeryüzünün Allah'a ait olup dilediği kuluna miras kılacağı ve sonucun muttakiler için olacağı ifadesi, onlara hem bir teselli hem de düşmanlarının helakiyle kendilerinin yerine geçirileceği vaadinin bir teyididir. İsrailoğulları'nın hem elçilik gelmeden önce hem de geldikten sonra eziyet görmelerinden şikayet etmeleri üzerine Musa, önceden dolaylı olarak işaret ettiği bu vaadi artık açıkça dile getirmiştir.

قال موسى لقومه استعينوا بالله واصبروا لما سمعوا قول فرعون وتضجروا منه تسكينا لهم إن الأرض لله يورثها من يشاء من عباده تسلية لهم وتقرير للأمر بالاستعانة بالله والتثبت في الأمر.

Bu müfessire göre Musa, Firavun'a hitaben İsrailoğulları'nı köle olarak kullanmasının bir nimet sayılamayacağını söylemekte; başkasının elinde tasarrufa maruz kalıp özellikle ağır ve zor işlerde çalıştırılmanın en şiddetli azap türlerinden olduğunu belirtmektedir. Allah bu durumdan kurtarmayı büyük bir nimet olarak göstermiş, ardından bundan daha büyük bir nimeti zikretmiştir.

فإن ذلك يكون من أشد أنواع العذاب