Taberî, ayette Allah'ın kalpler üzerine mühür vurmasının, insanların söz anlamamaları, delil görmemeleri ve kavradıklarını idrak edememeleri anlamına geldiğini belirtir. Ayrıca ayetin, Allah'tan başka hiçbir ilahın alınan işitme, görme ve idrak yetilerini geri verme gücüne sahip olmadığını, dolayısıyla ibadete layık olanın sadece zarar ve fayda verme, kabz ve bast kudretine sahip olan Allah olduğunu vurguladığını aktarır. Son olarak 'yasdifûne' kelimesinin 'yu'ridûne' (yüz çevirirler) veya 'ya'dilûne' (sapıp uzaklaşırlar) anlamına geldiğini, müfessirlerin bu görüşte birleştiğini belirtir.

يقال منه: صدف فلان عني بوجهه فهو يصدف صدوفا وصدفا: أي عدل وأعرض

Bu bölüm esasen ayetin devamındaki 'işitme, görme ve kalbi mühürleme' ifadeleriyle ilgili olarak, insanın en şerefli organlarının kulak, göz ve kalp olduğunu; bu organlardaki işitme, görme, hayat, akıl ve ilim güçlerinin ancak Allah tarafından verilip korunabileceğini açıklar. Bu nedenle bu üstün nimetlerin vereni olan Allah'ın, tazim, hamd ve ibadete yegane layık olan varlık olduğu, dolayısıyla putlara tapmanın batıl ve fasit bir yol olduğu sonucuna varılır.

اعلم أن المقصود من هذا الكلام ذكر ما يدل على وجود الصانع الحكيم المختار ، وتقريره أن أشرف أعضاء الإنسان هو السمع والبصر والقلب فالأذن محل القوة السامعة والعين محل القوة الباصرة ، والقلب محل الحياة والعقل والعلم

Bu metinde Kurtubî, ayetteki 'sem'inizi giderse ve kalplerinizi mühürlerse' ifadesini dilbilgisel ve anlamsal açıdan tahlil eder; 'sem' kelimesinin çoğulu ifade eden bir mastar olduğunu, 'şart edatı olan إن'nin cevabının hazfedildiğini ve takdirinin 'size kim getirir' şeklinde olduğunu açıklar. Ayrıca zamirlerin tekil-çoğul kullanımı, kıraat farklılıkları (Abdurrahman el-A'rec'in kıraati) ve işitmenin görmeye önceliği konusunda Nakkaş'tan nakil yapar. Son olarak 'sadefe' (yüz çevirme) kelimesinin dilsel kökenini deveden bir örnekle açıklayarak müşriklerin delillerden yüz çevirdiğini belirtir.

ووحد الضمير في ( به ) وقد تقدم الذكر بالجمع لأن المعنى أي بالمأخوذ فالهاء راجعة إلى المذكور وقيل : على السمع بالتصريح مثل قوله : والله ورسوله أحق أن يرضوه

İbn Kesîr'e göre ayet, Allah'ın verdiği nimetleri (işitme, görme gibi) çekip alması durumunda O'ndan başka hiç kimsenin bunları geri getirmeye güç yetiremeyeceğini vurgular. Ayetler açık şekilde beyan edilmesine rağmen müşrikler bu apaçık delillerden yüz çevirip insanları da haktan uzaklaştırırlar.

أي هل أحد غير الله يقدر على رد ذلك إليكم إذا سلبه الله منكم لا يقدر على ذلك أحد سواه ولهذا قال أي نبينها ونوضحها ونفسرها دالة على أنه لا إله إلا الله وأن ما يعبدون من دونه باطل وضلال أي ثم هم مع هذا البيان يصدفون أي يعرضون عن الحق ويصدون الناس عن إتباعه

Beydâvî'ye göre 46. ayette Allah'ın işitme ve görme duyularını alıp kalpleri mühürlemesi, akıl ve anlayışı yok edecek şekilde kalplerin üzerinin örtülmesi anlamına gelir; bu durumda o nimetleri geri getirecek başka bir ilah olmadığı vurgulanır. Ayetlerin çeşitli şekillerde (akli önermeler, teşvik-tehdit, geçmiş kavimlerin halleriyle hatırlatma) tekrarlanmasına rağmen inkarcıların yüz çevirmesi garipsenmektedir. 47. ayette ise Allah'ın azabının ansızın veya önceden bir belirtiyle gelmesi durumunda helakin sadece zalim topluluğu kapsayacağı belirtilir.

وختم على قلوبكم بأن يغطي عليها ما يزول به عقلكم وفهمكم. من إله غير الله يأتيكم به أي بذلك، أو بما أخذ وختم عليه أو بأحد هذه المذكورات. انظر كيف نصرف الآيات نكررها تارة من جهة المقدمات العقلية وتارة من جهة الترغيب والترهيب، وتارة بالتنبيه والتذكير بأحوال المتقدمين.

Zemahşerî'ye göre ayette geçen ihtimal, Allah'ın kalpleri ve kulakları üzerini örterek anlayış ve akıllarını giderme durumuna işaret eder; bu da onlara sağırlık ve körlük getirmesi şeklinde açıklanır. Ayrıca 'yasdifûne' ifadesi, ayetler açıkça ortaya çıktıktan sonra onlardan yüz çevirmeyi ifade eder.

يعرضون عن الآيات بعد ظهورها