Taberî, 'يصرف' kelimesinin okunuşunda kıraat farkını ele alır: Hicaz, Medine ve Basra kurrâsı 'yâ' harfini ötreli, 'râ' harfini üstün okurken (meçhul/edilgen), Kûfe kurrâsı 'yâ'yı üstün, 'râ'yı esreli okur (Allah'ın fâil olduğu malum/etken bina). Taberî, Kûfe kıraatini tercih eder çünkü ayetin devamındaki fâilin açıkça zikredildiği ifade, bu okuyuşun doğruluğuna delalet etmektedir. Sonuç olarak anlam, kıyamet günü Allah'ın azabı kendisinden uzak tuttuğu ve kendisine rahmet ettiği kimsenin apaçık bir kurtuluşa/başarıya ulaştığı şeklindedir.

وأولى القراءتين في ذلك بالصواب عندي، قراءة من قرأه: (يصرف عنه) بفتح الياء وكسر الراء، لدلالة قوله: على صحة ذلك، وأن القراءة فيه بتسمية فاعله.

Zemahşerî, 'kim o gün azaptan uzaklaştırılırsa' ifadesindeki merhametin, büyük rahmet yani kurtuluş anlamına geldiğini belirtir. Bunu, birine açlıktan doyurduğunda 'ona iyilik yaptın' demek gibi bir mecaz olarak açıklar; yani azaptan kurtulmayan kimsenin mükafata girmesi kaçınılmazdır. Ayrıca 'yusrafu' fiilinin farklı kıraatlerini (meçhul/malum bina) ve bunların anlam farklarını da tartışır.

الله الرحمة العظمى وهي النجاة ، كقولك : إن أطعمت زيدا من جوعه فقد أحسنت إليه ؟ تريد : فقد أتممت الإحسان إليه أو ، فقد أدخله الجنة ، لأن من لم يعذب لم يكن له بد من الثواب

Bu müfessire göre âyetteki 'yasrifu' okuyuşlarına göre azabın Allah'a nispet edilişi değişir; azabın kendisinden çevrilmesi bir lütuf olarak gerçekleşiyorsa buna 'rahmet' denilmesi anlamlı olur, oysa bu çevirme vacip/hak olarak gerçekleşse buna rahmet denilmesi doğru olmaz. Bu nedenle âyet, gerçekleşen her sevabın ve savuşturulan her azabın Allah'tan ibtidaî bir fazl ve ihsan olduğuna delalet eder. Ayrıca Kadî'nin görüşüne göre âyet, kendisinden azap çevrilen her mükellefin mutlaka mükâfatlandırılacağını gösterir; sadece kendisine lütfedilip mükâfatsız bırakılan kimse olamaz.

فهذه الآية تدل على أن كل عقاب انصرف وكل ثواب حصل ، فهو ابتداء فضل وإحسان من الله تعالى

Kurtubî bu ayette 'yevmeizin' ifadesinin kıyamet gününe işaret ettiğini, kendisinden azap çevrilenin kurtulmuş, felaha ulaşmış ve rahmete nail olmuş sayılacağını belirtir. Ayrıca 'yusrafu' kelimesinin okunuşunda Kûfelilerin fetha ile 'yesrifu' şeklindeki kıraatini tercih ettiğini, bunun Ebû Hâtim ve Ebû Ubeyd tarafından da seçildiğini aktarır.

وقرأ الكوفيون ( من يصرف ) بفتح الياء وكسر الراء وهو اختيار أبي حاتم وأبي عبيد لقوله : قل لمن ما في السماوات والأرض قل لله

Bu müfessire göre metinde geçen ifade 'azap' anlamına gelmektedir; müellif Allah'ın rahmet etmesini dilemektedir.

أي العذاب يعني فقد رحمه الله

Beydâvî'ye göre 'أخاف إن عصيت ربي' ifadesi, Peygamber'in kendisi için değil, muhataplarının tamahını kesmek ve onları isyankâr ve azaba müstahak oldukları konusunda dolaylı olarak (ta'riz yoluyla) uyarmak amacı taşıyan yeni bir mübalağadır. Şart cümlesi fiil ile mefûlü arasına girmiş bir ara cümledir ve cevabı, kendisinden önceki cümlenin delaletiyle hazfedilmiştir. 'من يصرف عنه' ifadesindeki zamir azaba, 'يصرف' fiilindeki fail zamiri ise bazı kıraatlerde Allah'a râcî olup, kurtuluş ya azabın çevrilmesi ya da rahmetin kendisi olarak yorumlanmıştır.

مبالغة أخرى في قطع أطماعهم، وتعريض لهم بأنهم عصاة مستوجبون للعذاب، والشرط معترض بين الفعل والمفعول به وجوابه محذوف دل عليه الجملة