Taberî bu ifadeyi, Allah'ın İsrailoğullarının fitneye düşürüldüğü hususlardan birine dair haberi olarak açıklar; onlar Allah'ın kendilerine aldığı ahdi bozup İsa'yı Allah'a şirk koşarak ona ilahlık yakıştırmışlardır. Halbuki İsa, Allah'ın yarattığı bir kul ve beşerdir, insanları tevhide çağırmış, kendisine ibadet edilmesini değil Allah'a itaat edilmesini emretmiştir. Bu şirki işleyenlerin varacağı yerin cehennem ateşi olduğu belirtilir.

فكان مما ابتليتهم واختبرتهم به فنقضوا فيه ميثاقي وغيروا عهدي الذي كنت أخذته عليهم، بأن لا يعبدوا سواي ولا يتخذوا ربا غيري، وأن يوحدوني ، وينتهوا إلى طاعتي؛ عبدي عيسى ابن مريم، فإني خلقته وأجريت على يده نحو الذي أجريت النصارى، عليهم غضب الله.

Bu müfessire göre metindeki ifade, ilgili şeyin haram kılındığını, yani onun öldürülmesinin haram kılındığını anlatmaktadır.

أي حرمها . والمعنى : حرم قتلها

Bu metin, ayette geçen tahrimin tekrar zikredilmesinin te'kid maksadıyla olduğunu belirtir; ardından bu genel yasaktan arızî ve tesadüfî sebeplerin (zaruret halleri) istisna edildiğini ifade eder.

إعادة لذكر التحريم على سبيل التأكيد ، ثم استثنى عنه الأسباب العرضية الاتفاقية

Bu metin, Hz. İsa'nın 'Ya Rab, Ya Allah' diyerek dua etmesinin, kendisini ilah olarak görmesiyle çelişeceğini, çünkü bir kimsenin kendi kendine dua etmesinin veya kendisinden bir şey istemesinin akılca imkansız olduğunu belirtir. Bu ifadenin İsa'nın sözünün devamı mı yoksa Allah tarafından başlatılan yeni bir söz mü olduğu konusunda iki görüş nakledilir. Ayrıca şirkin tanımı, Allah ile birlikte bir yaratıcı daha bulunduğuna inanmak olarak verilir.

فكيف يدعو نفسه أم كيف يسألها هذا محال قيل : وهو من قول عيسى وقيل : ابتداء كلام من الله تعالى والإشراك أن يعتقد معه موجدا

İbn Kesîr, kul hakları dışındaki günahların (kişinin kendisiyle Allah arasındaki, oruç veya namazı terk gibi) Allah'ın dilemesiyle bağışlanabileceğini, ancak kulların birbirine yaptığı zulmün mutlaka kıyamette kısasla giderileceğini nakleder. Bu bağlamda zulmü üç kısma ayıran bir hadis aktarır: Allah'ın asla bağışlamayacağı zulüm (şirk), bağışlayabileceği zulüm (kulun kendine yaptığı) ve hiçbir şeyini bırakmayacağı zulüm (kulların birbirine yaptığı). Şirk için ise ateşin vacip olduğunu ve cennetin haram kılındığını belirtir.

الظلم ثلاثة فظلم لا يغفره الله وظلم يغفره الله وظلم لا يترك الله منه شيئا فأما الظلم الذي لا يغفره الله فالشرك

Beydâvî'ye göre Îsâ, İsrailoğullarına kendisinin de kul ve mahluk olduğunu, dolayısıyla hem kendisinin hem onların Rabbi olan Allah'a ibadet etmeleri gerektiğini bildirmiştir. Allah'a şirk koşanın cennetten men edileceği ve varacağı yerin ateş olacağı, çünkü cennetin muvahhidler için, cehennemin ise müşrikler için hazırlanmış olduğu belirtilir. Ayrıca 'zalimler' ifadesinin, şirk koşanların hem şirk hem de haktan sapma yönünden zulmettiklerini vurgulamak için açıkça zamir yerine kullanıldığı ifade edilir.

فقد حرم الله عليه الجنة يمنع من دخولها كما يمنع المحرم عليه من المحرم فإنها دار الموحدين. ومأواه النار فإنها المعدة للمشركين. وما للظالمين من أنصار أي وما لهم أحد ينصرهم من النار، فوضع الظاهر موضع المضمر تسجيلا على أنهم ظلموا بالاشراك وعدلوا عن طريق الحق