Taberî, 'şeâirallah'ı helal saymayın ifadesini Allah'ın haramlarını çiğnememek ve farzlarını zayi etmemek olarak yorumlar; bu tabirin hac menasikine, hac esnasında yasaklanan şeylere ve genel olarak Allah'ın koyduğu tüm sınır ve alametlere şamil olduğunu belirtir. Ayrıca haram ayın müşriklerle savaşmanın yasak olduğu ay (Recep veya Zülkade) olduğunu, hedy kurbanlarına da müdahale edilmemesi gerektiğini açıklar.

وأولى التأويلات بقوله: قول عطاء الذي ذكرناه من توجيهه معنى ذلك إلى: لا تحلوا حرمات الله، ولا تضيعوا فرائضه، لأن الشعائر جمع شعيرة، والشعيرة: فعيلة من قول القائل: قد شعر فلان بهذا الأمر: إذا علم به، فالشعائر: المعالم من ذلك

Zemahşerî'ye göre 'lâ cerame' ifadesi, putlara yapılan davetin batıllığının ortaya çıkmasından başka bir sonuç doğurmadığını anlatır; onların bu davetten kazandıkları şey sadece davetlerinin bâtıl olduğunun kesinleşmesidir. Bu, onların ateşi hak edişlerinin süreklilik arz ettiğini, bu hak edişin kesintiye uğramayacağını ve bâtıl olan şeyin asla hakka dönüşmeyeceğini ifade eder.

فكما أن معنى : لا بد أنك تفعل كذا ، بمعنى : لا بعد لك من فعله ، فكذلك لا جرم أن لهم النار ، أي : لا قطع لذلك ، بمعنى أنهم أبدا يستحقون النار لا انقطاع لاستحقاقهم ولا قطع

Kurtubî'ye göre bu ayet, mü'minlere Allah'ın koyduğu sınırları hiçbir konuda aşmamalarını emreden bir hitaptır. 'Şeâir' kelimesi hac menasikini veya kurbanlık hayvanları ifade eder; müfessirler arasında bu konuda görüş ayrılığı vardır (İbn Abbas menasik, Mücahid Safa-Merve der). Ayrıca ayetin Fetih yılında indiği ve sonraki yıl (hicri 9) Berâe suresiyle neshedildiği belirtilir; bu bağlamda müşriklerle ilgili hükümlerin sonradan kılıç ayetiyle mensuh olduğu aktarılır.

خطاب للمؤمنين حقا أي لا تتعدوا حدود الله في أمر من الأمور والشعائر جمع شعيرة على وزن فعيلة وقال بن فارس : ويقال للواحدة شعارة وهو أحسن والشعيرة البدنة تهدى

İbn Kesîr, Hudeybiye yılında müminleri Mescid-i Haram'a girmekten men eden müşriklere karşı beslenen kızgınlığın onları haksız yere düşmanlık ve saldırganlığa sürüklememesi gerektiğini belirtir. Ayet, Allah'ın emrettiği adaletle hükmetmeyi, iyilik ve takva üzere yardımlaşmayı, buna karşılık haksızlık ve günahta işbirliğinden sakınmayı emreder. Ayrıca ayette geçen şeâirullah kavramı hac menâsiki, Safa-Merve, hediy ve bedene hayvanları olarak açıklanır ve Haram aylarda savaşın haram kılınmasının bazı âlimlere göre neshedildiği görüşüne yer verilir.

أي لا يحملنكم بغض من قد كانوا صدوكم عن الوصول إلى المسجد الحرام وذلك عام الحديبية على أن تعتدوا حكم الله فيهم فتقتصوا منهم ظلما وعدوانا بل احكموا بما أمركم الله به من العدل في حق كل أحد

Bu müfessire göre âyette geçen 'tazâhur' teavün/yardımlaşma anlamındadır; Allah, sürgün etme ve birbirini öldürme gibi büyük fitne doğuran işlerin güç ve galebe gerektirdiğini, bunun da zulüm ve düşmanlıkta birbirine yardım eden kimselerle yapıldığını bildirmiştir. Ayrıca âyet, zulmün haram olduğu gibi zalime zulmünde yardım etmenin de haram olduğunu göstermektedir.

اعلم أن التظاهر هو التعاون

Beydâvî'ye göre bu ayette geçen 'şeâir', hac amellerinin ve mevkiflerinin nüsük alametleri olması sebebiyle bu isimle anıldığı, bazılarına göre Allah'ın dini, bazılarına göre de kullarına belirlediği farzlar olduğu görüşleri nakledilir. Ayrıca haram ay, hedy kurbanları, gerdanlıklı hayvanlar ve Beyt-i Haram'ı ziyaret kastıyla gelenlerin dokunulmazlığı ile ilgili farklı lafız ve kıraat izahları yapılır. Şenean lafzı için de kızgınlık ve düşmanlık şiddeti anlamı ile farklı kıraat vecihleri aktarılır.

شنآن قوم شدة بغضهم وعداوتهم وهو مصدر أضيف إلى المفعول أو الفاعل