Taberî'ye göre bu ayet, Allah'a inandıklarını iddia ettikleri halde tağuta başvurmak isteyen münafıkları anlatmaktadır. Bu münafıklar, kendilerine ibretler ve cezalar gelse de nifaktan vazgeçmezler; tağuta başvurmalarından dolayı bir ceza gelse bile tevbe etmezler. Bunun yerine, Allah'a karşı cüretkarlıkla yalan yere yemin ederek, aralarında iyilik ve doğruluk sağlamak istediklerini iddia ederler.

وهذا خبر من الله تعالى ذكره عن هؤلاء المنافقين أنهم لا يردعهم عن النفاق العبر والنقم، وأنهم وإن تأتهم عقوبة من الله على تحاكمهم إلى الطاغوت ، لم ينيبوا ولم يتوبوا، ولكنهم يحلفون بالله كذبا وجرأة على الله ما أردنا باحتكامنا إليه إلا الإحسان من بعضنا إلى بعض

Zemahşerî'ye göre bu ayette münafıkların Mescid-i Dırar'ı inşa ederken 'ancak en güzel şeyi/niyeti kastettik' şeklindeki iddiaları anlatılmaktadır. Buna göre onların iddia ettiği 'el-hüsnâ', namaz kılmak, Allah'ı zikretmek ve namaz kılanlara mekân genişliği sağlamak gibi güzel bir maksat veya niyettir.

ما أردنا ببناء هذا المسجد { إلا } إلا الخصلة { الحسنى } أو الإرادة الحسنة ، وهي الصلاة . وذكر الله والتوسعة على المصلين

Bu müfessire göre ayetteki 'فكيف إذا أصابتهم مصيبة' ifadesinin öncesiyle bağlantısı iki şekilde açıklanabilir: birincisi bu cümlenin bir ara söz (i'tirâz) olup öncesi ile sonrasının birbirine bağlı olduğu, ikincisi ise bu ifadenin öncesine doğrudan bağlı olduğu ve münafıkların Resul'den kaçışlarının şiddetini vurguladığıdır. Râzî her iki görüşü de aktarır ve ikinci görüşü tercih eder çünkü ayetin başı ve sonu münafıkların çirkin hallerini ve hilelerini anlatmaktadır.

الوجه الثاني : أنه كلام متصل بما قبله ، وتقريره انه تعالى لما حكى عنهم في الآية المتقدمة أنهم يتحاكمون إلى الطاغوت ، ويفرون من الرسول عليه الصلاة والسلام أشد الفرار دل ذلك على شدة نفرتهم من الحضور عند الرسول والقرب منه

İbn Kesîr'e göre bu ifade, insanların kendi günahları sebebiyle başlarına gelen musibetler ve kader gereği zorluklarla karşılaştıklarında Peygamber'e (veya muhataba) muhtaç ve mecbur duruma düşmelerini anlatmaktadır. Yani kader onları, işledikleri günahlar yüzünden ona ihtiyaç duyar hale getirecek durumlara sürüklemektedir.

أي فكيف بهم إذا ساقتهم المقادير إليك في مصائب تطرقهم بسبب ذنوبهم واحتاجوا إليك في ذلك

Beydâvî'ye göre bu ayet münafıkların, Allah'ın hükmüne ve Peygamber'e çağrıldıklarında yüz çevirmelerini anlatır; başlarına bir musibet geldiğinde ise gelip yeminlerle sadece iyilik ve uzlaştırma amacı güttüklerini iddia ederler. Metin 'صد' ile 'سد' arasındaki farkı belirtir: birincisi hissedilmeyen, ikincisi hissedilen bir engellemedir. Ayrıca 'مصيبة' ifadesinin münafık Ömer'in öldürülmesi ya da Allah'tan gelen bir ceza olabileceği belirtilir.

هو مصدر أو اسم للمصدر الذي هو الصد، والفرق بينه وبين السد أنه غير محسوس والسد محسوس