Taberî'ye göre Nisâ suresindeki âyet, kocanın eşinden -boşamak isteyip aralarında Allah'ın hadlerini gözetmeme korkusu olmaksızın- verdiği mehirden bir şey almasını haram kılar; Bakara suresindeki âyet ise, karı-koca arasında hadleri gözetememe korkusu (nüşûz vs.) bulunduğunda kadının kendini fidye ile kurtarmasına ve kocanın bunu almasına cevaz verir. Bu iki hüküm birbirine zıt durumları düzenlediğinden, biri diğerini nesheden bir hüküm değildir; çünkü nesih ancak hükmedilen konunun manaları aynı olup zamanla hüküm değiştiğinde söz konusu olur.

فالأمر الذي أذن به للزوج في أخذ الفدية من المرأة في سورة البقرة ضد الأمر الذي نهى من أجله عن أخذ الفدية في سورة النساء، كما الحظر في سورة النساء غير الطلاق والإباحة في سورة البقرة. فإنما يجوز في الحكمين أن يقال أحدهما ناسخ إذا اتفقت معاني المحكوم فيه، ثم خولف بين الأحكام فيه باختلاف الأوقات، والأزمنة.

Râzî'ye göre erkeğin, eşinden mehir olarak verdiği malı geri almak için onu fuhuş ile itham etmesi büyük bir bühtandır; çünkü bu, kadına iftira atmayı ve haksız yere hakkını gasp etmeyi birleştirdiği için hem bühtan hem de açık bir günahtır (ism-i mübîn). Ayrıca 'bühtan' kelimesinin bu bağlamda kullanılmasının, erkeklerin âdeti olan; başka bir kadınla evlenmek isteyince eşini fuhuşla suçlayıp mehrini geri almaya zorlama pratiğiyle ilişkili olduğunu belirtir.

روي أن الرجل منهم إذا مال إلى التزوج بامرأة أخرى رمى زوجة نفسه بالفاحشة حتى يلجئها إلى الافتداء منه بما أعطاها ليصرفه إلى تزوج المرأة التي يريدها

İbn Kesîr, bu ayetin genel bir yasak koymadığını, kadınlara ağır mehir vermenin (kıntar dahi olsa) caiz olduğunu, ancak Hz. Ömer'in önce buna karşı çıkıp sonra Hz. Peygamber'in kendi eşlerine ve kızlarına verdiği mehir miktarlarını hatırlayarak görüşünden döndüğünü aktarır. Ayrıca ayetin sebeb-i nüzulü olarak Sabit b. Kays ile eşi Habibe bint Sehl (veya Cemîle) arasındaki boşanma olayının farklı rivayet tariklerini uzun uzun nakleder.

وفي هذه الآية دلالة على جواز الإصداق بالمال الجزيل وقد كان عمر بن الخطاب نهى عن كثرة الإصداق ثم رجع عن ذلك

Kurtubî, ayetin mehirlerde çok yüklü miktarlar verilmesinin cevazına delil olduğunu, çünkü Allah'ın ancak mübah bir şeyle temsil getireceğini belirtir. Hz. Ömer'in bu konuda hutbe verip mehirlerde aşırıya gidilmemesini istediğini, ancak bir kadının bu ayeti hatırlatması üzerine görüşünden döndüğünü nakleder. Ayrıca bazılarının, kantar zikrinin mübalağa amaçlı olduğunu ve bunun mehirde aşırılığa cevaz vermediğini söylediklerini, fakat kendisinin bu görüşe katılmadığını aktarır.

الآية دليل على جواز المغالاة في المهور لأن الله تعالى لا يمثل إلا بمباح

Beydâvî'ye göre bu ayet, bir erkeğin eşini boşayıp yerine başka bir kadınla evlenmek istemesi durumunda, önceki eşine verdiği mehri (kantar kadar mal olsa da) geri almasını yasaklamaktadır. Cahiliye adetinde erkeğin yeni bir kadınla evlenmek istediğinde eski karısını bir iftirayla (fahişe suçlamasıyla) sıkıştırıp mehrini geri vermeye zorladığı, bunun da açık bir zulüm ve haksızlık olduğu belirtilir. Ayrıca eşler arasındaki cinsel yakınlığın (ifda) gerçekleşmiş olması ve nikah akdinin 'ağır bir misak' sayılması, mehrin geri alınmasının ne kadar uygunsuz olduğunu gösterir.

والبهتان الكذب الذي يبهت المكذوب عليه