Razî bu ayette meleklerin Mesih'ten ('İsa'dan) veya Allah'a kulluktan çekinmemesinin, meleklerin insanlardan (özellikle Hz. Muhammed, Musa, İbrahim gibi peygamberlerden) üstün olduğunu göstermediğini savunur. Ona göre ayetin ifade ettiği şey sadece meleklerin de Mesih gibi kulluktan çekinmediğidir; bu bir üstünlük delili değil, sadece bir tekid/mübalağa ifadesidir. Mu'tezile'nin bu ayeti meleklerin insandan üstün olduğuna delil göstermesini de dil açısından yetersiz bulur.

ليس فيه إلا واو العطف والواو للجمع المطلق فيدل على أن المسيح لا يستنكف والملائكة لا يستنكفون فأما أن يدل على أن الملائكة أفضل من المسيح فلا

Kurtubî bu ifadeyi 'çekinmez, tenezzül etmez' anlamında açıklar; 'يكون' kelimesinin nasb konumunda olduğunu belirtir. Hasan el-Basrî'nin 'إن يكون' şeklinde hemzeyi kesreli okuduğuna işaret eder ki bu okuyuşta 'إن' nefy anlamında olup 'ما' manasındadır, yani 'ona çocuk olması söz konusu değildir' demektir. Ayrıca bu ifadenin meleklerin peygamberlerden daha faziletli olduğuna delalet ettiğini, bunun Bakara suresinde de işaret edildiğini belirtir.

أي لن يأنف ولن يحتشم أي من أن يكون فهو في موضع نصب وقرأ الحسن : إن يكون بكسر الهمزة على أنها نفي هو بمعنى ما والمعنى ما يكون له ولد وينبغي رفع يكون ولم يذكره الرواة أي من رحمة الله ورضاه فدل بهذا على أن الملائكة أفضل من الأنبياء صلوات الله عليهم أجمعين

İbn Kesîr'e göre ayette Mesih ile birlikte meleklerin de zikredilmesi, meleklerin Mesih'ten daha üstün olduğu anlamına gelmez; bunun sebebi istinkâfın (çekinme/büyüklenme) imtina gücüne dayanması ve meleklerin bu konuda Mesih'ten daha güçlü olmasıdır. Ayrıca bir görüşe göre melekler zikredilmiştir çünkü bazı kimseler Allah'ın yanında melekleri de ilah edinmişlerdir, tıpkı Mesih'in ilah edinilmesi gibi; bu nedenle Allah onların da kendi kulları ve yarattıkları olduğunu bildirmiştir.

وليس له في ذلك دلالة لأنه إنما عطف الملائكة على المسيح لأن الإستنكاف هو الإمتناع والملائكة أقدر على ذلك من المسيح فلهذا قال ولا يلزم من كونهم أقوى وأقدر على الإمتناع أن يكونوا أفضل

Beydâvî'ye göre Hz. İsa'nın 'Allah'ın kulu' olarak nitelendirilmesi bir eksiklik değil, aksine övünülecek bir şereftir; asıl aşağılık ve çekinilmesi gereken durum başkasına kul olmaktır. Meleklerin de Allah'a kul olmaktan çekinmemesi ifadesi, Hıristiyanların İsa'yı kulluk makamından çıkarma iddiasını reddetmek için zikredilmiştir. Bu bağlamda ayetten meleklerin peygamberlerden üstün olduğu sonucunun çıkarılamayacağı, bu atfın büyütme (tekbir) değil çoğaltma (teksir) amacıyla yapılmış olabileceği tartışılmıştır.

روي (أن وفد نجران قالوا لرسول الله صلى الله عليه وسلم: لم تعيب صاحبنا؟ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: ومن صاحبكم؟ قالوا: عيسى عليه السلام، قال عليه السلام: وأي شيء أقول. قالوا: تقول إنه عبد الله ورسوله، قال إنه ليس بعار أن يكون عبد الله، قالوا: بلى) فنزلت لا الملائكة المقربون عطف على المسيح

Taberî'ye göre bu ayet, Mesih'in ve Allah'a yakın kılınan meleklerin Allah'a kul olmaktan asla çekinmediğini, kibirlenmediğini ve bunu itiraf etmekten geri durmadığını anlatır. Kim kulluktan kaçınır ve büyüklenirse, Allah kıyamet günü onların tümünü huzurunda toplayacaktır.

لن يحتشم المسيح أن يكون عبد الله ولا الملائكة

Zemahşerî'ye göre 'el-mukarrabûn' ifadesi, cennette dereceleri Arş'a yaklaştırılmış ve mertebeleri yükseltilmiş kimseleri belirtir. Ayrıca 'sülle' kelimesinin, insanlardan oluşan büyük bir topluluk/ümmet anlamına geldiğini belirtir ve bunu bir şiirle örneklendirir.

والثلة : الأمة من الناس الكثيرة