Bu müfessire göre ayetteki ifade, Hz. Peygamber'e kâfirlerin durumundan sorumlu olmadığını, sadece tebliğ vazifesiyle yükümlü olduğunu bildirir; Allah dilerse onlara hidayet verir, dilemezse vermez. İkinci bir görüş olarak, ayetteki istifhamın azarlama ve kınama (tevbih ve takri') anlamında olduğu, 'vekil' kelimesinin ise onları Allah'ın azabından koruyacak kimse bulunmadığını ifade ettiği belirtilir.

أي حافظا وكفيلا فاشتغل أنت بالدعوة ولا شيء عليك من كفرهم فإن شاء الله هدايتهم هداهم ، وإلا فلا . والقول الثاني : أن المراد من قوله : استفهام بمعنى التوبيخ والتقريع

Kurtubî'ye göre bu ayetteki istifham (soru) üslubu gerçek anlamda soru değil, inkâr ve azarlama (tevbih) ifade eder. 'Vekil' kelimesi işleri idare eden, yürüten kimse anlamına gelir; Allah da yarattıklarının işlerini yürütendir. Ayetin anlamı, Allah onları azabıyla yakalayıp ateşe soktuğunda işlerini üstlenecek hiç kimsenin bulunmayacağıdır.

إستفهام معناه الإنكار والتوبيخ الوكيل : القائم بتدبير الأمور فالله تعالى قائم بتدبير خلقه والمعنى : لا أحد لهم يقوم بأمرهم إذا أخذهم الله بعذابه وأدخلهم النار

İbn Kesîr, bu ayette insanların dünyada zahire göre hükmeden hâkimler nezdinde -sundukları veya kendileri lehine sunulan deliller sebebiyle- galip gelseler dahi, kıyamet günü sırrı ve daha gizli olanı bilen Allah'ın huzurunda durumlarının ne olacağını sorgulamaktadır. O gün davalarını savunacak, kendilerine vekil olacak hiçbir kimse bulunmayacaktır.

فماذا يكون صنيعهم يوم القيامة بين يدي الله تعالى الذي يعلم السر وأخفى ومن ذا الذي يتوكل لهم يومئذ يوم القيامة في ترويج دعواهم أي لا أحد يومئذ يكون لهم وكيلا

Beydâvî'ye göre 'hâ entüm hâülâi' ifadesi mübteda ve haber olup, dünya hayatında (suçlu) kişileri savunanların kıyamet günü Allah'a karşı onları savunamayacağı veya onlara vekil olamayacağı vurgulanır. Ayrıca 'sû' işlenmesi başkasına zarar veren kötülük, 'zulmü nefsihi' ise kişinin kendine has kalan (başkasına sirayet etmeyen) bir kötülük olarak açıklanır; bazı görüşlere göre sû küçük günah-şirk dışı, zulüm ise şirk veya büyük günah anlamındadır. Metin, bu ayetin Ta'me ve kavmini tövbe ve istiğfara teşvik ettiğini belirtir.

ومن يعمل سوءا قبيحا يسوء به غيره. أو يظلم نفسه بما يختص به ولا يتعداه. وقيل المراد بالسوء ما دون الشرك، وبالظلم الشرك. وقيل: الصغيرة والكبيرة.

Bu müfessire göre ayet, Beni Ubeyrık hadisesindeki hain kişi hakkında ondan yana mücadele edenleri kınamaktadır; dünyada onu savunanlar kıyamet günü Allah'a karşı onu savunamayacaktır. Ayrıca Taberî, bu hükmün sadece bu olayla sınırlı olmayıp, kötülük yapan veya kendine zulmeden herkesi kapsadığını, ayetin bu hadise üzerine inmiş olsa da genel bir mana taşıdığını belirtir.

والصواب من القول في ذلك عندنا أنه عني بها كل من عمل سوءا أو ظلم نفسه