Bu müfessire göre ayette 'çıktılar' fiili hazfedilmiş, çünkü 'geri döndüler' ifadesi onu zaten gerektirmektedir; olay, Hz. Peygamber'in çıkışı ve müminlerin ona uyarak katılıp herhangi bir zarar görmeden dönmeleriyle ilgilidir. Bu, Allah'ın onlara bir lütfu olarak zikredilmiş ve geride kalanların kalbine hasret düşürüp, onların isabetsiz görüşünü ortaya çıkarmıştır. Ayrıca ashabın 'bu bir gazve mi sayılır' diye sorması üzerine Allah'ın onlara gazve sevabı verdiği rivayet edilmiştir; siyer âlimleri bu ayetlerin Hamrâü'l-Esed mi yoksa Bedr-i Suğrâ vakası mı olduğu hususunda ihtilaf etmişlerdir.

وروي أنهم قالوا : هل يكون هذا غزوا ، فأعطاهم الله ثواب الغزو ورضي عنهم . واعلم أن أهل المغازي اختلفوا ، فذهب الواقدي إلى تخصيص الآية الأولى بواقعة حمراء الأسد ، والآية الثانية ببدر الصغرى

İbn Kesîr'e göre müminler Allah'a tevekkül edince O, onları önemli işlerinde yeterli kılmış ve düşmanlarının kendilerine yönelik tuzağını geri çevirmiştir; böylece hiçbir zarar görmeden Allah'tan bir nimet ve fazlla yurtlarına dönmüşlerdir. Bu nimet ve fazl, İbn Abbas'tan gelen rivayete göre selametle dönmeleri ve mosim günlerinde geçen bir kervanı satın alıp kâr ederek bu kârı ashabı arasında paylaştırması şeklinde açıklanmıştır. Mücahid'e göre ise bu olay Bedr-i Suğra gazvesidir.

قال النعمة أنهم سلموا والفضل أن عيرا مرت في أيام الموسم فاشتراها رسول الله صلى الله عليه وسلم فربح فيها مالا فقسمه بين أصحابه

Beydâvî'ye göre ayet, Bedir'den dönen müminlerin Allah'ın nimeti, esenliği, imanda sebatı ve ticaret kazancıyla geri döndüklerini, hiçbir zarar görmediklerini ve Allah'ın rızasına tabi olduklarını anlatır. İkinci ayette ise korkutan şeytandır; bu ya cihaddan geri kalanları korkutan şeytan ya da Ebu Süfyan gibi şeytan dostlarıdır, müminlerin bunlardan değil Allah'tan korkması gerektiği belirtilir. İman, insan korkusundan önce Allah korkusunu tercih etmeyi gerektirir.

فإن الإيمان يقتضي إيثار خوف الله تعالى على خوف الناس