Taberî'ye göre bu ayet, Allah'ın müminlerin yardımcısı ve dostu olduğunu, onları küfredenlere itaatten kurtardığını bildirir. Ona göre 'mevlâkum' ve 'nâsirukum' ifadesi, müminlerin sığınacağı ve yardım isteyeceği tek merciin Allah olduğunu, Yahudiler ve küfür ehli gibi başkalarına değil, sadece Allah'a sarılıp O'ndan yardım dilenmesi gerektiğini gösterir.

ويعني بقوله: وليكم وناصركم على أعدائكم الذين كفروا، لا من فررتم إليه من اليهود وأهل الكفر بالله، فبالله الذي هو ناصركم ومولاكم فاعتصموا وإياه فاستنصروا دون غيره ممن يبغيكم الغوائل ويرصدكم بالمكاره

Râzî'ye göre bu ayette kastedilen, insanların kâfirlere itaat etmelerinin onlardan yardım ve destek beklentisiyle olduğu, ancak bu davranışın bir cehalet olduğudur; çünkü kâfirler aciz ve şaşkın durumdadır, akıllı kişi ise yardımı Allah'tan talep etmelidir. Allah'ın 'en hayırlı yardımcı' olması üç sebeple açıklanır: her istenilene güç yetirmesi, kulun duasını bilmesi ve cömertliğinde cimrilik olmaması; dünya ve ahirette yardım etmesi; kul istemeden ve ihtiyacını bilmeden önce yardım etmesi.

والعاقل يطلب النصرة من الله تعالى ، لأنه هو الذي ينصركم على العدو ويدفع عنكم كيده ، ثم بين أنه خير الناصرين

Kurtubî'ye göre ayetteki ifade, 'sizin işlerinizi üstlenen, size yardım eden ve sizi koruyan Allah'tır, eğer O'na itaat ederseniz' anlamındadır. Ayrıca 'مولاكم' kelimesinin farklı bir kıraatte mansub okunabileceğini, bu durumda takdirî anlamın 'bel etîullahe mevlâküm' (bilakis Allah'a itaat edin ki O sizin mevlanızdır) şeklinde olacağını belirtir.

أي متولي نصركم وحفظكم إن أطعتموه وقرئ بل الله بالنصب على تقدير بل وأطيعوا الله مولاكم

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'ın müminleri müjdelemesiyle ilgilidir; Allah düşmanlarının kalplerine korku ve zillet salacaktır. Bunun sebebi düşmanların küfür ve şirk içinde olmalarıdır. Ayrıca bu müfessire göre Allah, dünyadaki bu cezaya ek olarak ahirette de onlara azap ve ceza hazırlamıştır.

ثم بشرهم بأنه سيلقي في قلوب أعدائهم الخوف منهم والذلة لهم بسبب كفرهم وشركهم مع ما ادخره لهم في الدار الآخرة من العذاب والنكال

Beydâvî'ye göre ayet, müminlerin kâfirlere itaat etmesi halinde küfre geri döndürülecekleri ve hüsrana uğrayacakları konusunda bir uyarıdır. Ayetin, Uhud yenilgisi sırasında münafıkların müminlere 'dininize ve kardeşlerinize dönün, Muhammed peygamber olsaydı öldürülmezdi' demeleri üzerine indiğine dair rivayet aktarılır. Ayrıca ayetin Ebu Süfyan ve taraftarlarına boyun eğme ve onlardan eman isteme durumuna, ya da genel olarak kâfirlere itaat etmenin onların hükmüne razı olmaya sürükleyeceği duruma işaret ettiği görüşleri de nakledilir.

نزلت في قول المنافقين للمؤمنين عند الهزيمة: ارجعوا إلى دينكم وإخوانكم ولو كان محمد نبيا لما قتل. وقيل أن تستكينوا لأبي سفيان وأشياعه وتستأمنوهم يردوكم إلى دينهم.