Taberî, bu ayette geçen 'öncekiler'in Kureyş müşrikleri, Nuh kavmi, Ad, Semud, İbrahim kavmi, Lut kavmi ve Medyen halkı (Şuayb'ın kavmi) olduğunu belirtir. Bu kavimlerin hepsinin kendilerine gönderilen peygamberleri yalanladıklarını ifade eder.

يعني: مشركي قريش؛ قوم نوح، وقوم عاد، وثمود، وقوم إبراهيم وقوم لوط، وأصحاب مدين، وهم قوم شعيب. يقول: كذب كل هؤلاء رسلهم فقيل:

Bu metne göre "kezzebet" ifadesi hem Kur'an ayetlerini hem de ay yarılması mucizesini yalanlamayı kapsar; Nuh kavminin peygamberi yalanlaması, tevhid konusunda tüm resulleri yalanlamaları anlamına gelir çünkü onlar müşrik olup putlara tapmaktadır ve put tapıcılık her peygamberi inkar etmeyi gerektirir. Râzî burada, sonraki kavimlerin önceki kavimlerin mezhebini benimsemesi nedeniyle bir peygamberi yalanlayan herkesin aslında tüm peygamberleri yalanlamış sayılacağı ilkesini açıklar.

فكذبوا عبدنا كما كذبوا غيره وذلك لأن قوم نوح مشركون يعبدون الأصنام ومن يعبد الأصنام يكذب كل رسول وينكر الرسالة لأنه يقول : لا تعلق لله بالعالم السفلي وإنما أمره إلى الكواكب فكان مذهبهم التكذيب

Kurtubî bu ayette 'kezzebet' fiilinin müennes sığasıyla gelmesini, kastedilenin Kureyş kâfirleri ve daha önceki peygamberlere karşı birleşen eski ümmetlerin (ahzâb) toplulukları olmasıyla açıklar; bunun Hz. Peygamber'e teselli ve tesellî amaçlı zikredildiğini belirtir. Ayrıca Firavun'un 'zül-evtâd' vasfı hakkında müfessirler arasındaki farklı görüşleri (sağlam bina sahibi, çadır kazıkları, işkence aletleri, güçlü ordu sahibi gibi) sıralar.

واختلف أهل العربية في ذلك على قولين : أحدهما أنه قد يجوز فيه التذكير والتأنيث الثاني أنه مذكر اللفظ لا يجوز تأنيثه إلا أن يقع المعنى على العشيرة والقبيلة فيغلب في اللفظ حكم المعنى المضمر تنبيها عليه

Bu müfessire göre metinde bahsedilen kişi, Allah'ın putlara tapınmayı yasaklamak üzere gönderdiği ilk resuldür.

وهو أول رسول بعثه الله ينهى عن عبادة الأوثان

Beydâvî'ye göre bu ayet Hz. Peygamber'i teselli etmektedir; kavminin onu yalanlaması onu geçmiş peygamberler arasında istisnai bir konuma sokmaz, çünkü kendisinden önceki peygamberler de kavimleri tarafından yalanlanmıştır. Ayrıca 'وكذب موسى' ifadesinde nazımda bir değişiklik yapılmış, fiil meçhul kalıba bürünmüştür; çünkü Musa'nın kendi kavmi (Benî İsrail) onu yalanlamamış, onu yalanlayanlar Kıptîler olmuştur ve bu yalanlama daha çirkin, mucizeleri de daha büyük ve yaygın olmuştur.

وكذب موسى غير فيه النظم وبنى الفعل للمفعول لأن قومه بنو إسرائيل، ولم يكذبوه وإنما كذبه القبط ولأن تكذيبه كان أشنع وآياته كانت أعظم وأشيع.