Bu metinde Taberî, 'bedene' kelimesinin deve/sığır gibi büyük hayvanlara verilen isim olduğunu, bunların Allah'ın şeairinden kılındığını açıklar. 'Kāni' ve 'mu'terr' kelimelerinin tefsirinde farklı görüşleri nakleder; kendisi 'kāni'nin dilenen kişi, 'mu'terr'in ise dilenmeden gelen kişi olduğu görüşünü tercih eder. Ayrıca kurbanlıklardan elde edilecek faydanın hem dünyada (binmek, süt) hem ahirette (sevap) olduğunu, kurbanın 'savâf' halinde yani üç ayak üzerinde durdurularak kesilmesi gerektiğini rivayetlerle destekler.

وأولى هذه الأقوال بالصواب قول من قال: عني بالقانع: السائل؛ لأنه لو كان المعني بالقانع في هذا الموضع المكتفي بما عنده والمستغني به، لقيل: وأطعموا القانع والسائل، ولم يقل: وأطعموا القانع والمعتر

Zemahşerî, kurbanlık develerin kesim sırasında ayakları bağlı ve dizüstü çökmüş halde durmasını ifade eden 'savâf' kelimesini dil açısından açıklar; farklı kıraatleri (savâfin, savâfî, savâfina) sıralayarak her birinin anlamını (üç ayak üzerinde durma, Allah rızası için halis olma vb.) verir. Ayrıca 'vücûbu'l-cünûb' ifadesinin develerin yan üstü yere düşmesi/ölmesi anlamına geldiğini, bunun güneşin batmasıyla aynı fiil kökünden geldiğini belirtir. Son olarak 'kāni' ve 'mu'terr' kelimelerini isteyerek veya istemeden pay alan kişiler olarak ayırt eder ve bu kurbanlık hayvanların insana boyun eğdirilmesinin Allah'ın kulları üzerindeki bir nimeti olduğunu vurgular.

والمعنى : فإذا وجبت جنوبها وسكنت نسائسها حل لكم الأكل منها والإطعام { القانع } السائل ، من قنعت إليه وكنعت : إذا خضعت له وسألته قنوعا { والمعتر } المعترض بغير سؤال

Bu metinde Râzî, kurbanlık develerin (بدن) 'sevvâf' (ayakta bağlı, sıraya dizilmiş) durumda kesilmesini dilbilimsel açıdan açıklar; ayrıca 'kâni' ve 'mu'terr' kelimelerinin kimlere işaret ettiği (dilenen mi dilenmeyen mi) konusunda farklı görüşleri nakleder. Bu bağlamda kurban etinin sadaka/zekat gibi talep sahiplerine mi yoksa talep etmeyip razı olanlara mı verileceği tartışılır. Ayrıca 'bedene' isminin sadece deveye mi yoksa deve ve sığıra mı has olduğu, büyüklüğünden dolayı bu ismin verildiği belirtilir.

أما المعتر فقيل إنه المتعرض بغير سؤال ، وقيل إنه المتعرض بالسؤال قال الأزهري قال ابن الأعرابي يقال عروت فلانا وأعررته وعروته واعتريته إذا أتيته تطلب معروفه ونحوه ، قال أبو عبيد والأقرب أن القانع هو الراضي بما يدفع إليه من غير سؤال وإلحاح ، والمعتر هو الذي يتعرض ويطلب ويعتريهم حالا بعد حال

Kurtubî, ayette geçen 'kānia' ve 'mu'terr' kelimelerinin anlamlarını dilcilerin görüşlerine dayanarak açıklar; kānia isteyip dilenen veya dilenmeyip iffetli davranan kimse olarak, mu'terr ise sormadan yanına gelip senden bir şey uman kişi olarak yorumlanır. Ayrıca 'vecebet cünûbuhâ' ifadesinin kurban hayvanının kesildikten sonra yan üstü düşmesi/ölmesi anlamına geldiğini, bunun ölümden kinaye olduğunu belirtir. 'Savâff' kelimesinin kıyamda bağlı ayakta kesilme şeklini ifade ettiğini, cumhurun bu şekilde kesmeyi müstehap gördüğünü, Ebû Hanîfe ve Sevrî'nin ise yatarak veya ayakta kesmeye cevaz verdiğini aktarır.

فقوله تعالى : فإذا وجبت جنوبها يريد إذا سقطت على جنوبها ميتة كنى عن الموت بالسقوط على الجنب كما كنى عن النحر والذبح بقوله تعالى : فاذكروا اسم الله عليها والكنايات في أكثر المواضع أبلغ من التصريح

Beydâvî'ye göre bu ayet, kurbanlık büyükbaş hayvanların (bedene) Allah'ın dininin nişanelerinden olduğunu, bunlarda dini ve dünyevi faydalar bulunduğunu ve boğazlanırken Allah'ın adının anılması gerektiğini bildirir. Ayrıca 'savâf' kelimesi hayvanların ayakları bağlı, ayakta dururken kesilmesini ifade eder; bu durum onların büyüklüğüne ve güçlerine rağmen insana boyun eğdirilmiş (musahhar kılınmış) olduklarına işaret eder. Yere düştüklerinde bu, ölümlerinin kinayeli ifadesidir; etlerinden hem kurban sahibinin yemesi hem de kanaatkâr olana ve isteyerek dilenene ('el-kâni' ve 'el-mu'terr') verilmesi emredilir.

من أعلام دينه التي شرعها الله تعالى. لكم فيها خير منافع دينية ودنيوية. فاذكروا اسم الله عليها بأن تقولوا عند ذبحها الله أكبر لا إله إلا الله والله أكبر اللهم منك وإليك.

İbn Kesîr, hedy hayvanlarının (bedene/deve, sığır) insanlara boyun eğdirilip musahhar kılınmasının hikmetinin, dilerlerse binmeleri, sağmaları veya kesmeleri için kolaylık olduğunu belirtir. Ayrıca kurban kesiminin Allah'ı anmak için meşru kılındığını, Allah'ın bu hayvanların etinden ve kanından hiçbir şeye muhtaç olmadığını, aksine bunun cahiliye adetlerinin aksine sırf Allah rızası için yapılması gerektiğini açıklar. Kesim şekli, hayvanın sol ön ayağı bağlı olarak ayakta kesilmesi gibi fıkhi ve rivayete dayalı ayrıntılarla desteklenir.

يقول تعالى إنما شرع لكم نحر هذه الهدايا والضحايا لتذكروه عند ذبحها فإنه الخالق الرازق لا يناله شيء من لحومها ولا دمائها فإنه تعالى هو الغني عما سواه