Taberî'ye göre ayette geçen 'kayd/tuzak' ifadesi, İbrahim'e (a.s.) düşmanlık besleyenlerin ona zarar vermek için kurdukları hileyi ifade eder. Rivayet edilen bir habere göre onlar, İbrahim'in ateşten kurtulduğu gibi kendilerinden birinin de kurtulacağını umarak içlerinden yaşlı bir adamı ateşe attılar, ancak o kişi yanarak öldü.

ألقوا شيخا منهم في النار لأن يصيبوا نجاته، كما نجي إبراهيم صلى الله عليه وسلم، فاحترق

Bu müfessire göre İbrahim'in kavmi ona hile ve tuzak kurmak istemiş ama galip gelemediler; önce cedelle üstün gelmeye çalıştılar, Allah ona susturucu delili öğretti, sonra güç ve zorbalıkla üstün gelmeye çalıştılar, Allah da onu güçlendirip üstün kıldı. Sonunda Allah nimetini tamamlayarak onu ve yeğeni Lût'u (Hârân'ın oğlu) kurtarıp mübarek kılınan bir topraga ulaştırdı.

غالبوه بالجدال فلقنه الله تعالى الحجة المبكتة ، ثم عدلوا القوة والجبروت فنصره وقواه عليهم

Bu metin, Nemrud ve adamlarının kurdukları tuzağın (mekr) Allah tarafından kendilerine döndürüldüğünü, bunun için Allah'ın en zayıf yarattığı varlık olan sivrisineği onlar üzerine musallat ettiğini anlatır. İbn Abbas'a dayandırılan rivayete göre sivrisinekler Nemrud'un askerlerinin etini yiyip kanını içmiş, biri Nemrud'un burnuna girip beynine ulaşmış, bu yüzden en yakın adamı ona demir bir topuzla vurarak yaklaşık dört yüz yıl bu acıyla yaşamasına sebep olmuştur.

قال بن عباس سلط الله عليهم أضعف خلقه البعوض فما برح نمرود حتى رأى عظام أصحابه وخيله تلوح أكلت لحومهم وشربت دماءهم ووقعت واحدة في منخرة فلم تزل تأكل إلى أن وصلت دماغه

İbn Kesîr'e göre 'esfelîn' (aşağılıklar) ifadesi, İbrahim'e karşı hile kurup onu ateşe atan ancak Allah'ın onu bu tuzaktan koruyup ateşten kurtardığı kimseler için kullanılmıştır; böylece hile kuranlar bozguna uğramış ve alt edilmiştir. Metin bu bağlamda Atıyye el-Avfî'den bir rivayet nakleder: İbrahim ateşe atıldığında hükümdarları onu görmeye gelmiş, bir kıvılcım sıçrayıp başparmağına düşmüş ve onu pamuk gibi yakmıştır.

أي المغلوبين الأسفلين لأنهم أرادوا بنبي الله كيدا فكادهم الله ونجاه من النار فغلبوا هنالك وقال عطية العوفي لما ألقي إبراهيم في النار جاء ملكهم لينظر إليه فطارت شرارة فوقعت على إبهامه فأحرقته مثل الصوفة

Beydâvî'ye göre kavmin İbrahim'e tuzak kurmak istemesi, sonunda onların en büyük hüsrana uğramalarıyla sonuçlanmıştır; çünkü bu çabaları kendi batıl yolda olduklarına ve İbrahim'in hak üzere olduğuna dair kesin bir delil haline gelmiş, İbrahim'in derecesinin yükselmesine ve onların en şiddetli azaba müstehak olmalarına sebep olmuştur. Bereketli kılınan topraktan kasıt Irak'tan Şam'a hicrettir; buradaki bereket ise çoğu peygamberin buradan gönderilmiş olması ve şeriatlarının dini/dünyevi kemal ve hayırların kaynağı olarak tüm âlemlere yayılmasıdır. Ayrıca bereketin, nimet çokluğu ve bolluk olarak da anlaşılabileceği aktarılmıştır.

فجعلناهم الأخسرين أخسر من كل خاسر لما عاد سعيهم برهانا قاطعا على أنهم على الباطل وإبراهيم على الحق وموجبا لمزيد درجته واستحقاقهم أشد العذاب