Taberî'ye göre Musa'nın kardeşi Harun'a 'ey anamın oğlu' diye hitap edip 'babamın oğlu' dememesi, anne rahmi hakkı üzerinden ona acıma ve yumuşama duygusu uyandırmak (istiğfa) amacı taşımaktadır; oysa ikisi hem baba hem anne bir kardeştirler. Ayrıca metinde Musa'nın Harun'un sakalından ve başından tutup kendine doğru çektiğine dair zikredilmeyen ama bağlamdan anlaşılan bir kısım bulunduğu belirtilir. Harun'un korktuğu 'tefrika/ayrılık' konusunda ise âlimler arasında görüş ayrılığı nakledilir; bir görüşe göre Harun, kendisine itaat edip dininde sebat edenlerle Musa'nın peşinden gitmesi ile buzağıya tapanları geride bırakması durumunda topluluğun bölüneceğinden korkmuştur.

ولم يقل: يا ابن أبي، وهما لأب واحد وأم واحدة، استعطافا له على نفسه برحم الأم

Bu metne göre Hârûn, Mûsâ'nın kendisine "seni bekleyerek yerimi almadın" veya "vasiyetimi yerine getirmedin" şeklindeki sitemine cevap vermektedir: Kavmi terk edip Mûsâ'nın peşinden gitmesi halinde bir grubun ona uymayıp buzağıya tapanlarla kalacağından, bunun da kan dökülmesine yol açabileceğinden korktuğunu; onları zorla men etmeye kalkışsa çatışma çıkabileceğini ve bundan da kendisinin sorumlu tutulacağını düşündüğünü açıklamaktadır.

خشيت أن أخرج وأتركهم وقد أمرتني أن أخرج معهم فلو خرجت لا تبعني قوم ويتخلف مع العجل قوم وربما أدى الأمر إلى سفك الدماء وخشيت إن زجرتهم أن يقع قتال فتلومني على ذلك

İbn Kesîr'e göre Hz. Musa'nın kardeşi Harun'a hitap ederken anneyi zikretmesi, öz kardeş olmasına rağmen, şefkat ve merhamet bakımından daha etkili ve daha dokunaklı olduğu içindir. Ayrıca bu ifade Harun'un, Musa'ya kavuşmakta geciktiği için ve İsrailoğulları arasında meydana gelen büyük olay (buzağıya tapma hadisesi) konusunda kendisine haber veremediği için bir tür özür beyanı niteliğindedir. İbn Abbas'tan nakledilen bilgiye göre Harun, Musa'ya karşı saygılı ve itaatkâr biriydi.

ترقق له بذكر الأم مع أنه شقيقه لأبويه لأن ذكر الأم ههنا أرق وأبلغ في الحنو والعطف ولهذا قال الآية هذا اعتذار من هارون عند موسى في سبب تأخره عنه حيث لم يلحقه فيخبره بما كان من هذا الخطب الجسيم

Beydâvî'ye göre Musa, döndüğünde Harun'a buzağıya tapmalarına neden engel olmadığını ve kendisine tabi olmadığını sorar; buradaki 'ittiba' Allah için öfkelenip küfredenlerle savaşmayı ya da Musa'nın peşinden gitmeyi ifade eder. Harun ise sakalından ve saçından tutup çekmesine karşılık, halkı kendi aralarında bölüp ayırdığı söylenmesinden korktuğu ve Musa'nın 'kavmimde yerime geç ve ıslah et' emrine uyarak topluluğu koruyup onlarla yumuşak davranmayı tercih ettiğini açıklar.

خشيت أن تقول فرقت بين بني إسرائيل لو قاتلت أو فارقت بعضهم ببعض. لم ترقب قولي حين قلت اخلفني في قومي وأصلح فإن الإصلاح كان في حفظ الدهماء والمداراة لهم إلى أن ترجع إليهم فتتدارك الأمر برأيك.

Râzî bu metinde Tâ-Hâ 94. ayetteki 'el-il' kelimesinin anlamına dair birden fazla görüş nakleder: bazılarına göre bu ahd (söz/yemin), bazılarına göre karabet (akrabalık), bazılarına göre hilf (ittifak), bazılarına göre Allah'ın bir ismidir. Ayrıca Hz. Harun'un korkusunun İsrailoğullarının kendisini kınamasından değil, Musa'nın büyüklüğünden kaynaklandığını belirtir.

قال الفراء : الال القرابة