Zemahşerî'ye göre 'fe ahracnâ' fiiline bağlı ifade, çıkarılan nebat çeşitlerinin insan ve hayvanların yararlanmasına izin verilmiş bir hal içinde bulunduğunu belirtir; yani bu bitkilerden bazısının yenmesi bazısının da hayvanlara yem yapılması mübah kılınmıştır.

أخرجنا أصناف النبات آذنين في الانتفاع بها ، مبيحين أن تأكلوا بعضها وتعلفوا بعضها

Bu müfessire göre ayetteki bitki sıralaması (hab, nebât, cennât) tesadüfi değildir; Allah önce insan gıdasının aslı olan hububatı, sonra diğer hayvanların da ihtiyaç duyduğu nebatı, en son ise zaruri olmayan meyveleri zikretmiştir. Ayrıca 'küllû' emri hem yeme hem otlatma gibi tüm faydalanma biçimlerini kapsayacak şekilde geniş anlamlıdır ve bitkilerin arzda üç ana kısma (tane, ot, ağaç) münhasır olduğu akli delille sabittir.

فثبت بالدليل العقلي انحصار ما ينبت في الأرض في هذه الأقسام الثلاثة ، وإنما قدم الله تعالى الحب لأنه هو الأصل في الغذاء ، وإنما ثنى بالنبات لاحتياج سائر الحيوانات إليه ، وإنما أخر الجنات في الذكر لأن الحاجة إلى الفواكه ليست ضرورية

Kurtubî bu ifadeyi bir mübahlık/serbestlik emri olarak yorumlar; 'ir'av' fiilini hayvanların otlaması ve sahibinin onları otlatması anlamındaki 'ri'aye' kökünden açıklar, hem lazım hem müteaddi kullanımına işaret eder. 'Nühâ' kelimesini akıllar (ukûl) olarak açıklar ve bu hitabın akıl sahiplerine yöneltilmesini, onların görüşüne başvurulması veya nefsi kötülüklerden alıkoymaları sebebine bağlar. Bu ayet Musa'nın Firavun'a karşı Yaratıcı'nın varlığını ispat etmek için yaptığı istidlalin bir parçası olarak zikredilir.

أمر إباحة ( وارعوا ) من رعت الماشية الكلأ ورعاها صاحبها رعاية أي أسامها وسرحها لأزم ومتعد أي العقول الواحدة نهية

İbn Kesîr'e göre bu ifade, yeryüzünün insanlar için gıda ve meyveler, hayvanlar için de yaş ve kuru olarak besinler yetiştirmesini konu edinmektedir. Bu nimetler, sağlıklı ve dosdoğru akıllar için Allah'tan başka ilah ve rab olmadığına delil teşkil etmektedir.

أي شيء لطعامكم وفاكهتكم ولأنعامكم لأقواتها خضرا ويبسا أي لذوي العقول السليمة المستقيمة على أنه لا إله إلا الله ولا رب سواه

Beydâvî'ye göre 'küllû ve'rav en'âmeküm' ifadesi, Allah'ın bitkileri çıkardığını belirten önceki fiilden hal konumundadır ve bitkilerin insanların yiyip hayvanların otlaması için sunulduğunu, bunun için izin verildiğini anlatır. Bu nimetlerde 'ulü'n-nühâ' (akıl sahipleri) için deliller vardır; çünkü toprak insanın aslı, ölümle geri döneceği yer ve yeniden diriltileceği kaynaktır.

كلوا وارعوا أنعامكم وهو حال من ضمير فأخرجنا على إرادة القول أي أخرجنا أصناف النبات قائلين كلوا وارعوا، والمعنى معديها لانتفاعكم بالأكل والعلف آذنين فيه. إن في ذلك لآيات لأولي النهى لذوي العقول الناهية عن اتباع الباطل وارتكاب القبائح جمع نهية.

Taberî'ye göre ayette insanlara yeryüzünden çıkarılan güzel rızıklardan yemeleri ve hayvanlarını otlatmaları emredilmektedir. Bu nimetlerde 'ulu'n-nühâ' yani akıl ve idrak sahipleri için ibretler vardır; çünkü bunlar geçmiş ümmetlerin başına gelen felaketlerden ders çıkaran, düşünüp öğüt alan kimselerdir. Nühâ kelimesi akıl ve dinin kişiyi zararlı şeylerden alıkoyması anlamına gelir.

والنهى: جمع نهية، كما الكشى: جمع كشية