Taberî, 'me'îşeten dankâ' ifadesindeki 'dank' kelimesinin dilde 'darlık, sıkıntı' anlamına geldiğini belirtir. Bu darlık ifadesinin nerede gerçekleşeceği konusunda müfessirler arasında ihtilaf olduğunu, kimilerinin ahirette cehennemdeki hayat, kimilerinin dünyada haram kazanç, kimilerinin de kabir azabı olduğunu söylediklerini nakleder. Taberî kendi tercihini belirterek bu görüşlerden kabir azabı olduğu görüşünü en doğru bulur.

قال أبو جعفر: وأولى الأقوال في ذلك بالصواب قول من قال: هو عذاب القبر

Bu metinde Zemahşerî, ilgili kelimenin şart cümlesinin cevabı olduğunu belirtmekte ve ayetteki fiilin farklı bir kıraatini (ونحشره - hâ harfi sakin olarak) aktarmaktadır. Bu okuyuşun vakıf lafzına göre olduğunu ifade etmiş ve benzer bir örneğe atıfta bulunmuştur.

لأنه جواب الشرط . وقرىء : ( ونحشره ) بسكون الهاء على لفظ الوقف ، وهذا مثل قوله :

Bu müfessire göre âyetteki 'zikr' ifadesi Kur'an'a ve Allah'ın diğer kitaplarına, hatta delillere bile hamledilebilir; 'zenk' (dar geçim) kelimesi ise sıkıntı ve şiddet anlamına gelen bir mastardan sıfata dönüşmüştür. Râzî, bu vaad edilen darlığın dünyada mı, kabirde mi, ahirette mi, dinde mi yoksa bunların hepsinde veya çoğunda mı gerçekleşeceği konusunda farklı görüşleri sıralar; bazı müfessirlere göre bu darlık dünyada gerçekleşir çünkü Allah'a tevekkül eden mümin dünyada hoş bir hayat sürer.

واعلم أن هذا الضيق المتوعد به إما أن يكون في الدنيا أو في القبر أو في الآخرة أو في الدين أو في كل ذلك أو أكثره

Kurtubî'ye göre 'ضنكا' (dar geçim) ifadesi öncelikle dilsel açıdan sıkıntılı/dar bir yaşam biçimini ifade eder; dinden yüz çevirenin hırs ve cimriliğe müptela olarak karanlık ve dar bir hayat süreceği anlatılır. Ayrıca bu ayet hakkında farklı görüşler nakledilir: haram kazanç, dari' ve zakkum yemeği, fakat sahih olan görüşün kabir azabı olduğu belirtilir; bu görüş Ebû Saîd el-Hudrî, Abdullah b. Mesud ve Ebû Hüreyre'nin merfû rivayetine dayandırılır.

وقول رابع وهو الصحيح أنه عذاب القبر قاله أبو سعيد الخدري وعبد الله بن مسعود ورواه أبو هريرة مرفوعا عن النبي صلى الله عليه وسلم

İbn Kesîr'e göre 'meâşen dakkâ' (sıkıntılı geçim) ifadesi, Allah'ın buyruklarından ve indirdiği hidayetten yüz çeviren kişinin dünyada zahiren refah içinde olsa da kalbinin daralması, huzursuzluğu ve şüphe içinde kalmasıdır. Bu daralma sadece dünya hayatına özgü değildir; rivayetlerle desteklenerek kabir azabı olarak da yorumlanmış, kabrin kâfiri sıkması ve ona yılanların musallat edilmesi şeklinde açıklanmıştır.

فإن قلبه ما لم يخلص إلى اليقين والهدى فهو في قلق وحيرة وشك فلا يزال في ريبه يتردد فهذا من ضنك المعيشة

Beydâvî'ye göre âyetteki 'ininiz' hitabı Âdem ve Havvâ'yadır; bazı görüşe göre bu hitap iblisi de kapsar, çünkü onlar zürriyetin aslı olduğundan tüm nesle yönelik hitap onlara yöneltilmiştir. 'Birbirinize düşman olacaksınız' ifadesi ya geçim uğruna insanlar arasındaki çekişme ve savaşlara, ya da iki türün (insan-şeytan) birbiri yüzünden hâlinin bozulmasına işaret eder; hidâyete uyanın dünyada sapmayacağı, âhirette bedbaht olmayacağı, zikrinden yüz çevirenin ise dar bir geçim içinde olacağı ve kıyamette kör haşredileceği belirtilir. 'Dar geçim' ifadesi, kâfirin himmetinin tamamen dünya metaına yönelmesi, onun artmasına düşkün, eksilmesinden korkar halde olmasıyla açıklanır; buna karşılık âhireti isteyen mümin böyle değildir.

وذلك لأن مجامع همته ومطامح نظره تكون إلى أعراض الدنيا متهالكا على ازديادها خائفا على انتقاصها، بخلاف المؤمن الطالب للآخرة