Kurtubî bu ayette geçen 'tazha' (güneşe çıkma/ısınma) ifadesini cennette güneş bulunmadığı, sadece uzayan bir gölge olduğu şeklinde açıklar. Ayrıca ayetin âdem'e hitaben 'şakîden' (yorulmaktan) bahsedip Havva için tekrarlamamasının, nafakanın kadın üzerine değil erkek üzerine vacip olduğuna işaret ettiğini belirtir; buradan hareketle kadının nafakasının yemek, içmek, giyecek ve mesken olmak üzere dört unsurdan ibaret olduğu sonucuna ulaşır.

وإنما خصه بذكر الشقاء ولم يقل فتشقيان : يعلمنا أن نفقة الزوجة على الزوج فمن يومئذ جرت نفقة النساء على الأزواج فلما كانت نفقة حواء على آدم كذلك نفقات بناتها على بني آدم بحق الزوجية وأعلمنا في هذه الآية أن النفقة التي تجب للمرأة على زوجها هذه الأربعة : الطعام والشراب والكسوة والمسكن

Beydâvî'ye göre bu ayetler, cennette Âdem'e verilen kifayet sebeplerini ve yeterlilik unsurlarını (açlık, çıplaklık, susuzluk, güneşin sıcaklığından korunma gibi ihtiyaçların giderilmiş olmasını) bildirmekte ve hatırlatmaktadır. Bu durum, dünyada bu nimetlerin zıddı olan sıkıntıların zikredilmesiyle vurgulanmış, böylece kişinin kulağına sakınılması gereken şekavet çeşitleri ulaştırılmıştır.

فإنه بيان وتذكير لما له في الجنة من أسباب الكفاية وأقطاب الكفاف التي هي الشبع والري والكسوة والسكن مستغنيا عن اكتسابها والسعي في تحصيل أغراض ما عسى ينقطع ويزول منها بذكر نقائضها، ليطرق سمعه بأصناف الشقوة المحذر عنها

Taberî bu ayette 'وإنك/وأنك' kelimesinin kıraat farkını ele alır; bazı kıraat imamları bunu kesreyle 'إن لك' üzerine, bazıları ise fetha ile önceki 'أن'a atfen okumuştur. Anlam olarak ise ayetin, cennette güneşin ısısına ve rahatsızlığına maruz kalınmayacağını ifade ettiğini belirtir; bu görüşü İbn Abbas, Said b. Cübeyr ve Katade'den nakledilen rivayetlerle destekler.

لا تظهر للشمس فيؤذيك حرها