Bu metinde Taberî, 'kāʿ' ve 'safsaf' kelimelerinin anlamını Kûfeli bir dil âliminin görüşüne dayandırarak aktarır; buna göre kāʿ suyun biriktiği çukur yer, safsaf ise üzerinde bitki bulunmayan düz arazi demektir.

وكان بعض أهل العلم بلغات العرب من أهل الكوفة يقول: القاع: مستنقع الماء، والصفصف: الذي لا نبات فيه

Bu müfessire göre 'fe kul' ifadesindeki fâ-i ta'kîb, sorunun haşr ve neşri inkâr amacına yönelik olması sebebiyle cevabın gecikmeksizin verilmesini gerektirir; çünkü bu tür usul meselelerinde beyanı geciktirmek caiz değildir, oysa fer'i meselelerde caizdir. Ayrıca dağların dağılmasının (nesf) her bir parçasında mümkün olması, bütününde de mümkün olmasını gerektirir ve bu imkân, dağların kadîm ya da vâcibü'l-vücûd olmadığını gösterir.

إنما قال : { فقل } مع فاء التعقيب لأن مقصودهم من هذا السؤال الطعن في الحشر والنشر ، فلا جرم أمره بالجواب مقرونا بفاء التعقيب . لأن تأخير البيان في مثل هذه المسألة الأصولية غير جائز ، أما في المسائل الفروعية فجائزة

Kurtubî'nin bu metinde ele aldığı husus, ayette 'fe kul' (fâ ile) ifadesinin Kur'an'da geçen diğer 'kul' (fâ'sız) sorularından farklı kullanılmasıdır. Ona göre bu, henüz sorulmamış bir soruya önceden cevap verilmesini ifade eder; halbuki diğer sorular Peygamber'e (s.a.v.) fiilen sorulmuş ve cevap hemen ardından gelmiştir. Ayrıca 'yensifuhâ' (nesfen) ifadesinin dağların köklerinden sökülüp önce kuma, sonra atılmış yün gibi hafif parçacıklara, en sonunda da savrulan toza dönüşmesi anlamına geldiği belirtilmiştir.

جاء هذا بفاء وكل سؤال في القرآن ( قل ) بغير فاء إلا هذا لأن المعنى إن سألوك عن الجبال فقل فتضمن الكلام معنى الشرط وقد علم الله أنهم يسألونه عنها فأجابهم قبل السؤال

İbn Kesîr'e göre bu ayet, kıyamet gününde dağların yerlerinden yok edilip savrulacağını ve yerin dümdüz, engebesiz bir düzlük haline geleceğini haber vermektedir. Ayette geçen ifadeler, yeryüzünde vadi veya dağ kalmayacak şekilde tamamen düzleşeceğine işaret eder.

يذكر تعالى أنه تذهب الجبال وتتساوى المهاد وتبقى الأرض قاعا صفصفا أي سطحا مستويا لا عوج فيه ولا أمتا أي لا وادي ولا جبل

Beydâvî'ye göre ayet, kıyamet günü dağların akıbetiyle ilgili bir soruya cevaptır; Rabbin dağları toz gibi savurup dağıtacağı, ardından yeri düz ve dümdüz bir ova haline getireceği anlatılır. 'Yezeruhâ' ifadesi ya dağların yerlerini ya da zikredilmeden dağların delaletiyle anlaşılan 'arz'ı (yeri) kastetmektedir. Yerdeki düzlük üç aşamalı bir haldir: önce boş ve dümdüz oluşu duyu ile, sonra hiçbir eğrilik veya çıkıntı bulunmayışı geometrik ölçüyle anlaşılır.

ينسفها ربي نسفا يجعلها كالرمل ثم يرسل عليها الرياح فتفرقها. فيذرها فيذر مقارها، أو الأرض وإضمارها من غير ذكر لدلالة الجبال عليها كقوله: ما ترك على ظهرها من دابة.