Taberî, 'birbirinizin canını almayın' emrinin, Yahudilerin birbirlerini öldürmelerinin doğrudan yasaklanması değil, dinî birlikleri sebebiyle bir kişinin bir başkasını öldürmesinin kendi nefsini öldürmesi gibi sayıldığını belirtir. Ayrıca bu ifadenin, kısas yoluyla öldürülmeye sebep olan kişinin fiilen kendini öldürmüş gibi değerlendirilmesi anlamına da gelebileceğini aktarır. Hitabın kime yönelik olduğu konusunda ise, bunun sadece Hz. Peygamber döneminde yaşayan Yahudilere değil, Musa döneminden itibaren ahde bağlı kalan ve Tevrat'ı tasdik eden tüm atalarını da kapsayan genel bir hitap olduğunu tercih eder.

ولكنهم نهوا عن أن يقتل بعضهم بعضا، فكان في قتل الرجل منهم الرجل قتل نفسه، إذ كانت ملتهما بمنزلة رجل واحد، كما قال عليه الصلاة والسلام: «إنما المؤمنون في تراحمهم وتعاطفهم بينهم بمنزلة الجسد الواحد إذا اشتكى بعضه تداعى له سائر الجسد بالحمى والسهر»

Râzî'ye göre bu ayet, İsrailoğullarına verilen bir başka nimeti anlatır: Allah onları belirli yükümlülüklerle sorumlu tutmuş, onlar bu ahdin doğruluğunu kabul etmişler, ama sonra ahdi bozmuşlardır. Metin özellikle 'kendinizi öldürmeyin' emrindeki mantıksal sorunu (insan zaten kendini öldürmekten tabiatı gereği çekinir, öyleyse yasak neye yarar) tartışır ve buna çeşitli cevaplar sunar; ayrıca 'ikrar' ve 'şahitlik' ifadelerine dair birden fazla yorum ihtimali sıralanır.

والجواب عنه من أوجه ، أحدها : أن هذا الإلجاء قد يتغير كما ثبت في أهل الهند أنهم يقدرون في قتل النفس التخلص من عالم الفساد واللحوق بعالم النور والصلاح

Kurtubî'ye göre ayetteki hitap İsrailoğulları'na yöneliktir; 'kanlarınızı dökmeyin' ve 'birbirinizi yurtlarınızdan çıkarmayın' ifadeleri, onların tek bir millet ve tek bir topluluk sayılması nedeniyle birbirlerine yaptıklarının kendilerine yapılmış gibi kabul edilmesi anlamındadır. Ayrıca bazı müfessirlerin bunu kısas bağlamında yorumladığını, ancak bu yorumun zorlama (ba'îd) olduğunu, doğru mananın Allah'ın Tevrat'ta İsrailoğulları'na birbirlerini öldürmeme, sürmeme ve köleleştirmeme konusunda misak aldığı şeklinde olduğunu belirtir. İbn Huveyz Mendad'ın görüşüne göre ayetin zahirî anlamı da mümkündür: insanın kendi nefsini öldürmemesi veya evini sefihçe terk etmemesi, nitekim Osman b. Maz'un ve arkadaşlarının dünyadan el çekme kararlarına karşı Hz. Peygamber'in müdahalesi bu bağlamda zikredilir.

لما كانت ملتهم واحدة وأمرهم واحد وكانوا في الأمم كالشخص الواحد جعل قتل بعضهم بعضا وإخراج بعضهم بعضا قتلا لأنفسهم ونفيا لها

İbn Kesîr'e göre bu ifade, kendilerinden alınan bu misakın bilgisini ve doğruluğunu bizzat kendilerinin kabul edip tanıdığını, üstelik buna bilerek şahitlik ettiklerini belirtmektedir.

أي ثم أقررتم بمعرفة هذا الميثاق وصحته وأنتم تشهدون به

Beydâvî'ye göre ayetteki 'birbirinizin kanını dökmeyin ve birbirinizi yurtlarınızdan çıkarmayın' ifadesi, bir kişinin başkasını öldürmesinin nesep, din bağı veya kısas gerektirmesi sebebiyle kendini öldürmesi gibi sayıldığını ifade eder. Ayrıca bu ifadenin, kan dökmeyi ve sürgünü mubah kılacak fiillerden kaçınmak anlamına geldiği; ya da mecazi olarak ebedi hayattan alıkoyan gerçek 'öldürme' ve cennetten mahrum bırakan gerçek 'sürgün' anlamına geldiği söylenmiştir. Son olarak 'şahitlik ederken ikrar ettiniz' ifadesi ya pekiştirme amaçlı bir ifadedir ya da mevcut nesillerin, atalarının ikrarına şahitlik ettiği, dolayısıyla ikrarın onlara mecazen isnat edildiği şeklinde yorumlanmıştır.

وإنما جعل قتل الرجل غيره قتل نفسه، لاتصاله به نسبا. أو دينا، أو لأنه يوجبه قصاصا. وقيل معناه لا ترتكبوا ما يبيح سفك دمائكم وإخراجكم من دياركم