Taberî'ye göre bu ayet, İsrailoğullarının Musa'nın Rabbiyle buluşma vaktine gitmesinden sonra buzağıyı ilah edinmelerini haber vermektedir; 'min ba'dihi' ifadesindeki zamir Musa'ya râcidir. Bu fiil, ibadeti layık olmadığı bir yere koymak (zulüm) olarak nitelenmiş, buzağıya tapınmalarının hiçbir zarar ve fayda sağlamayan bir varlığa yönelik olduğu vurgulanmıştır. Ayrıca bu olay, atalarının Hz. Muhammed'i yalanlayan Yahudilere bir kınama ve uyarı olarak sunulmuştur.

وتأويل قوله: ثم اتخذتم في أيام مواعدة موسى العجل إلها من بعد أن فارقكم موسى متوجها إلى الموعد. والهاء في قوله {من بعده} عائدة على ذكر موسى.

Bu metin, ayette geçen '(kırk gece) tamam olarak' ifadesindeki mansub kelimenin, sayının tamamlanmış olduğunu bildiren bir hal olarak nasb edildiğini belirtir. Ayrıca 'Hârûn' kelimesinin 'kardeşi'ne atf-ı beyân olduğunu, bir kıraatte ise bu kelimenin nida (seslenme) maksadıyla merfû okunduğunu ifade eder.

نصب على الحال أي تم بالغا هذا العدد . و { هارون } عطف بيان لأخيه . وقرىء بالضم على النداء

Bu müfessire göre 'وعدنا/واعدنا' kıraatleri arasındaki farkın esası, muvaadenin (karşılıklı sözleşme) genellikle iki eşit taraf arasında olmasıdır; Allah'a nisbetle 'vaad' kullanımı daha uygundur çünkü vaad ve tehdit yalnız Allah'a mahsustur. Ancak bazı dilciler (Mekkî, Zeccâc) 'واعدنا' okuyuşunu da câiz görür, çünkü Musa'nın vaadi kabul edip itaat etmesi bir tür mukabele sayılır ve bu da müfâale kalıbını haklı çıkarır. Kırk gecenin tamamı miatta dahildir ve bu süre Zülkade ayı ile Zülhicce'den on gün olarak belirtilir.

قال : لأن المواعدة إنما تكون من البشر فأما الله جل وعز فإنما هو المنفرد بالوعد والوعيد على هذا وجدنا القرآن كقوله عز وجل : وعدكم وعد الحق

İbn Kesîr'e göre bu ifade, İsrailoğullarının buzağıya taptıkları sırada, gerçek ilahın sadece Allah olduğunu bildikleri halde bu fiili işlemelerinin onları zalim kıldığını belirtir. Yani zulüm, bilgisizlikten değil, bilerek ve gerçeği idrak ederek yapılan bir haksızlıktan kaynaklanmaktadır.

أي وأنتم ظالمون في هذا الصنيع الذي صنعتموه من عبادتكم العجل وأنتم تعلمون أنه لاإله إلا الله

Bu müfessire göre kırk gece, Firavun'un helakinden sonra Mısır'a dönüşte Musa'ya vaad edilen süredir; Allah bu süreyi Zilkade ile Zilhicce'nin ilk on günü olarak belirlemiş, günler yerine geceler zikredilmiştir çünkü geceler ayların başlangıç işaretidir (görünürlüğü belirleyen unsurdur). Ayrıca 'buzağıyı ilah edindiniz' ifadesindeki 'ondan sonra' Musa'nın gidişinden veya dönüşünden sonrasını ifade eder ve bu davranış şirk koşmaktan dolayı zulüm olarak nitelendirilmiştir.

وضرب له ميقاتا ذا القعدة وعشر ذي الحجة وعبر عنها بالليالي لأنها غرر الشهور

Bu metinde Râzî, 'واعدنا' ile 'وعدنا' kıraat farkını ele alır; elifsiz okuyuşun gerekçesi vaadin Allah'tan gelmesidir, elifli okuyuşta ise müfâale (karşılıklılık) ifadesi için birkaç vecih sunulur; en güçlü bulduğu vecih, Allah'ın Musa'ya vahyi vaad ettiği ve 'kırk gecenin tamamlanması' anlamının kastedildiğidir. Ayrıca ayette geçen 'ثم' kelimesinin, tevratın inzali için Musa'ya mikat vaadinin yetmiş kişi huzurunda gerçekleşmesiyle ilişkili olarak zikredildiğini belirtir. Son olarak zulüm kavramının tefsiri ve Musa isminin iştikakı hakkında dilsel vecihler sıralanır.

وأما بالألف فله وجوه