Taberî'ye göre bu ayette geçen İslâm, Hz. İbrahim'in Rabbine itaatle boyun eğmesi ve ibadeti O'na has kılmasıdır; Allah İbrahim'i bu İslâm'a davet etmiş, o da 'Âlemlerin Rabbine teslim oldum' diyerek buna icabet etmiştir. Bu husus, Peygamber'e (sav) emredilen İslâm ile aynı mahiyettedir: kalp ve organların Allah'a boyun eğmesi ve ibadette O'nu birlemek.

قال إبراهيم مجيبا لربه: خضعت بالطاعة، وأخلصت بالعبادة لمالك جميع الخلائق ومدبرها دون غيره

Râzî bu bölümde 'إذ' zarfının nahiv açısından iki farklı şekilde açıklanabileceğini, 'أسلم' emrinin ne zaman söylendiği konusundaki ihtilafı ve çoğunluğun bunun nübüvvetten ve büluğdan önce gerçekleştiği görüşünü, ayrıca 'Halil' lakabının veriliş sebebine dair müfessirlerden nakledilen çeşitli rivayetleri aktarır. Ona göre İbrahim'in Allah'a teslimiyeti ve güzel icabeti zaten bilinen bir husus olup, bu vasıflarından dolayı Allah onu risalet için seçmiştir.

فالأكثرون على أن الله تعالى إنما قال ذلك قبل النبوة وقبل البلوغ ، وذلك عند استدلاله بالكوكب والقمر والشمس ، واطلاعه على أمارات الحدوث فيها ، وإحاطته بافتقارها إلى مدبر يخالفها في الجس

Bu müfessire göre pasajın bağlamı, müşriklerin peygamberi atalarının dinine çağırmalarıyla ilgilidir; bu davet üzerine kendisine söyleyeceği söz Allah tarafından kendisine emredilmiştir. Yani ayetin muhtevası, bu çağrıya karşılık verilecek cevabı bildirmektedir.

وكانوا دعوه إلى دين آبائه فأمر أن يقول هذا قوله تعالى

Bu metin parçası İbn Kesîr'in çeşitli ayetlere dair yaptığı açıklamaların bir derlemesi niteliğinde görünmekte; İbrahim'in İslam'a girişinin hem şer'i hem de kaderi bir icabet olduğu, evlatlarına vasiyet edenlerin ölüm anına kadar dine bağlılıklarını sürdürdükleri ve Şuayb'ın belagatinden dolayı 'peygamberlerin hatibi' diye anıldığı gibi farklı hususlara temas edilmektedir.

أي أمره الله بالأخلاص له والإستلام والانقياد فأجاب إلى ذلك شرعا وقدرا

Beydâvî'ye göre 'إذ قال له ربه أسلم' ifadesi, İbrahim'in Allah'ın kendisine hitap ettiği o vakti hatırlatmaktadır; bu, onun seçilmiş ve imamete/öncülüğe layık salih kul olduğunu, Allah'ın delillerine tereddütsüz teslim olup içtenlikle icabet etmesi sayesinde bu makama ulaştığını göstermek içindir. Ayrıca metinde bu ayetin, Abdullah b. Selâm'ın yeğenleri Selem ve Muhâcir'i İslam'a davet etmesi olayı üzerine indiği rivayet edilmektedir; Selem Müslüman olmuş, Muhâcir ise reddetmiştir.

روي أنها نزلت لما دعا عبد الله بن سلام ابني أخيه: سلمة ومهاجرا إلى الإسلام، فأسلم سلمة وأبي مهاجر.